Rasy kotów: Kot syjamski

Zastanawiasz się nad zakupem kota syjamskiego? Koniecznie zapoznaj się z opisem tej pięknej, ale dość specyficznej rasy. To co z całą pewnością powinieneś wiedzieć, to że są to koty o ognistym temperamencie i muszą być zawsze blisko człowieka.
AUTOR: Patrycja Zawadzka

Historia

Kot syjamski jest jedną z najstarszych kocich ras. Korzenie tej naturalnej rasy wywodzą się z Azji południowo-wschodniej, gdzie rasa ta istniała  prawdopodobnie już w XIV wieku w Syjamie, czyli dzisiejszej Tajlandii. Czczono jej jako koty świątynne, krążą bowiem legendy, że koty syjamskie mieszkały w świątyniach, w których były stróżami. Być może z tego względu uważano je za święte i oddawano cześć. Pod koniec XIX wieku pierwsze koty syjamskie dotarły do Anglii wraz z brytyjskim konsulem i były tam hodowane jako koty rasowe. Koty syjamskie już w roku 1871 pojawiły się na wystawie w Pałacu Kryształowym w Londynie. Wzorzec rasy powstał 20 lat później i tak w 1892 został im przyznany pierwszy standard rasy. Rasa upowszechniła się w innych europejskich krajach w latach 30’ XX wieku.

Charakterystyka rasy

Mają ognisty  temperament i znane są z przywiązania do opiekunów. Rozłąkę z opiekunem  mogą nawet przypłacić zdrowiem, dlatego to cudowne zwierzęta, ale wyłącznie dla osób, które niezbyt często wyjeżdżają. Koty te z natury są ciekawskie i łatwo nawiązują kontakty, dlatego wizyty gości nie stanowią dla nich problemu. Nie sprawia im także problemu obecność innych kotów lub psów. Dobrze czują się w rodzinach gdzie są dzieci, ponieważ nie przeszkadzają im częste głaskanie i zabawy.  Uwielbiają towarzyszyć opiekunowi w codziennych obowiązkach, chętnie się z nim komunikują wydając z siebie dużo przeróżnych dźwięków. Można czasami zaobserwować, że są zazdrosne. Z całą pewnością nie nadają się dla osób, które bardzo dużo czasu sprzedają domem. Koty tej rasy są bardzo inteligentne, dlatego szybko i chętnie uczą się nowych sztuczek. Należy pamiętać, że niestety temperament kotów syjamskich może sprawić, że wspólne życie pod jednym dachem z kotem tej rasy nie jest łatwe, ponieważ domagają się ciągłej uwagi, często i głośno miauczą, a dźwięki, które wydają są niskie i bardzo przejmujące.

Choć koty syjamskie są świetnym rozwiązaniem dla osób, które dużo czasu spędzają w domu to nie są to raczej koty dla osób w podeszłym wieku, ponieważ są żywiołowe i bardzo aktywne, a przy tym nie lubią być ignorowane. Pozbawiony zainteresowania będzie szukał uwagi na wszelkie możliwe sposoby.

Wygląd

Koty syjamskie są kotami średniej wielkości. Posiadają smukłe i proporcjonalnie zbudowane ciało, podobnie jak kończyny, które są  długie i dobrze umięśnione. Ogon jest długi i smukły. Waga dorosłej samicy wynosi 3—4 kg, kocury ważą 4- 5 kg. Na smukłej i długiej szyi osadzona jest głowa w kształcie trójkąta. Charakterystyczne dla kotów syjamskich są niebieskie migdałowate oczy.

Syjamczyki są półalbinosami, produkują niewielkie ilości melaniny, dlatego cechą charakterystyczną są plamy, które pokrywają maskę, uszy, łapy i ogon. Kocięta rodzą się białe, dopiero później pojawia się na ich sierści charakterystyczne dla tej rasy znakowanie „seal-point” w kolorze czarnym i brązowym. Sierść jest miękka w dotyku. Reszta sierści pozostaje biała lub kremowa.

Umaszczenie

najpopularniejsze jest znakowanie „seal-point” w kolorze czarnym i brązowym, reszta sierści pozostaje biała lub kremowa.

Kolor oczu ciemnoniebieski

Pielęgnacja

Ze względu na gładką i krótkowłosą okrywę koty syjamskie nie wymagają skomplikowanej pielęgnacji. Koty same doskonale radzą sobie z pielęgnacją futra, dlatego szczotkowanie raz w tygodniu powinno wystarczyć, aby prawidłowo zadbać o sierść. Koty syjamskie bywają podatne na choroby przyzębia, dlatego należy regularnie dbać o czyszczenie zębów.

Zdrowie

Niestety u kotów syjamskich często występują dziedziczne choroby. Jedną z takich chorób jest  postępujący zanik siatkówki (PRA), który w najgorszym wypadku może doprowadzić do ślepoty. Inne wrodzone wady genetyczne to  gangliozydoza (prowadzi do uszkodzenia układu nerwowego, wielotorbielowatość nerek (PKD) tworzeniu się w obrębie nerek mnogich, rozrastających się torbieli wypełnionych płynem,  czy mukopolisacharydoza typu VI (objawia się to głównie zmianami kośćca). U kotów syjamskich obserwuje się także zwyrodnienia stawów lub karłowatość, bywa, że zmiany mogą też występować w narządach wewnętrznych. U kotów tej rasy dość powszechnie występuje zez lub oczopląs, chociaż te na szczęście nie niosą żadnych dolegliwości. Ciekawostka jest, ze zez zmienia swoje położenie wraz z wiekiem. Czasem występuje skrzywienie ogona, uważane obecnie za wadę. Ciekawostka jest, że koty syjamskie maja ograniczona zdolność widzenia w ciemności. To zjawisko wywołane jest tym, że koty syjamskie pozbawiony jest błony odblaskowej w oku, która sprawia, że jest możliwe  odbijanie światła. Ta przypadłość powoduje, że koty syjamskie są mniej aktywne nocą. Koty syjamskie odznaczają się długowiecznością – mogą żyć nawet 20 lat.

Jeżeli przebywasz w domu znaczną część czasu, praktycznie nie wyjeżdżasz i szukasz oddanego kompana we wszystkich domowych obowiązkach, który dodatkowo będzie z Tobą rozmawiał – to kot syjamski jest idealnym rozwiązaniem. Jeżeli jednak często nie ma Cię w domu i szukasz kota spokojnego i cichego to to kot syjamski niestety raczej nie jest dla Ciebie.

Wybane dla Ciebie

Rasy psów: Berneński Pies Pasterski

Pies, który będzie Twoim przyjacielem – to cecha, której poszukuje każdy, rozglądający się za swoim własnym czworonożnym pupilem. Rasa, o której dzisiaj powiemy nieco więcej, charakteryzuje się m.in. tym, że szybko przywiązuje się do drugiego człowieka – tego dorosłego, jak i tego, który stawia dopiero swoje pierwsze kroki na tym świecie – jednak to nie wszystko, co wyróżnia te piękne stworzenia!

czytaj

Petsitter – co kryje się pod tym słowem?

Do niedawna opieką nad zwierzętami zajmowały się osoby uczące się bądź studiujące traktując to jako formę dodatkowego zajęcia. Dzisiaj petsitter jest zawodem, którym zajmują się osoby profesjonalnie do tego przygotowane. Często są to osoby które poza petsittingiem są behawiorystami, technikami weterynarii czy zootechnikami.

czytaj

Bąblowica – niebezpieczna choroba

Bąblowica, to zoonoza, którą człowiek może zarazić się od zwierzęcia. Chorobę tą powodują larwy tasiemca: Echinococcus granulosus oraz Echinococcus multilocularis. Jest to niebezpieczna choroba, które może być utajona nawet kilkanaście lat.

czytaj

Rasy psów: Mops

Czy wiecie, że za hodowlę psów tej rasy poza Chińskim Pałacem Cesarskim groziła kara śmierci, a do dziś są kraje które zakazują ich hodowli. Z jednej strony nieduży, uroczy, wesoły pies z drugiej stworzenie z poważnymi problemami z oddychaniem Jakie naprawdę są mopsy i na co się przygotować decydując się akurat na tę rasę?

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz