7 najbardziej popularnych gatunków węży w Polskich hodowlach
Czas czytania: 4 min
Wąż zbożowy (Pantherophis guttatus)
mały dorastający do 120-150cm (maks. 180cm) i ważący 300-500g (maks. 800g), gatunek węża, pochodzący głównie z rejonów Stanów Zjednoczonych (północno – wschodnia część). Ze względu na swoją wielkość, temperament i łatwość hodowli, jest najczęściej wybieranych wężem w Polskich hodowlach. Dzięki, temu, że ich hodowla i rozmnażanie jest stosunkowo proste, hodowcom na świecie udało się, uzyskać kilkaset różnych odmian kolorystycznych. Coraz częściej można spotkać hybrydy, powstałe z krzyżowania, z innymi przedstawicielami Colubridae (np. Lampropeltis). Żyje średnio 15-20 lat.
Pyton królewski (Python regius)
gdy czuje się zagrożony zwija się w specyficzny sposób i wyglądem przypomina trochę piłkę, stąd jego angielska nazwa ball python (pyton piłka/kulka). Jest to średniej wielkości wąż osiągający maksymalnie 160cm (najczęściej 100-130cm) i wagę do 5kg (najczęściej 1,5kg-3kg). Zamieszkuje on tereny Afryki Zachodniej i Środkowej. Prowadzi skryty tryb życia, większość czasu spędzając w norach. Jest aktywny głównie w nocy i o świcie. Ze wszystkich gatunków węży posiada najwięcej odmian barwnych i ich krzyżówek (kilka tysięcy). W hodowlach żyje średnio 15-25 lat jednak są znane przypadki przekroczenia bariery 40 i 50 lat.
Pyton birmański (Python bivittatus)
to jeden z największych gatunków węży. Osiąga średnio 3-5m (maksymalnie 6-7m) i wagę 30-50kg (maks. 100kg + ). Zamieszkuje tereny południowej Azji. Jest silnym wężem o umiarkowanym temperamencie. Mimo swoich rozmiarów, szybko się oswaja i jego obsługa nie stanowi większego problemu. W hodowlach spotyka się kilkadziesiąt odmian barwnych. Żyje średnio 15-25 lat.
Boa cesarski (Boa imperator)
błędnie nazywany boa dusicielem (Boa constrictor). Jest to średniej wielkości wąż, osiągający od 1,5m do 2,5m (maksymalnie 3m) i wagę 3-10kg (maks. 15kg). Zamieszkuje tereny Ameryki Środkowej i północną część Ameryki Południowej. Bywa agresywny (szczególnie młode osobniki). Posiada kilkadziesiąt odmian barwnych. W odróżnieniu od pozostałych opisanych w tym artykule węży, jest gatunkiem jajożyworodnym (pozostałe są jajorodne). Żyje średnio 20 – 30 lat.
Pyton dywanowy (Morelia spilota variegata)
spotykany głównie na terenach Nowej Gwinei i północnej Australii, średniej wielkości wąż, osiągający 1,5-1,8m (maks.2m) i wagę 1-1,5kg (maks. 2kg). Jest gatunkiem dość często kąsającym, przez co wymaga poświęcenia większej ilości czasu, aby go przyzwyczaić do kontaktów z człowiekiem. Mimo tego, że jest gatunkiem nadrzewnym, często można go spotkać wygrzewającego się na otwartych terenach. Żyje średnio 15-20 lat.
Wąż mahoniowy (Lamprophis fuliginosus)
jeden z mniejszych węży występujących w hodowlach. Osiąga najczęściej 70-120cm (maks. 150cm). Najczęściej, decydują się na niego osoby, które marzą o małym gatunku węża lub te które nie mają miejsca na większe terrarium. Jest wężem o spokojnym temperamencie żyjącym na terenach kontynentu Afrykańskiego. Posiada kilka odmian barwnych. Żyje średnio 10-15 lat.
Pyton zielony – (Morelia viridis)
jest jednym z najładniejszych, spotykanych na świecie węży. Większość osobników jest soczyście zielona, z elementami żółtego i/lub niebieskiego. Jest gatunkiem o średniej długości 120 -150cm (maks. 200cm) i wadze 1-2kg (maks 2,5kg). Zamieszkuje tereny Nowej Gwinei, Wyspy Aru i półwyspu York. Jest to wąż, który ma dużo większe wymagania bytowe od pozostałych opisanych wyżej węży a jego rozmnożenie jest jednym z trudniejszych. Jest gatunkiem agresywnym, który wyciąga się, najczęściej tylko w sytuacjach tego wymagających (wizyta u weterynarza czy sprzątanie zbiornika). Jako jedyny z wspomnianych wyżej gatunków, prowadzi typowo nadrzewny tryb życia Żyje średnio 15-25 lat.
Wspomniane wyżej gatunki należą do 2 odrębnych rodzin. Boa i pytony należą do rodziny Boidae (dusiciele), z kolei wąż zbożowy i mahoniowy do Colubridae (węże właściwe). Wszystkie dusiciele są zwierzętami objętymi ochroną gatunkową i wymagają posiadania stosownych dokumentów (CITES) na podstawie których, należy je zarejestrować w Urzędzie Miasta, odpowiednim do miejsca zamieszkania osoby je posiadającej. Z kolei w sytuacji, rozmnożenia jakiegokolwiek gatunku dusicieli, wymagane jest zgłoszenie owego faktu w powiatowym inspektoracie weterynarii, gdzie zostaną wyrobione dokumenty dla każdego osobnika, który przyszedł na świat w danej hodowli.
Wybrane dla Ciebie
Co zdrowego upiec psu na Walentynki?
Walentynki coraz częściej stają się okazją nie tylko do obdarowywania bliskich, lecz także naszych zwierząt. Wielu opiekunów chce przygotować dla psa coś wyjątkowego – najlepiej własnoręcznie. Domowe ciastka czy małe „torty” mogą być świetnym pomysłem, pod warunkiem że zostaną wykonane z odpowiednich produktów. Psy mają inne potrzeby żywieniowe niż ludzie, dlatego w takich wypiekach nie wolno używać cukru, czekolady, ksylitolu ani dużej ilości tłuszczu. Najlepiej postawić na proste receptury bazujące na mięsie, warzywach i mące pełnoziarnistej.
czytaj
Zoopsycholog – kim jest i czym się zajmuje?
Zoopsycholog odgrywa bardzo ważną rolę w relacjach człowieka ze zwierzęciem. Do specjalisty zgłaszają się ludzie, którzy mają problem ze swoim pupilem. Zoopsycholog potrafi zdiagnozować zwierzę i dobrać odpowiednią terapię, by móc beztrosko cieszyć się swoim towarzystwem.
czytaj
Podatek od psa – kto powinien płacić, ile wynosi i jak zmieniał się w ostatnich latach?
osiadanie psa to nie tylko radość i codzienne obowiązki, ale w niektórych gminach także dodatkowa opłata. Potocznie nazywana jest ona „podatkiem od psa”, choć w rzeczywistości ma nieco inną formę. Sprawdźmy, kto musi ją płacić, ile wynosi oraz jak zmieniała się w ostatnich pięciu latach.
czytaj
Wpływ feromonów na zachowanie psa
Psy, jako jedne z pierwszych udomowionych zwierząt, już od tysięcy lat towarzyszą człowiekowi, pomagając mu w różnych aspektach życia. W ciągu tych lat ewolucja ukształtowała u psów wyjątkowe cechy, które sprawiają, że są one jednymi z najbardziej wszechstronnych i zróżnicowanych gatunków zwierząt. Jednym z najważniejszych odkryć, które znacznie wpłynęło na rozwój wiedzy o psach, jest rola feromonów – specyficznych związków chemicznych, które wpływają na zachowanie zwierząt.
czytaj
