ABC… szczura
Czas czytania: 4 min
Spowodowane jest to zapewne, głównie skojarzeniem go z jego dzikim krewnym – szczurem wędrownym (Rattus norvegicus), który ze względu na swój tryb życia, jest synonimem takich słów jak: brud czy choroba. To negatywne nastawienie, do większych kuzynów myszy, jest bardzo krzywdzące, gdyż szczur domowy jest bardzo czystym i jednym z najlepszych pod względem kontaktu i oswajania z człowiekiem, zwierząt, jakie przygarniamy do naszych domów. Co więcej, pod wieloma względami może on konkurować z psem czy kotem.
Klatka i wyposażenie
Decydując się na kupno lub coraz bardziej popularną adopcję szczura, powinniśmy w pierwszej kolejności zadbać o nabycie odpowiedniej wielkości klatki, wyposażonej we wszystko co dla szczura niezbędne. Przyjmuje się, że minimalna klatka powinna mieć wymiary minimum 80x50cm podstawy dna i wysokość 80-100cm.
Nie ma klatek zbyt dużych, więc jeśli mamy możliwość, zdecydujmy się na jak największą. Tym bardziej, że szczurki to stadne zwierzęta i zawsze powinniśmy trzymać minimum 2 sztuki. Wyposażenie klatki dla szczura powinny stanowić: poidełko, miseczka na pokarm, podłoże (regularnie wymieniane) lub drybed/vetbed, kuweta (jeśli decydujemy się na podłoże zamiast drybed’a), domek, półki zwiększające powierzchnię życiową, tunele i hamaki. Jako, że szczur w przeciwieństwie do innych gryzoni, jest mniej niszczycielski, zarówno domek jak i hamai mogą być wykonane z materiału.
Odmiany
Spośród wszystkich gryzoni, szczury (zaraz obok myszy) mają najwięcej odmian. Różnią się one kolorystyką, kształtem uszu, długością i strukturą sierści jak i kolorem oczu. Spośród najbardziej popularnych odmian wyróżniamy: ze względu na kolor sierści (biały, czarny, czekoladowy, amerykański niebieski, rosyjski niebieski, aguti niebieski, beżowy, perłowy), rodzaj sierści (standard [gładkowłose i krótkowłose], rex [pokręcona sierść], doublerex [sierść pokręcona, krótsza niż w przypadku rexa, miejscami bez sierści], longhair [długa sierść], satin [sierść długa o satynowym połysku], fuzz [brak sierści – delikatny meszek], sphinx [całkowity brak sierści]), kolor oczu (czarne, czerwone, rubinowe, odd-eye [oba oczy różnego koloru]), kształt uszu (standard i dumbo [większe o bardziej okrągłym kształcie]).
Dodatkowo wyróżniamy różne znaczenia ze względu na ilość danego koloru sierści. I tak mamy: self (szczurki jednokolorowe np. black self), aoc (any other color – sierść [pojedyncze włosy] o większej ilości kolorów niż 1 np. aguti [mix czarnego i brązowego]), aocp (any other color pattern – minimum 2 kolory sierści, które tworzą określony wzór np. seal point siamese), marked (powtarzalny wzór sierści np. husky), silvered (sierść o srebrnych końcówkach).
Oswajanie
Szczur, ze względu na łatwość oswajania i swoją inteligencję, może być niezłym kompanem, towarzyszącym nam na co dzień w życiu, w różnych sytuacjach. Szczury lubią kontakt z człowiekiem i te dobrze oswojone, często są zabierane do pracy, szkoły, na uczelnię czy na spacer. Jeśli zdecydujemy się na to, aby nasz pupil, „przemierzał” z nami świat, powinniśmy pamiętać o tym, aby: nie odbywało się to w okresach zbyt niskich temperatur – co mogło by skutkować przeziębieniem oraz w razie sytuacji stresowej, czy po prostu wtedy gdy będzie miał na to ochotę, mógł się schować np. do torby, plecaka, kaptura, kieszeni czy pod bluzę.
Jedzenie
Szczur, w przeciwieństwie do większości pozostałych popularnych gryzoni, jest wszystkożercą, w którego diecie, znajduje się zarówno pokarm roślinny jak i zwierzęcy. Częstym błędem, jest traktowanie szczura, po prostu jako gryzonia i kupowanie mu mieszanek, które nie mają wcale lub zawierają zbyt małe ilości białka zwierzęcego.
Najlepiej skupić się na podawaniu dobrej karmy, która jest odpowiednio zbilansowana i zawiera pożądane ilości poszczególnych składników (najlepiej suszonych), takich jak nasiona, zioła, owoce, warzywa i produkty pochodzenia zwierzęcego, jak świerszcze, mączniki czy szarańcze.
Podsumowanie
Przy wielu zaletach, jakie niewątpliwie posiadają szczurki domowe, mają one również jedną wielką wadę – żyją stanowczo za krótko. W wieku 1,5-2 lat wiele z „ogonków” zaczyna chorować (głównie ze względu na chów wsobny, osobników, które rozmnażane być nie powinny) a granicę 3 lat przekraczają niestety nieliczne (rekordzista w znanej mi hodowli dożył 4,5 roku, w tym 3,5 roku w bardzo dobrej kondycji) Ze szczurem można się zżyć tak samo, jak z psem czy kotem i każdy kto miał chociaż raz w życiu „ogonki” ubolewa nad długością ich życia.
Wybrane dla Ciebie
Jaki żwirek dla kota wybrać?
Zostałeś szczęśliwym opiekunem kota i stoisz przed wyborem odpowiedniego żwirku? Podpowiemy czym się różnią, jakie są zalety i wady poszczególnych z nich. W końcu żwirek to podstawa wyposażenia domu kociarza.
czytaj
Higiena jamy ustnej u pupili
Koty mają 26 zębów mlecznych które pomiędzy czwartym a szóstym miesiącem życia wymieniają na 30 zębów stałych. W przypadku psów 28 zębów mlecznych zostaje wymienionych na 42 żeby stałe pomiędzy trzecim a dziewiątym miesiącem życia.
czytaj
Jak przygotować kota na pojawienie się dziecka w domu?
Kot i mające się niebawem pojawić na świcie niemowlę dla wielu osób, które są już kocimi rodzicami i oczekuję na ludzkiego potomka to temat, który budzi pewien niepokój. Czy kot zaakceptuje dziecko? Czy nie zrobi mu krzywdy? Pojawienie się w domu dziecka to ogromne zmiany dla wszystkich domowników, także kotów. Nie zapominajmy o nich i przygotujmy je na pojawienie się nowego członka rodziny. Ważne, aby przygotowania rozpocząć odpowiednio wcześniej.
czytaj
Metody pracy z psami bojącymi się dźwięków.
Strach przed dźwiękami jest jednym z najczęściej występujących problemów behawioralnych u psów. Może doprowadzić do znaczącego obniżenia jakość życia zarówno zwierzęcia, jak i jego opiekuna. Burze, fajerwerki, petardy, wystrzały, syreny, odgłosy remontów czy nawet codzienne dźwięki domowe, takie jak odkurzacz lub blender, mogą wywoływać silną reakcję lękową. Jeszcze do niedawna prym wiodło przekonanie, że najlepszym sposobem na rozwiązanie problemu jest przyzwyczajenie psa poprzez wielokrotne wystawianie go na działanie bodźca. Obecnie wiemy, że takie postępowanie często przynosi odwrotny efekt, prowadząc do nasilenia lęku oraz utrwalania negatywnych skojarzeń. Współczesna medycyna behawioralna i zoopsychologia opierają się na znacznie bardziej kompleksowym podejściu, którego celem jest nie tylko zmiana zachowania psa, ale przede wszystkim zmiana emocji, jakie towarzyszą konkretnemu bodźcowi.
czytaj
