Biorąc pod uwagę objawy i ich nasilenie może stwierdzić że ciąża urojona u psa, w przeciwieństwie do tej u wilka jest zjawiskiem raczej niepożądanym. Przedłużającą się ciąża rzekoma może prowadzić do zaburzeń między innymi behawioralnych, a mleko nie mając ujścia z gruczołów mlekowych może powodować stany zapalne które w rezultacie mogą doprowadzić nawet do miejscowej martwicy, a także sepsy.

Leczenie ciąży urojonej opiera się głównie na hamowaniu wydzielania prolaktyny, a także ograniczanie stany zapalnego. Leczenie powinno być dobrane przez lekarza weterynarii lepiej nie stosować żadnych preparatów na własną rękę.

Wspomagająca działać będzie również terapia behawioralna. Najlepiej ograniczyć suce możliwość budowania gniazda, zabrać zabawki czy przedmioty które może objąć zachowaniami opiekuńczymi. Nie należy całkowicie ograniczyć kontaktu z zabawkami ale nie zostawiać psa z nimi sam na sam, a aktywnie się z nim bawić. Na ograniczanie objawów ciąży urojonej dobrze wpływa również delikatne zwiększenie aktywności fizycznej. W niektórych przypadkach dobrze sprawdza się również zmniejszenie ilości białka w diecie. Jedynym całkowicie skutecznym sposobem na uniknięcie pojawienia się ciąży urojonej jest kastracja – chirurgiczne usunięcie zarówno jajników jak i macicy.

Kiedy zauważymy wyżej opisane objawy mogące wskazywać na pojawienie się u naszej suki ciąży urojonej udajmy się do lekarza weterynarii. Objawy te są mimo wszystko dość niespecyficzne, mogą również wskazywać na infekcje (np bakteria E. coli), choroby tarczycy lub łagodny guz przysadki mózgowej. Warto wykonać dokładna diagnostykę różnicową żeby ustalić co tak naprawdę jest przyczyną zmian w zachowaniu i fizjologii naszego psa.