Nie minęło dużo czasu odkąd przyzwyczaiłeś szczeniaka do swojej nieobecności w domu, a on znowu zaczyna nieubłaganie skomleć, kiedy tylko wyjdziesz za próg. Wyjścia zaczęły w końcu sprawiać przyjemność wam obu i nagle ni stad, ni zowąd psiak zapomina, jak chodzi się na smyczy. W dodatku zachowuje się wobec swoich spacerowych kolegów zupełnie inaczej niż dotychczas. Są dwie opcje: jeden pies zacznie pokazywać dominację, drugi – wręcz przeciwnie – stanie się o wiele bardziej bojaźliwy, uległy. Rzeczy, które do tej pory go nie interesowały, stają się czymś niezwykle ciekawym i interesującym. Raz odniesiesz wrażenie, że pies chce być w centrum zainteresowania, drugi jakby się obraził na wszystko i wszystkich… Jeśli napotykasz na te problemy podczas dojrzewania u swojego psa, istnieje kilka strategii, które mogą Ci pomóc:

-Konsekwentny trening: Cały czas trenuj swojego pupila, naucz go komend 'czekaj’, 'siad’ i tak dalej. Pamiętaj, że młody pies może wymagać częstszego przypominania sobie o opanowanych wcześniej umiejętnościach.

-Zwiększ aktywność fizyczną: Młode psy potrzebują dużo ruchu i zabawy. Upewnij się, że dostarczasz swojemu przyjacielowi odpowiednią ilość aktywności fizycznej, aby zmniejszyć nadmiar energii, który może skutkować niepożądanym zachowaniem.

-Wynagradzaj pozytywne zachowanie: Wynagradzaj swojego psa za pozytywne zachowanie, zarówno podczas treningu, jak i w codziennych sytuacjach, jak załatwianie potrzeb fizjologicznych. To może pomóc wzmocnić pożądane reakcje. Nie stosuj kar!

-Wspieraj socjalizację: Jeśli zachowanie wobec innych psów się zmieniło, kontynuuj socjalizację. Ustaw kontrolowane spotkania z innymi dobrze zachowującymi się psami, aby pomóc twojemu psu nawiązać pozytywne relacje.

-Zrozumienie potrzeb indywidualnych: Każdy pies może reagować na dojrzewanie w inny sposób. Zwróć uwagę na zmiany w zachowaniu i dostosuj podejście do potrzeb twojego psa. Cierpliwość i zrozumienie są kluczowe.

-Skonsultuj się z weterynarzem lub behawiorystą: Jeśli zachowanie twojego psa staje się zbyt trudne do opanowania, skonsultuj się z weterynarzem lub behawiorystą zwierzęcym. Mogą oni zaproponować spersonalizowane strategie radzenia sobie z danymi problemami.

Pamiętaj, że okres dojrzewania u psów to czas zmian i przystosowywania się do nowych emocji i impulsów. Przede wszystkim daj psu cierpliwość, poczucie bezpieczeństwa, otocz go ochroną oraz troską. Wspierając swojego pupila odpowiednim treningiem, aktywnością i zrozumieniem, możesz pomóc mu przejść przez ten etap w zdrowy i pozytywny sposób.

Jakikolwiek brak szacunku dla autorytetów, ogromne wahania nastroju, stałe szukanie kłopotów i niesubordynacja. Możesz się zdziwić, ale to nie opis zbuntowanego nastolatka, a czworonoga w okresie dorastania. Pies na wszelkie możliwe sposoby będzie testował granice twojej cierpliwości. Spokojnie, to minie. Maluch szuka w tym czasie niezależności. W chwilach słabości warto przypomnieć sobie, kiedy to my dostarczaliśmy rodzicom prawdziwej karuzeli emocji i oczekiwaliśmy od nich zrozumienia, bo tego właśnie Twój ukochany uparciuch potrzebuje teraz najbardziej. Wszystkie te problemy i trudne emocje wynikają z okresu dojrzewania, czyli radzenia sobie z hormonami, które zaczynają w nich buzować.