FIV, FeLV i inne kocie choroby

Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.
AUTOR: Aleksandra Rybicka

Czas czytania: 3 min

FIV

FIV to wirus nabytego niedoboru immunologicznego kotów. Nazwa może przywoływać skojarzenia z ludzkim HIV i rzeczywiście potocznie nazywa się go kocim AIDS. Jest to jedna z najpoważniejszych typowo kocich chorób. Wynika to między innymi z braku dostępnego leczenia, a także ze stosunkowo łatwej drogi zakażenia – koty zdrowe zarażają się poprzez kontakt z płynami ustrojowymi chorych osobników, a więc śliną, krwią, mlekiem, czy poprzez kontakty seksualne. Wirus nie jest niebezpieczny dla innych gatunków zwierząt, w tym ludzi. Wspomaganie zarażonego kota polega na wspieraniu układu odpornościowego, unikaniu infekcji. Objawy FIV to przede wszystkim nawracające infekcje, powiększenie węzłów chłonnych. Niestety choroba ta jest trudna do wyłapania we wczesnym stadium, dlatego zalecane jest wykonywanie testów na obecność wirusa we krwi, dostępnych w lecznicach weterynaryjnych.

FELV

FELV to inaczej kocia białaczka. Jest ona chorobą zakaźną o podłożu wirusowym o przewlekłym charakterze. Zwierzęta zarażają się od siebie głównie poprzez kontakty płciowe lub w kontakcie z innymi wydzielinami na przykład mlekiem matki. Część kotów nigdy nie rozwija objawów – pozostaje więc jedynie nosicielami. U reszty występują niespecyficzne objawy takie jak gorączka, przewlekłe infekcje, spadek masy ciała. Znaczna część rozwija także inne nowotwory, w tym chłoniaki. Obecnie nie istnieje żaden lek, który skutecznie zwalcza FELV. Leczenie opiera się więc na łagodzeniu objawów i zwalczaniu chorób towarzyszących. Ważna jest również profilaktyka, przede wszystkim izolacja kotów zarażonych od tych, u których nie stwierdzono wirusa.

Panleukopenia

Panleukopenia to niezwykle zaraźliwa choroba wirusowa, wywoływana przez parwowirusa kociego. Typowe objawy to między innymi wysoka gorączka, brak apetytu, a także charakterystycznie pachnąca biegunka, nierzadko z domieszką krwi. Panleukopenia jest szczególnie niebezpieczna dla młodych kociąt, które nie zostały zaszczepione, a także osobników z obniżoną odpornością. Wyleczalność choroby zależy od zaostrzenia objawów i szybkości reakcji, w tym niezbędnej interwencji weterynaryjnej. Walka z panleukopenią nie kończy się na wyleczeniu zwierzęcia, równie ważna jest odpowiednia dezynfekcja pomieszczeń, w których przebywał kot. Preferowaną opcją jest ozonowanie, ponieważ wirus jest oporny na standardowe środki dezynfekujące.

FIP

FIP to inaczej zakaźne zapalenie otrzewnej, wywoływane przez patogennego koronawirusa. Nie każdy kot będący nosicielem tego wirusa zachoruje, ale ryzyko wystąpienia FIP rośnie w sytuacjach stresowych, czy przy obniżonej odporności. Typowe objawy, które powinny zwrócić naszą uwagę to spadek apetytu, apatia, spadek masy ciała z jednoczesnym powiększeniem brzucha. Leczenie obecnie jest nielegalne na terenie Polski, a brak odpowiedniej farmakoterapii niestety stanowi wyrok śmierci. W praktyce możliwe jest zastosowanie leków sprowadzonych z zagranicy, natomiast wiążę się to z wysokimi kosztami leczenia oraz współpracą z wybranymi lekarzami weterynarii, którzy gotowi są podjąć współpracę na granicy prawa.

Profilaktyka zamiast leczenia

Jak widać, koty narażone są na całą masę chorób zakaźnych. Warto jest zadbać o regularne szczepienia, a także badania krwi. Dobrym rozwiązaniem jest również kastracja i sterylizacja, która ogranicza przenoszenie patogenów drogą płciową. Szczególnie narażone pozostają koty wychodzące, ponieważ nigdy nie wiemy, na kontakt, z jakimi schorzeniami są wystawione. Warto zadbać o naszych czworonożnych pupili, ponieważ ich dumna natura nie pozwala im pokazywać słabości czy bólu, a gdy już to zrobią, może być za późno na reakcję.

Wybrane dla Ciebie

Czy papuga może być sama?

Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?

czytaj

Fajerwerki – jak pomóc naszemu psu podczas Sylwestra?

Czas czytania: 2 min Twój pies czy kot źle znoszą głośne huki strzałów i petard? Nie wiesz jak mu ulżyć? Oto kilka rad: Zakryj to zło Zasłoń okna, zaciągnij rolety, zapal wszystkie światła, włącz telewizor albo radio z ulubioną muzyką. Takie postępowanie chociaż po części spowoduje, że zagłuszysz to co tak przeraża Twojego czworonożnego przyjaciela […]

czytaj

Wesołych Świąt!

Drodzy Miłośnicy Zwierząt! W tym magicznym czasie świąt Bożego Narodzenia dziękujemy Wam za miłość, troskę i zaangażowanie w życie Waszych pupili. To dzięki Wam świat zwierząt jest pełen ciepła, radości i bezinteresownej miłości.

czytaj

Jak naprawdę żyją renifery?

Skąd pochodzi Święty Mikołaj wiedzą wszyscy, ale czy wiecie jak tak naprawdę żyją renifery?

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz