Giardioza u psów i kotów
Czas czytania: 3 min
Podstawowe informacje
Pasożyt ten został podzielony na wiele genotypów od A do G (niektóre źródła podają ósmy genotyp – H, który dotyczy ssaków morskich). Podział ten jest związany ze stopniem specyficzności względem gospodarza, ponieważ pasożyt może mieć wielu żywicieli, są nimi ludzie, psy, koty, przeżuwacze oraz gryzonie. Inwazję u psów mogą powodować genotypy A, B, C, D. U kotów są to genotypy A, B i F. W Polsce stwierdzano występowanie u psów genotypów A, C oraz D. Z kolei u kotów stwierdzano genotypy A, B oraz D, który jest typowy dla psów. Z zestawienia tego wynika, że człowiek może zarazić się pasożytem od psów i kotów, zwierzęta mogą zarażać się między sobą, a nawet mogą zarażać się od ludzi.
Pasożyt wydalany jest z kałem w postaci cysty z trofozoitami, które są wysoce inwazyjne. W idealnych warunkach cysty mogą przetrwać nawet kilka miesięcy. Do zarażenia dochodzi drogą pokarmową. Dawka inwazyjna wynosi od 1 do 100 cyst, średnio 10 cyst. Głównym źródłem zarażenia jest zanieczyszczona woda, ale także gleba i żywność. W przypadku zwierząt w rozprzestrzenianiu się inwazji rolę odgrywa gleba zanieczyszczona odchodami zarażonych osobników. Co ważne, cysty mogą być wydalane zarówno przez zwierzęta chore, jak i te, które nie wykazują objawów klinicznych. Wydalanie cyst może trwać kilka tygodni do kilku miesięcy. Choroba może przebiegać w sposób bezobjawowy. U zwierząt z obniżoną odpornością, silnie zestresowanych, niedożywionych, mogą pojawić się objawy takie jak: przewlekłe, nawracające wodniste biegunki, brak apetytu, utrata masy ciała, senność, wymioty. Narażone są także zwierzęta młode. Na rozwój choroby ogromny wpływ ma odpowiedź immunologiczna gospodarza. Pasożyt przylega do ściany jelita cienkiego, przez co może dochodzić do jego uszkodzeń i wywoływania reakcji zapalnej. Skutkiem tego może być zaburzone wchłanianie u zwierząt.
Jak zapobiegać?
Niezbędnymi elementami zapobiegania przenoszenia pasożyta jest mycie i suszenie pomieszczeń. Obowiązkowe jest przestrzeganie higieny osobistej przez osoby opiekujące się zwierzętami. Pojemniki na karmę i miski powinny być codziennie wyparzane wrzątkiem. Zwierzęta, u których występuje biegunka oraz u których zarażenie zostało potwierdzone, zawsze powinny być poddawane izolacji. W eliminacji cyst pomocne może być używanie szamponów z chlorheksydryną. Niektóre źródła podają, że cysty znajdujące się na powierzchniach mogą być niszczone poprzez zmywanie gorącą wodą pod wysokim ciśnieniem. Dokładne czyszczenie powierzchni czwartorzędowymi związkami amonowymi również wykazuje dość wysoką skuteczność w niszczeniu cyst pasożyta. Przed wprowadzeniem nowego zwierzęcia na teren, na którym są już inne zwierzęta, wskazane jest wykonanie testów.
Diagnozowanie giardiozy polega na wykonaniu bezpośredniego badania kału, flotacji kału, testu immunoenzymatycznego ELISA, który umożliwia wykrywanie antygenu w kale lub testu PCR. W praktyce wykonuje się najczęściej test na obecność antygenu w kale.
Wybrane dla Ciebie
Jaki żwirek dla kota wybrać?
Zostałeś szczęśliwym opiekunem kota i stoisz przed wyborem odpowiedniego żwirku? Podpowiemy czym się różnią, jakie są zalety i wady poszczególnych z nich. W końcu żwirek to podstawa wyposażenia domu kociarza.
czytaj
Higiena jamy ustnej u pupili
Koty mają 26 zębów mlecznych które pomiędzy czwartym a szóstym miesiącem życia wymieniają na 30 zębów stałych. W przypadku psów 28 zębów mlecznych zostaje wymienionych na 42 żeby stałe pomiędzy trzecim a dziewiątym miesiącem życia.
czytaj
Jak przygotować kota na pojawienie się dziecka w domu?
Kot i mające się niebawem pojawić na świcie niemowlę dla wielu osób, które są już kocimi rodzicami i oczekuję na ludzkiego potomka to temat, który budzi pewien niepokój. Czy kot zaakceptuje dziecko? Czy nie zrobi mu krzywdy? Pojawienie się w domu dziecka to ogromne zmiany dla wszystkich domowników, także kotów. Nie zapominajmy o nich i przygotujmy je na pojawienie się nowego członka rodziny. Ważne, aby przygotowania rozpocząć odpowiednio wcześniej.
czytaj
Metody pracy z psami bojącymi się dźwięków.
Strach przed dźwiękami jest jednym z najczęściej występujących problemów behawioralnych u psów. Może doprowadzić do znaczącego obniżenia jakość życia zarówno zwierzęcia, jak i jego opiekuna. Burze, fajerwerki, petardy, wystrzały, syreny, odgłosy remontów czy nawet codzienne dźwięki domowe, takie jak odkurzacz lub blender, mogą wywoływać silną reakcję lękową. Jeszcze do niedawna prym wiodło przekonanie, że najlepszym sposobem na rozwiązanie problemu jest przyzwyczajenie psa poprzez wielokrotne wystawianie go na działanie bodźca. Obecnie wiemy, że takie postępowanie często przynosi odwrotny efekt, prowadząc do nasilenia lęku oraz utrwalania negatywnych skojarzeń. Współczesna medycyna behawioralna i zoopsychologia opierają się na znacznie bardziej kompleksowym podejściu, którego celem jest nie tylko zmiana zachowania psa, ale przede wszystkim zmiana emocji, jakie towarzyszą konkretnemu bodźcowi.
czytaj
