Auć!

W przypadku psów zdecydowanie częściej niż u kotów pojawiają się problemy z wymianą uzębienia. Mamy wówczas doczynienia z tak zwanymi przetrwałymi zębami mlecznymi. Są one o tyle niebezpieczne, że mogą utrudniać prawidłowy wzrostu zębów stałych a rosnąć równolegle z nimi sprzyjają odkładaniu się resztek jedzenia i powstawania stanów zapalnych przyzębia. Jeśli zauważymy u naszego psiaka podwójne kły lub inne zęby skonsultujmy to z lekarzem weterynarii.

Płytka nazębna to resztki pożywienia, ślina i bakterie bytujące w jamie ustnej. Zaczyna się ona odkładać już po mniej więcej dobie, a po kilku dniach ulega mineralizacji co jest podstawą do powstawania kamienia nazębnego którego usunięcie domowymi metodami jest w zasadzie niemożliwe. Najlepiej jest więc zapobiegać tworzeniu się kamienia.

Do lekarza!

Jeżeli u naszego zwierzaka zauważymy nadmierną płytkę nazębną lub zaawansowany już kamień nazębny powinniśmy się zgłosić do lekarza weterynarii. Symptomami które mogą sugerować, że z jama ustna naszego zwierzaka coś się dzieje może być nieprzyjemny zapach z pyszczka, pocieranie pyska łapami lub ocieranie go o przedmioty a także niechęć do gryzienia twardszego pożywienia i preferowanie miękkiej karmy, nawet jeśli to tej pory nasz psiak czy kot jadły wyłącznie suchą. Jeżeli zauważymy któreś z wymienionych zachowań skonsultujmy się z lekarzem weterynarii, być może konieczny będzie zabieg sanacji jamy ustnej czyli dokładnego badania stomatologicznego wykonanego pod narkoza i oczyszczenia powierzchni zębów (także poniżej linii dziąsła) skalerem ultradźwiękowym. Powinno również zostać wykonane zdjęcie RTG pomagające ocenić stan korzeni zębowych, a także sprawdzić czy w obrębie dziąseł nie ma żadnych ciał obcych. Po zabiegu oczyszczania poleruje się szkliwo które staje się gładkie co opóźnia proces zbierania się płytki nazębnej.

Mitem jest więc, że sanacja przyspiesza proces odkładania się kamienia nazębnego. Proces ten postępuje jeżeli nie zachowujemy prawidłowej higieny jamy ustnej naszego zwierzęcia.