Terapia z końmi

Hipoterapia jest to metoda rehabilitacji psychoruchowej, w której uczestniczą konie, pacjenci oraz terapeuci i opiekunowie zwierząt. Zazwyczaj przeprowadzana jest wiosną i latem, ze względu na możliwość jazdy w korzystnych warunkach pogodowych, chociaż niektóre stadniny oferują zajęcia również zimą na hali. Głównie uczestniczą w niej dzieci oraz młodzież, ale nie ma przeciwskazań dla osób dorosłych. Czym zatem różni się hipoterapia od zajęć z jazdy konnej?

Koń psycholog

Nie każdy koń może zostać terapeutą! Do terapii wykorzystuje się zwierzęta zrównoważone psychiczne, spokojne i bardzo cierpliwe. Taki wierzchowiec nie może być płochliwy czy rozbrykany, bo zamiast pomagać przezwyciężać lęki, by je tylko utrwalił. Łagodny temperament i zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom to podstawowe wymagania dla takiego konia psychologa. Jeżeli właściciel nie ma co do niego stu procentowej pewności, to lepiej podarować sobie takie zajęcia, bo mogą one przynieść więcej szkody niż korzyści. A jak wygląda sama terapia?

Jak wygląda hipoterapia?

Zajęcia zaczynają się od zapoznania z koniem z ziemi. Pacjent pomaga przy czyszczeniu, czesaniu lub po prostu oswaja się z tym niemałym stworzeniem. Powstaje wtedy więź emocjonalna, dziecko musi stawić czoła swoim wewnętrznym obawom. Po takiej sesji zapoznawczej koń ubierany jest w czaprak oraz uprząż do hipoterapii. Dzięki temu dziecko ma bezpośredni kontakt z ciałem konia, czuje jego ciepło oraz ruchy. Na terapii są potrzebne dwie osoby: jedna prowadzi konia i zapewnia bezpieczeństwo np.: pilnuje, żeby koń nie zagalopował do przodu, a druga zajmuje się dzieckiem. Siedząc na koniu, pacjent się rozluźnia, poprzez delikatne bujanie. Następnie ma za zadanie dotykać różnych części ciała konia, a jeżeli pacjent z powodu choroby nie może samodzielnie siedzieć, to terapeuta wsiada na konia razem z nim.