Kastracja i sterylizacja psów i kotów – fakty i mity

Temat kastracji i sterylizacji od wielu lat budzi wiele kontrowersji. Zanim przejdziemy do faktów i mitów związanych z tymi zabiegami, należy wyjaśnić różnice pomiędzy nimi.
AUTOR: Adrianna Iwan

Czas czytania: 4 min

Kastracja i sterylizacja to dwa różne zabiegi chirurgiczne. Przyjęło się, że zabieg sterylizacji odnosi się do osobników płci żeńskiej, a kastracja do płci męskiej. Oba zabiegi można wykonać zarówno u jednych, jak i drugich. Sterylizacja to zabieg polegający na podwiązaniu i przecięciu nasieniowodów u samców lub jajowodów u samic. Zabieg ten uniemożliwia rozród, jest mniej inwazyjny, ale nie zmniejsza ryzyka występowania chorób, np. nowotworów. Organizm zwierząt, które przeszły zabieg sterylizacji, nadal będzie wytwarzał hormony płciowe. Z kolei kastracja jest zabiegiem polegającym na usunięciu jąder u samców lub jajników i macicy u samic. Zabieg ten powoduje ograniczenie wytwarzania hormonów płciowych przez organizm zwierzęcia. Najczęściej wykonywany jest zabieg kastracji u psów i kotów, dlatego w dalszej części artykułu używane będzie pojęcie kastracji. Oba zabiegi wykonywane są w pełnym znieczuleniu. Wokół tych zabiegów powstało wiele mitów. Częstym powielanym mitem, o którym należy wspomnieć poruszając temat kastracji i sterylizacji, jest ten mówiący o tym, że samica raz w życiu powinna mieć potomstwo, ponieważ doświadczenie porodu przez samice poprawia ich charakter. Jest to nieprawda, nie ma żadnych medycznych dowodów na poparcie tego zdania. Kwestia posiadania przez samice potomstwa nie jest kwestią chęci czy wyboru. Jest to efekt działania instynktu. Wiele osób uważa też, że po zabiegu osobowość psa czy kota zmieni się na gorsze. W tym przypadku jest odwrotnie. Nie występują ciąże urojone u samic, a samce nie znakują terenu moczem, nie występuje także intensywna wokalizacja związana z rują. Często zwierzęta po kastracji wiążą się silniej ze swoimi opiekunami, stają się bardziej potulne. W otoczeniu panuje też jeszcze opinia, że psy i koty po kastracji częściej chorują. To także jest nieprawdziwe stwierdzenie. Kastrując zapobiegamy rozwojowi nowotworów jąder lub jajników, a u samic rozwojowi ropomacicza, czyli ropnego zapalenia macicy, które jest bardzo niebezpieczne.

Wielu właścicieli uważa także, że zabieg kastracji jest zbyt ryzykowny. Kastracja jest zabiegiem ogólnie bezpiecznym, wykonywanym przez lekarzy weterynarii rutynowo. Jak każdy zabieg może nieść za sobą jakieś ryzyko, dlatego zwierzęta przed kastracją powinny zostać przebadane, aby uniknąć ewentualnych komplikacji. Ważny jest fakt, że zwierzęta po kastracji, zwłaszcza koty, mogą mieć predyspozycje do otyłości. Sam zabieg jej nie powoduje, ale w jego wyniku dochodzi do zmian w gospodarce hormonalnej organizmu, co może sprzyjać odkładaniu się tkanki tłuszczowej, jednak przy przestrzeganiu odpowiedniej diety z zapewnieniem odpowiedniej dawki ruchu można temu zapobiec. Mitem jest także mówienie, że zwierzęta po kastracji muszą spożywać specjalną karmę dla zwierząt wykastrowanych. Zabieg ten dotyczy układu rozrodczego, a nie pokarmowego, więc nie ma konieczności zmieniania pupilowi diety. W ostatnich latach pojawił się w Polsce także trend „nie okaleczaj – nie kastruj”, który przywędrował do naszego kraju ze Skandynawii. Kastracja nie okalecza zwierząt, nie pozbawia ich „naturalności”. Niektóre osoby twierdzą, że kot po kastracji przestanie polować. Kastracja nie wpływa na silny instynkt łowiecki kotów, więc jeśli są wypuszczane na dwór to nadal będą polować.  Kastracja jest potrzebnym zabiegiem, ponieważ po pierwsze ma dużo pozytywnych efektów dla zdrowia zwierzęcia, a po drugie ogranicza bezdomność zwierząt, która w naszym kraju niestety i tak jest bardzo duża. Wiele osób twierdzi, że znalezienie nowego domu dla małego puszystego kotka czy pieska jest łatwe, bo są małe i słodkie. Rzeczywistość jest niestety inna, każdego roku wiele schronisk zmaga się

Wybrane dla Ciebie

Charakterystyka rasy królika „Mini lop”

Królik mini lop, często nazywany po prostu barankiem, to jedna z najczęściej wybieranych ras królików domowych. Charakterystyczne, opadające uszy sprawiają, że trudno przejść obok niego obojętnie. Wiele osób decyduje się na mini lopa właśnie ze względu na wygląd, jednak zanim zaprosimy go do domu, warto lepiej poznać jego charakter, potrzeby i codzienne zwyczaje. To nie tylko „słodki królik”, ale pełnoprawny domownik, który wymaga czasu i zaangażowania.

czytaj

Profilaktyczne badania weterynaryjne

Profilaktyczne badania weterynaryjne przynoszą szereg korzyści, które wykraczają poza leczenie już istniejących dolegliwości. Po pierwsze, umożliwiają wczesne wykrywanie chorób. Wiele schorzeń, zwłaszcza na początkowym etapie, nie daje wyraźnych objawów.

czytaj

Czy papuga może być sama?

Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?

czytaj

FIV, FeLV i inne kocie choroby

Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz