Problemy behawioralne adoptowanych kotów

Pojawienie się kota w naszym domu może być radosną chwilą. Trzeba jednak pamiętać, że nie zawsze tak musi być. Przebywanie w schronisku, czy azylu jest często dla zwierzęcia stresującym doświadczeniem. Schroniska, fundacje, domy tymczasowe nie zawsze są w stanie pomimo wielu starań zapewnić pełnego dostępu do zasobów.
AUTOR: Adrianna Iwan

Czas czytania: 4 min

Decyzja o adopcji zwierzęcia powinna być przemyślana, ponieważ bierzemy odpowiedzialność za zwierzę na najbliższe kilka, a nawet kilkanaście lat. Bardzo ważne jest posiadanie wiedzy nie tylko na temat podstawowej opieki ale również z zakresu socjalizacji, naturalnych potrzeb kota, jego dobrostanu, mowy ciała oraz komunikacji. Czasami będziemy musieli zasięgnąć pomocy u behawiorysty i trzeba to także mieć na uwadze. Zwierzę przebywające w trudnych warunkach jest narażone na rozregulowanie mechanizmów adaptacyjnych organizmu, a towarzyszące silne emocje mogą doprowadzić także do obniżenia odporności. Każde zwierzę reaguje inaczej na sytuacje stresowe i lękowe. W przypadku kotów możemy zaobserwować wstrzymywanie moczu, utratę apetytu, nadmierne wylizywanie się, brak aktywności, w skrajnych sytuacjach utratę sierści a nawet samookaleczanie się. Można spotkać się także z agresywnym zachowaniem w stosunku do nas. Dość często u zwierząt adoptowanych obserwuje się strach przed człowiekiem. Wynika to zwykle z dwóch powodów: pierwszym jest przykre doświadczenie ze strony człowieka oraz a drugim brak socjalizacji z człowiekiem. Przy odpowiedniej resocjalizacji kot może zaufać konkretnym osobom, ale musimy liczyć się z tym, że pozostanie on nieufny w stosunku do nieznanych mu ludzi i trzeba to uszanować. Rolą opiekuna jest zapewnienie kotu poczucia bezpieczeństwa. Kolejnym problemem może być lęk separacyjny, który. Często ten problem wymieniany jest u psów, jednak coraz częściej zdarza się także u kotów. Lęk separacyjny charakteryzuje się wysokim poziomem lęku, który spowodowany jest osamotnieniem, które objawia się zwłaszcza podczas samotnego dłuższego zostawania w domu. Innym częstym problemem u kotów jest załatwianie się poza kuwetą. Może to być spowodowane niewłaściwym ustawieniem kuwety lub zbyt małą/wysoką kuwetą, niewłaściwym żwirkiem, a także chorobą u kota. Koty dobrze maskują objawy chorobowe, dlatego bardzo ważne jest, aby z wszelkimi problemami zgłaszać się do lekarza weterynarii. Jeśli choroby zostaną wykluczone, szukamy pomocy u kociego behawiorysty. Koty nie są złośliwe jak twierdzi część osób. One po prostu w różny sposób pokazują, że coś w ich życiu jest nie tak i proszą o pomoc.

W schroniskach nie zawsze jest zapewniona wystarczająca liczba kuwet dla kotów, co także u danego osobnika może powodować problemy korzystania z niej w przyszłości. Kolejnym problemem jest atakowanie opiekuna, zwłaszcza jego kończyn. Może to być spowodowane nudą, dlatego należy poświęcać kotu więcej czasu na zabawy. Zabawa powinna trwać ok. 15 minut i odbywać się minimum dwa razy w ciągu dnia. W przypadku adopcji kociąt częstym błędem opiekunów jest pozwalanie, a nawet zachęcanie ich do „atakowania” rąk w formie zabawy. Jeśli młody kot nauczy się takiego zachowania to istnieje duże prawdopodobieństwo, że będzie dalej traktował taką zabawę jako coś normalnego w dorosłym życiu. Jeśli chodzi o agresję, u kotów może być spowodowana traumatycznymi doświadczeniami z ludźmi. U kotów adoptowanych często może występować depresja oraz zachowania kompulsywne, które wynikają z potrzeby stymulacji mózgu. Zalicza się do nich: uporczywe wylizywanie lub wygryzanie sierści, kręcenie się w kółko, gonienie za ogonem. W takiej sytuacji potrzebna będzie terapia behawioralna prowadzona we współpracy z behawiorystą  i nie rzadko również farmakoterapia. Warto też zaznaczyć, że koty to zwierzęta, które nie lubią zmian w swoim otoczeniu. Dla kota problemem może okazać się przestawienie mebli, a jeszcze większym pojawienie się nowego osobnika, np. drugiego kota lub psa. Poczucie bezpieczeństwa jest najważniejszą potrzebą dla kota, dlatego po wprowadzeniu adoptowanego kota do naszego domu, dajmy mu czas na zaklimatyzowanie się, nie zmieniajmy niczego zbyt gwałtownie. Dzięki zrozumieniu i zapewnieniu potrzeb kotu możemy stworzyć piękną i silną więź z naszym kotem.

Wybrane dla Ciebie

Charakterystyka rasy królika „Mini lop”

Królik mini lop, często nazywany po prostu barankiem, to jedna z najczęściej wybieranych ras królików domowych. Charakterystyczne, opadające uszy sprawiają, że trudno przejść obok niego obojętnie. Wiele osób decyduje się na mini lopa właśnie ze względu na wygląd, jednak zanim zaprosimy go do domu, warto lepiej poznać jego charakter, potrzeby i codzienne zwyczaje. To nie tylko „słodki królik”, ale pełnoprawny domownik, który wymaga czasu i zaangażowania.

czytaj

Profilaktyczne badania weterynaryjne

Profilaktyczne badania weterynaryjne przynoszą szereg korzyści, które wykraczają poza leczenie już istniejących dolegliwości. Po pierwsze, umożliwiają wczesne wykrywanie chorób. Wiele schorzeń, zwłaszcza na początkowym etapie, nie daje wyraźnych objawów.

czytaj

Czy papuga może być sama?

Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?

czytaj

FIV, FeLV i inne kocie choroby

Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz