Najlepiej jeśli na każdym spacerze (albo chociaż na tym jednym głównym) będziemy się starali jak najbardziej go psu urozmaicić. Ludzie często myślą, że jeśli chodzą z psem na 2 godzinny spacer to dla psa jest to super spędzony czas. Jeśli ciągle chodzimy tym samym tempem, tymi samymi trasami, pies jest zapięty cały czas na smyczy, nie ma możliwości swobodnie biegać czy węszyć – taki spacer jest nudny. Jeśli odpowiednio zaplanujemy i urozmaicimy wyjście z naszym pupilem,  to nawet 20 czy 30 minut będzie dużo lepsze niż 2h nudnego spaceru.   

Idealnie widać to o czym piszę, w przypadku psów które mieszkają w domku a jednocześnie regularnie są wyprowadzane poza teren posesji. Widać po nich, że w momencie w którym wychodzą przez furtkę czy bramę są mega podekscytowane. Dlaczego się tak cieszą, skoro na co dzień mają do dyspozycji cały ogród? Tak jak pisałem wcześniej, każdy pies uwielbia eksplorować świat. Ten który jest naokoło domu, jest nudny, ciągle taki sam, nic się w nim nie zmienia. Pies widzi i słyszy najczęściej to samo każdego dnia. Zapachy też się aż tak diametralnie nie zmieniają. W związku z tym, każda możliwość opuszczenia tego terenu, spotyka się z tak dużą euforią u psa.

Kolejnym problemem, który często występuje właśnie w przypadku psów mieszkających w domach z ogrodem, jest łapanie złych nawyków i uczenie się złych zachowań. Jeśli pies się zachowuje źle, to naszym zadaniem jest albo ograniczać sytuacje w których się to dzieje lub/i szkolić psa, zwracając mu uwagę, że robi źle – koniecznie podczas tego złego zachowania. Przykładem który dobrze zobrazuje o co mi chodzi, jest nadmierne szczekanie psa. Większość psów, które spędzają każdego dnia określoną ilość czasu, na bieganiu samopas po ogrodzie zaczyna nadmiernie szczekać. Na wszystko, na samochody, na ludzi, na ptaki, koty, inne psy itp. Każda minuta, podczas której pies będzie „darł paszczę” a podczas której nie będziemy mu zwracać uwagi, że nie ma tego robić, będzie skutkowała wyrobieniem nawyku polegającego właśnie na nadmiernym szczekaniu. Praca nad zmianą tego zachowania na dobre (zaprzestanie reagowania szczekaniem na rzecz X), będzie wymagała tygodni czy miesięcy pracy, a często i tak zakończy się fiaskiem. Głównie właśnie dlatego, że pies będzie spędzał zbyt dużo czasu „sam ze sobą”.

Podsumowując, to czy mieszkamy w bloku czy w domku jednorodzinnym, ma dużo mniejsze znaczenie od tego, jak będziemy spędzać czas z psem na co dzień. Pupil który żyje swoim życiem, będzie tak samo nieszczęśliwy w bloku jak i w wielkiej rezydencji gdyż pozostawiony sam sobie, nie dość że będzie łapał złe nawyki, to dodatkowo może stwarzać ogólne problemy, przez to, że nie zostały zaspokojone jego potrzeby. Zarówno te fizyczne jak umysłowe.