Niedoczynność tarczycy u psów
Czas czytania: 3 min
Niedobory hormonów tarczycy mogą wywoływać szereg objawów. Najłatwiejszymi do zaobserwowania przez właściciela są między innymi przybieranie na wadze, nadwagę, otyłość – mimo zbilansowanej diety, niezmiennej dawki pokarmowej i odpowiedniej kaloryczności oraz odpowiedniej dawki ruchu. Niechęć do zabawy i aktywności, ospałość mimo że wcześniej pies był raczej aktywny. Kolejnymi objawami które może zaobserwować właściciel jest pogorszenie się stanu okrywy włosowej.
Początkowo może być to przerzedzanie się sierści i nadmierne wypadanie. Pojawianie się wyłysien zwłaszcza na końcu ogona a także symetrycznych łysych plan na po bokach ciała. Pojawienie się łupieżu, nadmiernego złuszczania i rogowacenia naskórka. Nieregularne przebarwienia, ropne zakażenia, a także drożdżyca skóry. Taką która mimo leczenia nawraca, zwłaszcza w przestrzeniach między palcowych i uszach.
U psów dużych ras może pojawić się neuropatia obwodowa. Objawia się ona osłabieniem, niezbornościa, zanikami mięśniowymi, a w ich następstwie niedowładem kończyn. Jeżeli wiemy że nas pies nie ma poważniejszych problemów ortopedycznych a nagle dużo gorzej się porusza warto sprawdzić poziom hormonów tarczycy. Hormony tarczycy mają również wpływ na pracę serca. W przypadku niedoczynności tarczycy może pojawić się spowolniona praca serca a nawet jego niewydolność. Niedoczynność tarczycy może również wpływać na działanie układu rozrodczego. Najczęściej pojawiają się po zaburzenia w cyklu płciowym u samic oraz bezpłodność i obniżenie libido u samców.


Leczenie niedoczynności tarczycy jest dość proste. Za względu na niewystarczająca produkcję hormonów należy je dodatkowo dostarczać do organizmu psa przy pomocy leków. Po wdrożeniu odpowiedniego leczenia psy często dosyć szybko zaczynają czuć się lepiej. Poprawia się sprawność zwierzęcia, a w związku z tym rośnie również aktywność fizyczna. Jeżeli wystąpiły objawy ze strony układu nerwowego zazwyczaj ustępują trochę wolniej, zazwyczaj w ciągu kilku – kilkunastu tygodni w zależności od stopnia zaawansowania. Skóra i sierść regeneruje się najdłużej
Bezpośrednio po wprowadzeniu leczenia można zaobserwować nadmierne wypadanie sierści. Wiąże się to z faza wzrostu włosa, aby mogły pojawiać się nowe, te będące w fazie spoczynku muszą wypaść. W regeneracji skóry można pomóc stosując dietę bogatą w kwasy omega 3 i mikroelementy. Stosowanie delikatnych, regenerująco nawilżających kosmetyków również może wspomóc odrastanie zdrowej i silnej sierści.
Niedoczynności tarczycy jest poważna choroba i jak każda wymaga leczenia. Zwierzęciu dotknięte mu nią możemy pomóc stosując się do zaleceń lekarza weterynarii i regularnie podając leki. Po zdiagnozowaniu niedoczynności tarczycy i wdrożeniu leczenia nie można przerywać leczenia po poprawieniu się samopoczucie zwierzęcia, leki powinny być stosowane bez przerw w określonych odstępach czasowych. Wszelkie niejasności bądź zmiany w leczeniu powinny być konsultowane z lekarzem weterynarii
Wybrane dla Ciebie
Czy pies i kot mogą spożywać drożdże?
W diecie psów i kotów może się znaleźć wiele suplementów, które są cennymi źródłami witamin i składników mineralnych. Czy wśród nich jest również miejsce dla drożdży?
czytaj35 cytatów o psach i miłości między właścicielem a psem
Miłość psa do swojego opiekuna jest jednym z najsilniejszych uczuć na świecie. Jesteśmy dla naszych pupili całym światem, a historie psiej wierności są uwieczniane na kartach książek oraz w filmach. Bo kto z nas nie zna “Mój przyjaciel Hachikō”?
czytajW jaki sposób kot okazuje miłość?
Koty wielu z nas fascynują swoją niezależnością, elegancją i spojrzeniem, które zdaje się skrywać wiele tajemnic. Kiedy obserwujemy naszych futrzanych towarzyszy, widzimy ich pełne wdzięku ruchy i zachowania, za którymi często kryją się ukryte znaczenia.
czytajPies – istota emocjonalna i społeczna
Psy top zwierzęta, które już od tysięcy lat towarzyszą człowiekowi. Jednak dopiero współczesna nauka pozwala nam zrozumieć ich złożoną naturę. Mity funkcjonujące w przestrzeni publicznej twierdzą, że psy funkcjonują według prostych schematów dominacji czy „walki o pozycję”. Tak jednak nie jest. Ich zachowanie jest wynikiem emocji, doświadczeń, biologii i środowiska, w którym żyją.
czytaj






