Pierwsza papuga – jaki gatunek warto wybrać?
Czas czytania: 3 min

Ile żyją papugi?
Przy wyborze istotna jest długość życia przyszłych pupili. Nawet najkrócej żyjące, popularne papugi, takie jak modrolotki lub papużki faliste, to obowiązek na kolejne 7-12 lat.
Większość średniej wielkości gatunków papug dożywa 20-30 lat. Do tej grupy możemy zaliczyć m.in.: nimfy, nierozłączki, aleksandretty, konury, barwinki czy afrykanki.
Największe papugi żyją najdłużej, u żako i amazonek jest to zwykle do 40 lat, ale duże kakadu i ary mogą przekroczyć 50-60 lat.
Są to wartości orientacyjne – rekordziści potrafili przebić oczekiwaną długość życia nawet dwukrotnie!
Jaka papuga do bloku? – parę słów o hałasie
Papugi są głośne. Dotyczy to każdego gatunku. Niektóre jednak będą ledwo słyszalne, a dźwięki innych będą się niosły po całej okolicy.
Do najgłośniejszych papug należą kakadu, ary, żako, amazonki i konury. Spory hałas potrafią robić też nierozłączki, lorysy, aleksandretty czy mnichy.
Najpopularniejsze gatunki papug w domach – papużki faliste i nimfy – są mniej donośne, jednak również potrafią być całkiem hałaśliwe. To samo można powiedzieć o mniej popularnych w domach świergotkach i pionach.
Szukając najcichszych papug nie sposób nie wspomnieć o łąkówkach i modrolotkach, które wydają najcichsze dźwięki spośród papug.
Warto przed podjęciem decyzji poszukać filmów z odgłosami, a najlepiej zobaczyć i usłyszeć planowane zwierzaki na żywo.

Jaka papuga dla alergika?
To zależy. Alergia na inne zwierzęta niekoniecznie musi wiązać się z alergią na papugi. Jeśli masz możliwość, to warto odwiedzić kogoś, kto ma papugi. W przypadku niektórych gatunków dostępne są też testy alergiczne.
Osobom z chorobami układu oddechowego szczególny problem mogą sprawiać pudrujące papugi – należą do nich przede wszystkim żako i kakadu, w tym nimfy. Także bez częstszego sprzątania i oczyszczacza powietrza się nie obejdzie, nawet w przypadku innych gatunków.
Jeśli masz wątpliwości, zawsze najpierw zapytaj swojego lekarza.
Jakie papugi się oswoją?
Oswojenie to sprawa indywidualna. Powszechnie dzieli się gatunki na takie do domu i do woliery – niektóre papugi mają większe predyspozycje, nie oznacza to jednak wcale, że każda domowa nimfa czy rudosterka się oswoi. Papugi uważane za niechętne do człowieka często w domu mogą okazać się bardziej chętne – “wolierowe” rozelle często chętnie wezmą jedzenie z ręki a modrolotki często mają predyspozycje do treningów i nauki sztuczek.
Na grupach dotyczących papug opiekunowie często dzielą się spostrzeżeniami na temat charakteru swoich pupili. Warto korzystać z doświadczeń innych, czytać ich relacje i zdecydować, który gatunek najbardziej do nas pasuje.
Wybrane dla Ciebie
Charakterystyka rasy królika „Mini lop”
Królik mini lop, często nazywany po prostu barankiem, to jedna z najczęściej wybieranych ras królików domowych. Charakterystyczne, opadające uszy sprawiają, że trudno przejść obok niego obojętnie. Wiele osób decyduje się na mini lopa właśnie ze względu na wygląd, jednak zanim zaprosimy go do domu, warto lepiej poznać jego charakter, potrzeby i codzienne zwyczaje. To nie tylko „słodki królik”, ale pełnoprawny domownik, który wymaga czasu i zaangażowania.
czytajProfilaktyczne badania weterynaryjne
Profilaktyczne badania weterynaryjne przynoszą szereg korzyści, które wykraczają poza leczenie już istniejących dolegliwości. Po pierwsze, umożliwiają wczesne wykrywanie chorób. Wiele schorzeń, zwłaszcza na początkowym etapie, nie daje wyraźnych objawów.
czytajCzy papuga może być sama?
Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?
czytajFIV, FeLV i inne kocie choroby
Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.
czytaj






