Zespół eozynofilowy kotów

Zespół eozynofilowy kotów (ang. feline eosinophilic granuloma complex, EGC) jest chorobą zapalną skóry, dotykającą między innymi koty i psy. Możliwych przyczyn jest bardzo wiele, ale jako główną podaje się nadwrażliwość skóry na jakąś substancję będącą alergenem, wywołującym alergiczną, czyli obronną reakcję skóry. Zmiany te u kotów występują dość często.
AUTOR: Maja Jerzewska

Czas czytania: 4 min

Zespół eozynofilowy nie jest pojedynczą jednostką chorobą- składa się na niego kilka czynników, które mogą (ale nie muszą) występować w tym samym czasie, albo następować po sobie. Każdy przypadek może wyglądać nieco inaczej, dlatego ten zespół chorobowy nie należy do najprostszych do rozpoznania. Objawy kliniczne mogą umknąć nieuważnemu oku opiekuna, dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na każde zachowanie odchylone od normy.

Na co więc zwracać uwagę? Choroba występuje w 3 postaciach klinicznych i są to:

  1. Ziarniniak eozynofilowy
  2. Wrzód eozynofilowy
  3. Płytka eozynofilowa

Ziarniniak eozynofilowy występuje jako twarda grudka na skórze, często w okolicy ud, palców, nosa, brody czy jamy ustnej, na przykład na wargach. Zdarza się też, że pojawia się w samej jamie ustnej, na przykład na podniebieniu czy języku. Teoretycznie, może on pojawić się dosłownie wszędzie, a najczęstszymi czynnikami wyzwalającymi są nadwrażliwość na ugryzienie owadów, najczęściej pcheł, nadwrażliwość pokarmowa lub atopia. W jamie ustnej często przyjmują postać grudek lub guzków, które mogą mieć tendencję do krwawienia, mogą też sprawiać zwierzęciu dyskomfort, co skutkować może utratą apetytu lub trudnością z połykaniem. Zazwyczaj nie są to zmiany bolesne lub powodujące świąd.

Pojawienie się wrzodu eozynofilowego najczęściej ma związek ze współistniejącą alergią, głównie alergicznym pchlim zapaleniem skóry, alergią pokarmową lub atopią. Owrzodzenie najczęściej na początku jest małe, lecz stopniowo się powiększa. Charakterystyczne są uniesione brzegi z zapadniętym środkiem. Zmiana najczęściej występuje na górnej wardze i podobnie jak ziarniniak, nie jest ani bolesna, ani nie powoduje świądu.

Te same czynniki wyzwalające mogą przyczynić się do powstania płytki eozynofilowej. Ten wariant choroby dotyka najczęściej koty młode lub w średnim wieku. Płytka wygląda jak pojedyncze lub mnogie, dobrze odgraniczone, zaczerwienione zmiany, którym zwykle towarzyszy intensywny świąd. Może wystąpić w każdej lokalizacji, jednak najczęściej jest to brzuch oraz wewnętrzna strona ud.

W rozpoznaniu choroby bardzo ważną rolę odgrywa wywiad zebrany przez lekarza weterynarii. Istotnym czynnikiem jest to, czy u kota stosowane były preparaty zwalczające ektopasożyty, takie jak np. pchły. Jeśli nie, prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej na ugryzienia pcheł, a w konsekwencji zespół eozynofilowy, wzrasta. W określeniu czy u kota pojawiły się pchły, czy nie, może pomóc test z bibułą- po wyczesaniu kota „zawartość” grzebienia (bez włosów) należy nanieść na jasną bibułę i delikatnie spryskać wodą- jeśli widoczne są ciemne grudki, które po spryskaniu wodą rozmywają się na ciemny, ceglasty kolor, to znaczy, że patrzymy właśnie na odchody pcheł.

Niezbędne może również okazać się badanie cytologiczne, histopatologiczne lub badanie krwi, które może naprowadzić lekarza na właściwy trop, jeśli wykaże podwyższony poziom eozynofilii, czyli jednego z rodzajów białych krwinek.

Leczenie zależy od przyczyny problemu: jeśli możliwe jest znalezienie i wyleczenie przyczyny, jak chociażby w przypadku nadwrażliwości na ugryzienia pcheł, to tego typu terapia jest wdrażana- pozbywamy się pcheł. Czasem jednak jedyną możliwością jest poddanie pacjenta próbie terapeutycznej, aby sprawdzić, czy dobrana terapia przynosi oczekiwane skutki, czy konieczna będzie zmiana leczenia. Każdy przypadek jest inny i należy rozpatrywać go indywidualnie, bo może wymagać od lekarza zupełnie innego podejścia terapeutycznego.

Wybrane dla Ciebie

Klatka dla królika – jak ją wybrać, wyposażyć i utrzymać w czystości?

Kiedy decydujemy się na królika, jednym z pierwszych zakupów jest zwykle klatka.
W sklepie zoologicznym wybór wydaje się prosty – wystarczy znaleźć odpowiednio dużą, dokupić miseczkę, poidełko i paśnik, a następnie urządzić w niej miejsce dla naszego pupila. W rzeczywistości sprawa jest trochę bardziej skomplikowana. Królik potrzebuje przestrzeni, ruchu i możliwości swobodnego poruszania się. Klatka może być jego bezpiecznym miejscem, ale nie powinna być całym światem zwierzęcia.

czytaj

Nowoczesna terapia stanów lękowych u psów

Przez wiele dekad pracy z psami, zachowania lękowe spostrzegano poprzez pryzmat błędnych teorii o dominacji, braku dyscypliny oraz rzekomo występującej „złośliwości” zwierząt. Metody wówczas używane opierały się na korektach oraz wymuszeniu posłuszeństwa. Obecnie natomiast doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że stany lękowe u psów są poważnymi zaburzeniami neurochemicznymi i emocjonalnymi, które wymagają profesjonalnej diagnozy, medycznego wsparcia oraz głębokiej empatii.

czytaj

Problemy stomatologiczne u królika – jak rozpoznać chore zęby?

Zęby są dla królika niezwykle ważne. Zwierzęta te przez znaczną część dnia pobierają pokarm i przeżuwają siano, a ich uzębienie jest przystosowane do ciągłego ścierania. Niestety właśnie dlatego problemy z zębami należą do dość częstych problemów zdrowotnych u królików. Co ważne, królik może przez długi czas ukrywać ból. Opiekun często zauważa problem dopiero wtedy, gdy zwierzę zaczyna mieć wyraźne trudności
z jedzeniem.

czytaj

Jaki żwirek dla kota wybrać?

Zostałeś szczęśliwym opiekunem kota i stoisz przed wyborem odpowiedniego żwirku? Podpowiemy czym się różnią, jakie są zalety i wady poszczególnych z nich. W końcu żwirek to podstawa wyposażenia domu kociarza.

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz