Rasy kotów: Maine coon
Czas czytania: 6 min
Te sporych rozmiarów koty domowe w związku ze swoim łagodnym usposobieniem są zwane “łagodnymi gigantami” czy też “psami świata kotów”. Wydaje mi się, że te dwa określenia bardzo dużo mówią, czego możemy się spodziewać, zapraszając kota tej rasy pod swój dach.
Historia
Maine coon jest jedną z najstarszych ras kotów w Ameryce Północnej. Istnieje szereg hipotez dotyczących powstania tej rasy. Jedna z nich zakłada, że występowały one jako dzikie koty w stanie Maine – co tłumaczyłoby pierwszy człon ich nazwy, z kolei drugi człon, wywodzi się z teorii, że rasa ta powstała w wyniku krzyżowania się kota domowego z szopem praczem (ang. racoon, popularnie coon).
Pomimo tego, że możemy dopatrywać się podobieństwa tych kotów z szopem praczem – szczególnie przypomina go pręgowany maine coon prezentujący się ze swoim bujnym ogonem to ta hipoteza nie może być prawdziwa, ponieważ takie połączenie genetyczne dwóch gatunków nie byłoby możliwe. Bardziej realistyczna hipoteza mówi o wikingach, którzy mieliby zabrać koty norweskie leśne na statki podczas podróży do Nowego Świata.
Ta hipoteza w związku ze sporym podobieństwem obu tych ras oraz faktem, że te koty mogły się swobodnie krzyżować z miejscowymi kotami wydaje się bardziej prawdopodobna. Jedno jest jednak pewne rasa wywodzi się z Ameryki Północnej, a ciekawostką jest fakt, że maine coon został uznany za narodową rasę Kanady.
Charakterystyka rasy
Maine coon pomimo sporych rozmiarów charakteryzuje się łagodnością i przyjaznym usposobieniem. Te towarzyskie koty łatwo nawiązują kontakt z ludźmi, dlatego szukają kontaktu zarówno wśród innych kotów, jeżeli nie są kocimi jedynakami, a gdy są w domu jedynym zwierzęciem potrzebują sporej uwagi ze strony opiekunów. Chętnie podążają za opiekunami towarzysząc we wszystkich codziennych czynnościach.
W związku z tym, że lubią towarzystwo bez problemy przystosowują się do życia z innymi zwierzętami, w tym psami, a także dziećmi. Pomimo sporych rozmiarów bardzo dobrze odnajdują się w mieszkaniach jak typowe kanapowce. Nie oznacza to jednak, że nie lubi pieszczot czy wspólnej zabawy z domownikami. Maine coon chociaż nie jest w okazywaniu swoich uczuć nachalny to czuję się samotny straci wrodzony optymizm.
To co z całą pewnością wyróżnia tą rasę to fakt, że w przeciwieństwie do zdecydowanej większości kotów większe znaczenie ma dla nich z kim mieszkają, a nie gdzie. Koty co do zasady są terytorialne i przywiązują się do miejsca, dlatego wszelkie zmiany w tym zakresie potrafią sprawiać duże problemy, maine coon jest jednak wyjątkiem. Dla niego najważniejsze jest to z kim mieszka, dlatego nie ma problemu z adaptacją w nowych miejscach. Ma to wpływ również na to, że koty tej rasy chętnie wychodzą na spacery i z zainteresowaniem eksplorują nowe tereny.
Maine Coon jest inteligentny, dlatego z łatwością można go nauczyć wielu sztuczek np. aportowania, reagowania na polecenia, podawania łapki, otwierania drzwi, czy też reagowania na imię. Koty tej rasy są dość ciche jednak wydają cały szereg charakterystyczny dźwięków, które służą do komunikowania – dlatego w towarzystwie maine coona nie powinno dziwić mruczenie, gruchanie, trele, czy ćwierkanie.
Maine coon lubi wspinaczki, choć z natury nie jest to kot szczególnie skoczny. Drapak, czy ewentualne podesty ze względu na wielkość i wagę kota rasy maine coon powinny być solidne i stabilne.
Wygląd
Koty rasy Maine Coon są od średniej do dużej wielkości, a samą rasę zalicza się do ras półdługowłosych typu orientalnego. Maine Coony mają długie ciało, szeroką klatkę piersiową, długie i mocne nogi zakończone dużymi łapami, które są poprzerastane kępkami futra. Sierść jest ciężka, ale jedwabista.
Z całą pewnością majestatycznego wyglądu dodaje im długi ogon, pokryty długą sierścią. Wliczając ogon niektóre koty mogą dochodzić nawet do metra długości. Inną cechą anatomiczną są osadzone na szerokiej głowie duże uszy, z charakterystycznymi pędzelkami. W wieku dorosłym zazwyczaj ważą od 6 do 10 kilogramów, jednak nawet 13 kilogramowe kocury tej rasy nie są rzadkością.
W przeciwieństwie do większości ras, maine coon nie boi się wody. Być może jest to zasługa jego gęstej sierści, która doskonale chroni przed wilgocią.
Pielęgnacja
Podstawą pielęgnacji tych kotów jest ich długie i gęste futro, dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na systematyczne wyczesywanie sierści, najlepiej nie rzadziej niż raz na kilka dni. Jedynie w okresie linienia trzeba robić to częściej i staranniej, by zapobiegać tworzeniu się kołtunów.
Niebezpiecznym elementem braku pielęgnacji sierści kota jest szybkie tworzenie się trudnych do usunięcia pętli oraz supłów, co znacznie utrudnia funkcjonowanie kota, gdyż skupia się on na ich usuwaniu, w skrajnych przypadkach może utrudniać nawet chodzenie.
Szczególną uwagę należy zwrócić na wyczesywanie sierści na ogonie, ponieważ zarówno tam, jak i na całym ciele przy braku pielęgnacji mogą robić się kołtuny, a nowe futro może odrastać nawet rok. Istotnym elementem przy pielęgnacji sierści jest stosowanie odpowiedniego pudru do sierści, który znacznie ułatwia jej rozczesywanie.
Zdrowie
Main Coony generalnie uważa się za zdrową rasę, choć jak każda rasa ma genetyczne predyspozycje do niektórych schorzeń, co nie oznacza to, że na pewno na nie zachoruje. Maine Coon ma pewne dziedziczne problemy zdrowotne, które mogą budzić niepokój, szczególnie jeśli nie jesteśmy ostrożni przy wyborze hodowli.
Najczęściej spotykane schorzenia to: HCM, czyli kardiomiopatia przerostowa, policystowatość nerek, dysplazja stawu biodrowego, zanik mięśni kręgosłupa, a także zębami – choroby przyzębia i dziąseł. Dysplazja stawu biodrowego jest dziedziczną wadą, której objawy mogą być łagodne, powodować niewielki lub żaden ból lub mogą ostatecznie doprowadzić do ciężkiego kalectwa.
Żyją zazwyczaj do 15 lat.
Podsumowanie
Jeżeli szukasz lojalnego i oddanego kota, który w pewnym sensie przypomina psa to Maine Coon będzie dobrym wyborem, ponieważ jego charakter często jest porównywany z charakterem psa. Dodatkowo to idealna rasa dla osób aktywnych, ponieważ nie ma problemu z odnalezieniem się w nowych miejscach i jest idealnym kompanem wycieczek.
Wybrane dla Ciebie
Charakterystyka rasy królika „Mini lop”
Królik mini lop, często nazywany po prostu barankiem, to jedna z najczęściej wybieranych ras królików domowych. Charakterystyczne, opadające uszy sprawiają, że trudno przejść obok niego obojętnie. Wiele osób decyduje się na mini lopa właśnie ze względu na wygląd, jednak zanim zaprosimy go do domu, warto lepiej poznać jego charakter, potrzeby i codzienne zwyczaje. To nie tylko „słodki królik”, ale pełnoprawny domownik, który wymaga czasu i zaangażowania.
czytaj
Profilaktyczne badania weterynaryjne
Profilaktyczne badania weterynaryjne przynoszą szereg korzyści, które wykraczają poza leczenie już istniejących dolegliwości. Po pierwsze, umożliwiają wczesne wykrywanie chorób. Wiele schorzeń, zwłaszcza na początkowym etapie, nie daje wyraźnych objawów.
czytaj
Czy papuga może być sama?
Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?
czytaj
FIV, FeLV i inne kocie choroby
Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.
czytaj
