Jedną z przyczyn gonienia ogona może być nuda. Pies który przebywa wiele godzin sam zaczyna szukać sobie zajęcia a pogoń za ruchomym celem jest naturalnym zachowaniem wynikającym z popędu łowieckiego. Jeżeli podejrzewamy, że właśnie to jest przyczyną zachowania naszego psa warto pomyśleć o wzbogaceniu środowiska. Mata węchowa czy zabawki do wypełniania jedzeniem mogą być dobrym urozmaiceniem czasu psa kiedy zostaje sam. Musimy również przemyśleć jak wygląda nasz czas który wspólnie spędzamy z psem. Jeżeli nie ma żadnych przeciwwskazań medycznych warto zwiększyć aktywność fizyczna psa. Dłuższe i ciekawsze spacery, zwłaszcza w miejsca z mniejszą ilością stresujących dla naszego psa bodźców, pozwolenia psu na swobodne wrażenie tak by mógł „zmęczyć głowę” mogą pomóc w ograniczeniu problemu.

Obsesyjne wygryzanie ogona może wynikać również z niezaspokojonej potrzeby żucia i gryzienia. W tym przypadku pomocne może być wprowadzenie gryzaków naturalnych takich jak suszone skóry czy żwacze, gryzaki z poroża czy ser himalajski. Gonienie i wygryzanie ogona może być objawem zaburzeń obsesyjno kompulsywnych. Dla psa może być to sposób na rozładowanie energii, zwłaszcza tej negatywnej a także poprawienie sobie nastroju. Przyczyną tego typu zaburzeń może być długotrwały stres. Pojawienie się takiego długotrwałego stresu może mieć podłoże w nieregularnym trybie życia psa. Przewidywalny i regularny rytm dnia jest dla psa bardzo ważny, jeżeli psiak nagle zaczął być bardziej niespokojny i pobudzony lub zaczął wykazywać właśnie zachowania o charakterze kompulsywnym zastanówmy się czy coś się w jego codziennym życiu nie zmieniło.