Jak rozwija się FIC?

Czynnikami predysponującymi do rozwoju FIC są: brak aktywności, nadwaga i otyłość, życie w grupie i przede wszystkim narażenie na stres. FIC dotyczy zarówno samic, jak i samców, choć istnieją przesłanki mówiące o tym, że bardziej narażone są kastrowane samce. Niestety aktualnie nie da się określić, dlaczego u jednych osobników rozwija się FIC, a u drugich nie. W przypadku rozwoju idiopatycznego zapalenia pęcherza jak już wyżej wspomniano, ogromną rolę odgrywa stres. U wielu osobników epizody choroby są wywoływane przez stresujące dla nich wydarzenia. Koty uwielbiają rutynę, tak naprawdę każda zmiana może być dla nich stresująca. Stres mogą powodować konflikty z pozostałymi zwierzętami, zbyt mała kuweta lub zbyt mała ich ilość, nuda, brak miejsca do odpoczynku, przeprowadzka, ból (trzeba pamiętać, że koty są świetne w ukrywaniu bólu), hałas, goście. Koty to zwierzęta, które czują się dobrze, gdy mają poczucie kontroli nad swoim otoczeniem.

Objawy

U kotów z idiopatycznym zapaleniem pęcherza obserwuje się objawy, które są charakterystyczne dla wielu innych chorób dolnych dróg moczowych: oddawanie moczu poza kuwetą, częste oddawanie niewielkich ilości moczu, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, wokalizacja podczas mikcji, krwiomocz, nadmierne wylizywanie okolic brzucha i cewki moczowej. Kot może przyjmować też charakterystyczną spiętą postawę w kuwecie, która świadczy o bólu. Zdarzają się sytuacje, w których może dojść do niedrożności cewki moczowej z powodu skurczu lub zablokowania przez osad moczu. Dolegliwości te wskazują na FLUTD, czyli zespół chorób dolnych dróg moczowych, do których zalicza się też FIC.  Takie epizody chorobowe mają charakter nawrotowy, objawy pojawiają się nagle i samoistnie znikają po 5-7 dniach.