Dlaczego w ogóle dochodzi do zatrucia?

Paracetamol jest metabolizowany w wątrobie. Większość przyjętej dawki wiąże się z kwasem glukuronowym, mniejsza część z aktywnym kwasem siarkowym, a najmniejsza z glutationem. Jednak niewielka część dawki metabolizowana jest jeszcze na szlaku enzymatycznym cytochromu P-450 i w wyniku tego wytwarzany jest wysoce reaktywny oraz toksyczny metabolit NAPQI (dokładnie N-acetylo-para-benzochinonoimina). Toksyczne działanie tego metabolitu w organizmie jest ograniczane przez sprzężenie z glutationem. Glutation jest antyoksydantem i neutralizuje wolne rodniki w wątrobie, ochrania komórki przed uszkodzeniem.

Objawy zatrucia są wynikiem wyczerpania rezerw glutationu w tkankach. Jego niedobór powoduje gromadzenie się toksycznego NAPQI, to właśnie wtedy paracetamol staje się toksyczny. Koty są w tej sytuacji gatunkiem zwierząt najbardziej narażonym na zatrucie, ponieważ enzym odpowiadający za sprzęganie z kwasem glukuronowym charakteryzuje się u nich bardzo niską aktywnością. W tej sytuacji powstające metabolity w większości (90%) są sprzęgane z aktywnym kwasem siarkowym, a jeśli brakuje substratów do sprzęgania to rozpoczyna się 3 droga, w której powstaje wspomniany wyżej NAPQI, który ma właściwości hepatotoksyczne. U kotów dawka powyżej 50 mg/ kg masy ciała powoduje już widoczne kliniczne objawy zatrucia.

A pies?

Dla psów dawka powyżej 100 mg/kg masy ciała może powodować kliniczne objawy zatrucia. Wyższe dawki prowadzą do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Tak naprawdę u niektórych zwierząt, szczególnie młodych i starszych dawka już 10 mg/kg masy ciała może doprowadzić do zatrucia, a nawet śmierci.