Skąd się bierze?

Przyczyny tego stanu wciąż pozostają nie do końca jasne, a wokół tematu kociego trądziku narosło wiele mitów i spekulacji. Uważa się, że przyczyny tej przypadłości mają najczęściej charakter idiopatyczny i prowadzą do zaburzenia rogowacenia mieszków włosowych lub przewodów gruczołów łojowych, podobnie jak ma to miejsce u ludzi. Konsekwencją jest nadmierne gromadzenie się mas keratynowych i wtórne zakażenia bakteryjne lub grzybicze, co prowadzi do niedrożności wyżej wymienionych struktur i narastania problemu. Zdecydowanie rzadziej za główną przyczynę uznaje się pierwotne zakażenie bakteryjne lub grzybicze czy nawet pasożytnicze ( min. nużyca).  Niektórzy badacze doszukują się w patogenezie związku z nieprawidłową produkcją lub składem sebum wytwarzanego przez gruczoły zlokalizowane w skórze, lub zaburzeniem wzrostowym włosów. Temat ten jednak wymaga w dalszym ciągu szerszych badań celem potwierdzenia przypuszczeń naukowców. 

Wśród czynników predysponujących wyróżnia się źle dobrane miski z których zwierzę pobiera pokarm (nadwrażliwość kontaktowa np. na plastik), złe nawyki pielęgnacyjne kotów, nadwrażliwość pokarmową, przewlekły stres, spadek odporności i współistniejące przewlekłe infekcje wirusowe. U ludzi trądzik jest związany z poziomem hormonów lecz u kotów nie wykazano wyraźnego związku między hormonami, a rozwojem trądziku.

Czy to grozi mojemu mruczkowi?

Koci trądzik może dotykać zwierzęta w każdym wieku. Nie zauważono predyspozycji wiekowych czy rasowych lub powiązań z płcią. Choroba ta może występować zarówno u kocurów, jak i u kotek. Problem może mieć charakter jednorazowy w przypadku pojedynczego, nie nawracającego zdarzenia  lub przewlekły z cięższym przebiegiem klinicznym. Wówczas zmiany stają się rozleglejsze i bolesne.  W zaawansowanych przypadkach można zaobserwować również zapalenie okołomieszkowe, zapalenie mieszków włosowych i czyraczność z towarzyszącym się ropnoziarniniakowym zapaleniem skóry i zapaleniem gruczołów łojowych.