Choroby odzwierzęce – fakty i mity
Czas czytania: 5 min
Skąd się bierze?
Toksoplazmę wywołuje wewnątrzkomórkowy pasożyt Toxoplazma gondi, który rozmnaża się w tkankach wielu ssaków i ptaków. Jednak tylko kotowate wydalają z kałem inwazyjne jaja, które zachowują zdolność zarażania kilka miesięcy. Główne źródło zarażenia dla kotów stanowią gryzonie i ptaki. Człowiek natomiast zaraża się jajami toksoplazmy z pożywieniem, zanieczyszczoną wodą, przez jedzenie zakażonego surowego lub półsurowego mięsa.
Zagrożenie dla człowieka stanowi w dużej mierze mięso świń, owiec i kóz. Uważane za zdrowe i ekologiczne mięso zwierząt dzikich także może stanowić zagrożenie toksoplazmozą. Gotowanie mięsa w temperaturze min. 58 stopni zabija pasożyta w ciągu 10 minut, a głębokie mrożenie w zakresie -12 do -20 st. zabija je w ciągu 3 dni.
Co ciekawe, pies nie stanowi zagrożenia dla człowieka gdyż nie wydala inwazyjnych jaj toksoplazmy. Ostatnio jednak powracają opinie, że podstawowe znaczenie w szerzeniu się toksoplazmozy ma skażenie środowiska jajami toksoplazmy. Dzieje się tak jeżeli kot jest tzw. żywicielem ostatecznym toksoplazmy i wówczas stanowi zagrożenie dla człowieka. Wydala wówczas inwazyjne jaja. Dzieje się to od 3 do 10. dnia po zjedzeniu cyst tkankowych znajdujących się w zarażonym mięsie. Wydalanie zakażonych toksoplazmą jaj przez kota trwa do 20 dni i jest najintensywniejsze między 2 a 5 dniem choroby.
Jak się objawia?
Człowiek, kot, oraz inne ssaki oraz ptaki mogą być tzw. żywicielem pośrednim toksplazmozy. Wówczas w takich organizmach odbywa się część cyklu życiowego pasożyta. Nie wydalają do środowiska zakażonych jaj, ale mogą chorować z objawami lub bezobjawowo.
Najczęściej choroba przebiega bezobjawowo, występuje jedynie powiększenie przejściowe węzłów chłonnych i pojawia się odporność do końca życia. Jeśli występuje choroby współistniejące lub jest obniżona odporność organizmu objawy mogą wystąpić. Najczęstsze związane są z zajęciem układu nerwowego, płuc, gałek ocznych czy wątroby.
Najcięższy przebieg choroby obserwuje się jeśli do zakażenia dochodzi w ciąży. U ssaków dochodzić może wówczas do obumarcia płodów, poronień lub wad płodu. Zarażenia w ciąży w dużej mierze można uniknąć, stosując się do pewnych zasad. Wiąże się to z niejedzeniem surowego i półsurowego mięsa, bardzo dokładnym myciem owoców i warzyw przed spożyciem, oraz unikaniem kontaktu z kałem zarażonych kotów. Możemy również zbadać się, czy posiadamy odporność na tę chorobę. Wystarczy poprosić naszego lekarza rodzinnego o odpowiednie skierowanie. Szczególnie poleca się wykonać to badanie kobietom planującym ciąże.
Choroba kociego pazura
Choroba kociego pazura, inaczej bartonelloza, należy podobnie jak toksoplazmoza do zoonoz, czyli chorób, które mogą przenosić się ze zwierzęcia na człowieka. Jest wywoływana przez bakterię (Bartonella spp.), a rezerwuarem tej choroby są koty. Podejrzewa się, że 8 do 56 % kotów może być zakażonych bartonellą.
Jak dochodzi do zakażenia?
Głównym źródłem zakażenia dla zwierząt są pchły, a szczególnie ich kał. Podejrzewa się, iż źródłem zakażenia dla kotów mogą być również kleszcze lub inne pasożyty krwiopijne. Choroba najłatwiej szerzy się w dużych skupiskach kotów. Predysponowane są koty młode, bez względu na płeć i osobniki o obniżonej odporności. U kotów objawy związane z zakażeniem nie są typowe tylko dla tej jednostki chorobowej.
Występuje najczęściej powiększenie węzłów chłonnych, gorączka. Może dojść m.in. do zapalenie mięśnia sercowego, dolnych dróg oddechowych, dziąseł lub zapalenia zatok. O tym czy choroba rozwinie się u zakażonych kotów decyduje wiele czynników. Istotne są tutaj warunki utrzymania i żywienia kotów, obecność innych chorób współistniejących oraz status immunologiczny, czyli odporność zwierząt.
Jak to jest u ludzi?
U ludzi dochodzić może do zakażenia podczas podrapania lub pogryzienia przez zakażone koty. Okres inkubacji wynosi ok. 10 dni. Początkowo w miejscu infekcji pojawiają się grudkowate, czerwone zmiany, które przeistaczają się w pęcherzyki wypełnione płynną treścią. Dochodzi do jednostronnego, lokalnego powiększenia węzłów chłonnych.
Ponadto może wystąpić zapalenie nerwu wzrokowego, wylewów w wątrobie i śledzionie czy zapaleń wsierdzia. Niestety rozpoznanie choroby kociego pazura jest trudne. Tradycyjne metody diagnostyczne nie pozwalają na 100% postawienie rozpoznania.
W każdym przypadku podejrzenia choroby należy łączyć ja z wywiadem. Jeśli nastąpił kontakt z kotem, miejscowe uszkodzenie skóry, jednostronne powiększenie węzłów chłonnych to istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo zakażenia Bartonellą. Choroba kociego pazura stanowi zagrożenie dla ludzi i problem epidemiologiczny.
Biorąc pod uwagę opisane choroby, należy zawsze mieć na uwadze własne zdrowie. Ważne jest, jak w każdym przypadku zapobiegania chorobom, przestrzegać zasad higieny, a w czasie kontaktu ze zwierzętami unikać zranień. Pozwoli to na dobry i bezpieczny kontakt z pupilami.
Wybrane dla Ciebie
Klatka dla królika – jak ją wybrać, wyposażyć i utrzymać w czystości?
Kiedy decydujemy się na królika, jednym z pierwszych zakupów jest zwykle klatka.
W sklepie zoologicznym wybór wydaje się prosty – wystarczy znaleźć odpowiednio dużą, dokupić miseczkę, poidełko i paśnik, a następnie urządzić w niej miejsce dla naszego pupila. W rzeczywistości sprawa jest trochę bardziej skomplikowana. Królik potrzebuje przestrzeni, ruchu i możliwości swobodnego poruszania się. Klatka może być jego bezpiecznym miejscem, ale nie powinna być całym światem zwierzęcia.
Nowoczesna terapia stanów lękowych u psów
Przez wiele dekad pracy z psami, zachowania lękowe spostrzegano poprzez pryzmat błędnych teorii o dominacji, braku dyscypliny oraz rzekomo występującej „złośliwości” zwierząt. Metody wówczas używane opierały się na korektach oraz wymuszeniu posłuszeństwa. Obecnie natomiast doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że stany lękowe u psów są poważnymi zaburzeniami neurochemicznymi i emocjonalnymi, które wymagają profesjonalnej diagnozy, medycznego wsparcia oraz głębokiej empatii.
czytaj
Problemy stomatologiczne u królika – jak rozpoznać chore zęby?
Zęby są dla królika niezwykle ważne. Zwierzęta te przez znaczną część dnia pobierają pokarm i przeżuwają siano, a ich uzębienie jest przystosowane do ciągłego ścierania. Niestety właśnie dlatego problemy z zębami należą do dość częstych problemów zdrowotnych u królików. Co ważne, królik może przez długi czas ukrywać ból. Opiekun często zauważa problem dopiero wtedy, gdy zwierzę zaczyna mieć wyraźne trudności
z jedzeniem.
Jaki żwirek dla kota wybrać?
Zostałeś szczęśliwym opiekunem kota i stoisz przed wyborem odpowiedniego żwirku? Podpowiemy czym się różnią, jakie są zalety i wady poszczególnych z nich. W końcu żwirek to podstawa wyposażenia domu kociarza.
czytaj
