Białaczka kotów
Czas czytania: 3 min
Wirus ten jest bardzo wrażliwy w środowisku zewnętrznym. Przebieg zakażenia może być zróżnicowany i zależy od kilku czynników, m.in. podtypu wirusa, odporności zwierzęcia, wieku kota, warunków utrzymania. Najczęściej chorują zwierzęta młode, w wieku od około 10 miesięcy do 3 lat, żyjące w dużych skupiskach takich jak schroniska, czy azyle. Do zakażenia dochodzi przede wszystkim w wyniku bliskiego kontaktu z osobnikiem zakażonym m.in. podczas pielęgnacji potomstwa przez zakażoną matkę lub pokąsanie i lizanie otwartych ran. Kot zakażony wirusem, zarówno chory, jak i bezobjawowy, wydala wirusa ze śliną, kałem, moczem, mleku i innymi wydzielinami. Wirus znajduje się także we krwi zakażonego kota. Część kotów ulega zakażeniu i nie jest w stanie go zwalczyć. Są one zakażone do końca życia i stale wydalają wirusa ze śliną. Trwałej infekcji długo mogą nie towarzyszyć objawy choroby. U niektórych kotów po zakażeniu FELV wiremia ustępuje po upływie kilku do kilkunastu tygodni. Zwierzęta nie chorują i nie są siewcami wirusa. U części kotów w ogóle nie dochodzi do zakażenia, są więc nadal narażone na zachorowanie, bo nie dochodzi u nich do rozwoju odporności. Jednym z najczęstszych objawów spotykanych u kotów trwale zakażonych jest niedokrwistość hemolityczna, która rozwija się skrycie. Zwierzę chudnie, staje się apatyczne, błony śluzowe stają się blade, a węzły chłonne są powiększone. Do tego pojawia się wysoka gorączka, a w związku z nią kot odwadnia się. W rzadkich przypadkach może pojawić się żółtaczka.
W wyniku obniżenia odporności może dodatkowo dojść do wtórnych infekcji wirusowych i bakteryjnych powodowanych głównie przez herpeswirus kotów typu 1, kalciwirus, wirus panleukopenii, Mycoplasma haemofelis oraz inwazji pasożytniczych. Powodują one zapalenia dziąseł, dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, biegunki, trudno gojące się rany. Wirus białaczki kotów odpowiedzialny jest także za nowotworzenie, w którego wyniku mogą rozwinąć się chłoniakomięsaki. Nawracające zachorowania tego typu powinny wzbudzić podejrzenie białaczki. Białaczka to choroba nieuleczalna, ale nie jest to nie wyrok. Można opóźnić jej rozwój, ale nie zatrzymać. Zapewniając kotu dobre warunki możemy sprawić, że będzie prowadził normalne życie. Ważne, aby zwierzęta zakażone izolować od niezakażonych, aby nie dopuścić do zakażenia kolejnych kotów. Istotne jest też stosowanie szczepień przeciwko FeLV. Według zaleceń Światowego Stowarzyszenia Lekarzy Weterynarii Małych Zwierząt (WSAVA), pierwszą dawkę szczepienia w przypadku kociąt stosuje się w wieku 8-9 tygodni, a kolejną 3-4 tygodnie później. W przypadku szczepienia kotów dorosłych zaleca się dwie dawki w odstępstwie 3-4 tygodni. Następnie pojedyncza dawka rok po zakończeniu cyklu szczepień u kociąt, a kolejne nie częściej niż co 2-3 lata, ale mówimy o tym w przypadku kotów stale narażonych na kontakt z wirusem. Należy jednak pamiętać, że szczepionki powinny być stosowane u kliniczne zdrowych kotów wolnych od wirusa. W tym celu zdrowe koty powinny zostać przebadane pod kątem obecności antygenów FeLV we krwi. U kotów zakażonych wirusem FeLV nie wykonuje się szczepienia.
Wybrane dla Ciebie
Zatrucia roślinami u psów i kotów
Domowe i ogrodowe rośliny ozdobne mogą stanowić poważne zagrożenie dla psów i kotów. Może się zdarzyć, że zwierzę będzie chciało z ciekawości spróbować jakiejś rośliny. Szczególnie ciekawskie są kocięta i szczenięta, ale zdarza się, że starsze zwierzęta również zainteresują się rośliną, którą wcześniej omijały.
czytaj
Codzienna opieka nad psem krok po kroku
Prawidłowa opieka nad psem to najważniejsze zadanie każdego opiekuna zwierzęcia. Pies potrzebuje uwagi właściciela każdego dnia. Należy mieć na uwadze, że nie jest to jedynie podawanie jedzenia zwierzęciu. To także spacery, dbanie o zdrowie oraz wspólna zabawa. Każdy pies zasługuje na bezpieczny i szczęśliwy dom.
czytaj
Czy królik rozpoznaje swojego opiekuna? Zachowania i relacje.
Wielu przyszłych opiekunów królików zastanawia się, czy ich pupil potrafi rozpoznawać ludzi i nawiązywać z nimi więź. W końcu króliki nie merdają ogonem jak psy i nie mruczą jak koty. Przez lata panowało przekonanie, że są to zwierzęta mało kontaktowe, kierujące się wyłącznie instynktem. W rzeczywistości jest jednak zupełnie inaczej. Króliki są inteligentnymi, wrażliwymi zwierzętami społecznymi, które potrafią rozpoznawać swoich opiekunów i budować z nimi trwałe relacje.
Jak zatem królik postrzega człowieka? Skąd wiadomo, że rozpoznaje swojego opiekuna?
I w jaki sposób okazuje przywiązanie?
Pierwsza pomoc w przypadku przegrzania królika
Lato to czas, który wielu z nas kojarzy się z wypoczynkiem, słońcem i wysokimi temperaturami. Niestety, dla królików upały mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. W przeciwieństwie do ludzi króliki bardzo słabo radzą sobie
z oddawaniem nadmiaru ciepła. Nie pocą się, a ich organizm jest wyjątkowo wrażliwy na wysokie temperatury. Z tego powodu każdy opiekun powinien wiedzieć, jak rozpoznać przegrzanie oraz jak udzielić pierwszej pomocy swojemu pupilowi.
