Jak widać, problem jest poważny. Jak więc rozpoznać, czy dotyczy ono naszego zwierzęcia? Objawy są dość specyficzne i z pewnością zwrócą naszą uwagę. Są to:

• Chrapanie,
• Nietolerancja wysiłkowa, niechęć do ruchu,
• Świsty, charczenie,
• „Uśmiechanie się”, czyli oddychanie przez otwarty pysk,
• Wymioty po posiłku, ulewanie, czy też wymioty po wysiłku,
• Omdlenia,
• Krztuszenie się jedzeniem czy piciem,
• Ataki duszności, szczególnie w nocy
• Nawracające zapalenia dróg oddechowych,
• Możemy też zaobserwować, że skrzydełka nozdrzy nie poruszają się w czasie oddychania tak jak powinny.

Bardzo ważne jest, aby pamiętać, że nie są to cechy gatunkowe! Twierdzenie że „buldożki już tak mają” przyczynia się to powielania szkodliwych stereotypów i do cierpienia tych zwierząt. Żaden z wymienionych objawów nie jest stanem normalnym i powinien zostać skonsultowany z lekarzem weterynarii.

Jak diagnozowany jest BOAS? Najczęściej informacje zebrane w wywiadzie powinny znacznie nakierować klinicystę w odpowiednim kierunku. Badanie kliniczne oraz dodatkowe badanie laryngoskopem pomoże potwierdzić diagnozę.

Czy każde zwierze brachycefaliczne cierpi z powodu BOAS? Nie, ale duża większość. Dlatego bardzo ważny jest wybór odpowiedniego miejsca, z którego kupujesz psa, oraz upewnienie się, że jest on i jego rodzice są wolni od wad genetycznych. Czy wiesz, że w niektórych krajach Unii Europejskiej (np. w Norwegii) hodowla buldogów francuskich została całkowicie zakazana właśnie z tego względu? Biorąc pod uwagę dobrostan zwierząt, z pewnością była to dobra decyzja.

Pamiętaj, że jako opiekun ponosisz odpowiedzialność za zdrowie swojego pupila, dlatego upewnij się, że jego komfort życia jest odpowiedni. Jeśli podejrzewasz, że BOAS może być jego problemem, koniecznie skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Chirurgiczna korekta nozdrzy oraz podniebienia miękkiego jest najczęściej wybieraną, a zarazem skuteczną opcją leczenia, która łagodzi objawy oraz znacznie podnosi komfort życia zwierzęcia.