Czym jest trening medyczny?
Czas czytania: 4 min
Początkowo trening medyczny był stosowany w ogrodach zoologicznych. Dzięki częstym ćwiczeniom i stopniowemu przyzwyczajaniu zwierząt do dotyku i różnych dźwięków opiekunowie mają możliwość mierzenia, ważenia czy wykonywania prostych czynności medycznych bez konieczności siłowego poskramiania czy znieczulania zwierzęcia do każdego nawet najprostszego zabiegu.
Trening medyczny w przypadku pracy ze zwierzętami domowymi pozwala na przyzwyczajenie psa do wykonywania prostych procedur jak przycinanie pazurów, czyszczenie uszu czy też prostych zabiegów medycznych pozwalających na skuteczną profilaktykę – spokojne pozwalanie na pobranie krwi, wytrwanie w pozycji pozwalającej na badanie czy podanie szczepienia lub leków.
Podstawa treningu kooperacyjnego, jak zresztą wskazuje nazwa, jest współpraca i wybór. Nie powinniśmy zmuszać psa do wykonywania ćwiczeń. Jeśli widzimy, że jest zniecierpliwionych lub znudzony zróbmy przerwę, jeśli nie radzi sobie z kolejnymi etapami ćwiczenia być może zbyt szybko przeszliśmy do kolejnego kroku. Uszanujemy jego tempo nauki i wróćmy do kroku z którym pies dobrze sobie radzi i dopiero po jakimś czasie spróbujmy znowu pójść o krok dalej.
Na początku pracy warto wprowadzić. Jakieś zachowanie które dla psa będzie jasnym sygnałem rozpoczęcia- wielu trenerów wykorzystuje tutaj targetowanie nosem bądź całą głową. Pies w momencie kiedy jest gotowy do rozpoczęcia dotyka nosem do ściany, określonego przedmiotu albo kladzie głowę na ręce człowieka lub jego kolanach. Pokazuje w ten sposób że zgadza się na wykonanie jakiejś czynności, zerwanie pozycji oznacza natomiast, że pies niechęć żebyśmy kontynuowali zabiegi.
Jeżeli pies zmienił pozycję lub odszedł od nas starajmy się nie zachęcać go do kontynuowania. On sam ma podjąć decyzję o tym czy chce kontynuować pracę. Pozwalając psu decydować o przerwaniu treningu wzmacniamy poczucie bezpieczeństwa.
Kiedy zorientuje się on, że może przerwać nieprzyjemna dla niego czynność prawdopodobnie nie będzie tego nadużywał, zwłaszcza że na koniec będzie na niego czekał przysmak albo nagradzanie ulubiona zabawą.
Początkowo treningi przeprowadzamy w otoczeniu znanym psu, ubogim w bodźce które mogą go rozpraszać. Najlepiej robić to w domu. W zależności od tego do jakiej czynności chcemy przyzwyczaić psa najpierw oswajamy go z delikatnym dotykiem – łap, okolicy uszu albo pyska.
Następnie można wprowadzać narzędzia do których chcemy przyzwyczaić psa – pilnik, cążki do pazurów, chusteczki lub watę do uszu. Po osiągnięciu oczekiwanego przez nas rezultatu możemy powoli zmieniać otoczenie przeprowadzania treningu, najpierw zmieniając pokój w domu, następnie wychodząc na zewnątrz i dopiero wtedy kiedy w każdej lokalizacji pies pozwala na swobodne wykonywanie czynności spróbujmy przeprowadzić trening początkowo na zewnątrz a następnie także wewnątrz lecznicy.
Gabinet weterynaryjny jest dla psa specyficznym miejsce, jest tam wiele zapachów, dziwnych dźwięków, zazwyczaj jest tam mocne oświetlenie dlatego nie warto się spieszyć z treningiem tam.
Nawet jeśli początkowo nie wszystko będzie się udawało w lecznicy ale w domu pies będzie pozwalał na przycięcie pazurów czy czyszczenie uszu to i tak odniesiemy sukces. Będziemy mogli ograniczyć stresujące dla psa wizyty na wykonanie tylko takich podstawowych, kosmetycznych czynności.
Sama idea treningu medycznego jest słuszna. Warto przyzwyczajać psa do dotykania przez nas i inne osoby a także wykonywania dziwnych, nie zawsze przyjemnych dla niego czynności. Problem może pojawić się w momencie kiedy musimy wykonać jakiś zabieg nagle, pies nie jest przygotowany i zdecydowanie nie zgadza się na współpracę.
W przypadku zagrożenia zdrowia, a czasem nawet życia na przykład po wypadku, przy silnej relacji alergicznej czy pogryzieniu przez innego psa nie możemy czekać aż pies pozwoli na chociażby podanie leku przeciwbólowego, lekarz musi wykonać niektóre czynności nawet jeśli nie będzie to dla naszego psa nieprzyjemne. Ratowanie zdrowia i życia jest zdecydowanie ważniejsze niż jego chwilowy dyskomfort.
Wybrane dla Ciebie
Klatka dla królika – jak ją wybrać, wyposażyć i utrzymać w czystości?
Kiedy decydujemy się na królika, jednym z pierwszych zakupów jest zwykle klatka.
W sklepie zoologicznym wybór wydaje się prosty – wystarczy znaleźć odpowiednio dużą, dokupić miseczkę, poidełko i paśnik, a następnie urządzić w niej miejsce dla naszego pupila. W rzeczywistości sprawa jest trochę bardziej skomplikowana. Królik potrzebuje przestrzeni, ruchu i możliwości swobodnego poruszania się. Klatka może być jego bezpiecznym miejscem, ale nie powinna być całym światem zwierzęcia.
Nowoczesna terapia stanów lękowych u psów
Przez wiele dekad pracy z psami, zachowania lękowe spostrzegano poprzez pryzmat błędnych teorii o dominacji, braku dyscypliny oraz rzekomo występującej „złośliwości” zwierząt. Metody wówczas używane opierały się na korektach oraz wymuszeniu posłuszeństwa. Obecnie natomiast doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że stany lękowe u psów są poważnymi zaburzeniami neurochemicznymi i emocjonalnymi, które wymagają profesjonalnej diagnozy, medycznego wsparcia oraz głębokiej empatii.
czytaj
Problemy stomatologiczne u królika – jak rozpoznać chore zęby?
Zęby są dla królika niezwykle ważne. Zwierzęta te przez znaczną część dnia pobierają pokarm i przeżuwają siano, a ich uzębienie jest przystosowane do ciągłego ścierania. Niestety właśnie dlatego problemy z zębami należą do dość częstych problemów zdrowotnych u królików. Co ważne, królik może przez długi czas ukrywać ból. Opiekun często zauważa problem dopiero wtedy, gdy zwierzę zaczyna mieć wyraźne trudności
z jedzeniem.
Jaki żwirek dla kota wybrać?
Zostałeś szczęśliwym opiekunem kota i stoisz przed wyborem odpowiedniego żwirku? Podpowiemy czym się różnią, jakie są zalety i wady poszczególnych z nich. W końcu żwirek to podstawa wyposażenia domu kociarza.
czytaj
