Nadczynność tarczycy u kotów

Nadczynność tarczycy (hipertyroidyzm) to kolejna często występująca choroba endokrynologiczna u kotów. W jej wyniku dochodzi do zwiększonego wydzielania hormonów tarczycy: trijodotyroniny (T3) oraz tyroksyny (T4). Pierwsze przypadki tej choroby potwierdzono u tych zwierząt już na końcu lat 70. XX wieku w USA. Od tamtej pory liczba chorych kotów niestety stale wzrasta. Nadczynność tarczycy dotyczy przede wszystkim kotów w średnim oraz starszym wieku, zwykle dotyka kotów powyżej 8 roku życia. Rozpoznaje się ją u kotów 1,5 - 11,4% kotów na całym świecie. Wyróżnia się 3 postaci nadczynności tarczycy: przerost (hipertrofia), gruczolak (adenoma), gruczolakorak (adenocarcinoma).
AUTOR: Adrianna Iwan

Czas czytania: 3 min

Objawy nadczynności tarczycy u kotów

Nadmierna produkcja wyżej wspomnianych hormonów powoduje przyspieszenie tempa metabolizmu. Doprowadza to do sytuacji, w której wzrasta wytwarzanie ciepła, w związku z czym, wzrasta również zapotrzebowanie organizmu na materiał energetyczny, co objawia się zwiększonym apetytem u kota. Zużycie energii jest jednak tak duże, że mimo zwiększonego apetytu u chorych kotów obserwuje się spadek masy ciała. Do pozostałych częstych objawów, które można zaobserwować u kotów zalicza się: zwiększone pragnienie (i związany z tym wielomocz), biegunka, wymioty. U około 90% kotów obserwuje się tzw. wole tarczycowe. Ponadto u około 1/3 kotów z nadczynnością tarczycy można zaobserwować pogorszenie okrywy włosowej (zmatowienie, zmierzwienie, skołtunienie). Zaawansowana nadczynność tarczycy może z kolei objawić się nadmiernym przerostem pazurów, ich pogrubieniem, mogą być także bardziej podatne na złamania. Ponadto takie koty mogą być nadaktywne, nadmiernie wokalizują, są zaniepokojone, mogą być także agresywne i bardziej podatne na stres i dotyk. Nawet najmniejszy bodziec zewnętrzny może być przyczyną silnego stresu u kota. Hormony tarczycy działają także na mięsień sercowy. Powodują zwiększenie siły jego skurczu i przyspieszenie rytmu, co prowadzi do rozwoju nadciśnienia i kardiomiopatii przerostowej. Należy także pamiętać o innych chorobach współistniejących. U niektórych zwierząt mogą nie występować typowe, książkowe objawy choroby i nie należy wykluczać tej choroby. Hormony tarczycy działają na wiele narządów, stąd mogą występować różne objawy towarzyszące. U kota podejrzanego o nadczynność tarczycy trzeba uwzględnić także diagnostykę w kierunku chorób takich jak: cukrzyca, przewlekła niewydolność nerek, nowotwory, zwłaszcza chłoniaka przewodu pokarmowego.

Rozpoznawanie choroby i leczenie

Ogromne znaczenie w diagnozowaniu chorób endokrynologicznych (i nie tylko) ma dokładny wywiad oraz badanie kliniczne, w tym przede wszystkim badanie palpacyjne tarczycy. Główną metodą rozpoznawania choroby jest oznaczenie stężenia T4 w surowicy krwi. Czasami, aby postawić ostateczną diagnozę dodatkowo trzeba wykonać jeszcze oznaczenie stężenia fT 4 (wolna T4). Możliwe jest także wykonanie badania scyntygraficznego tarczycy, w którym wykorzystuje się promieniowanie gamma.

Zastosowanie w leczeniu mają cztery metody: dieta uboga w jod, leczenie farmakologiczne, leczenie radioizotopem jodu (w Polsce terapia ta jest niestety niedostępna) oraz leczenie chirurgiczne. Podczas leczenia nadczynności tarczycy bardzo ważne jest także monitorowanie ciśnienia krwi i badania dna oka. Nieleczona nadczynność tarczycy jest chorobą zagrażającą życiu.

Co wpływa na rozwój nadczynności tarczycy?

Jednoznaczne przyczyny nie są znane. Od lat rozważa się wiele czynników. Wśród nich wymienić można czynniki genetyczne, okazuje się, że koty himalajskie są częściej narażone na rozwój tej choroby, a np. koty birmański i syjamskie mniej. Innym prawdopodobnym czynnikiem jest żywienie karmami z puszek, które mogą w swojej metalowej wyściółce zawierać bisfenol A lub ftalany. Na rozwój choroby może mieć wpływ także różna zawartość jodu w kociej diecie.

Wybrane dla Ciebie

Klatka dla królika – jak ją wybrać, wyposażyć i utrzymać w czystości?

Kiedy decydujemy się na królika, jednym z pierwszych zakupów jest zwykle klatka.
W sklepie zoologicznym wybór wydaje się prosty – wystarczy znaleźć odpowiednio dużą, dokupić miseczkę, poidełko i paśnik, a następnie urządzić w niej miejsce dla naszego pupila. W rzeczywistości sprawa jest trochę bardziej skomplikowana. Królik potrzebuje przestrzeni, ruchu i możliwości swobodnego poruszania się. Klatka może być jego bezpiecznym miejscem, ale nie powinna być całym światem zwierzęcia.

czytaj

Nowoczesna terapia stanów lękowych u psów

Przez wiele dekad pracy z psami, zachowania lękowe spostrzegano poprzez pryzmat błędnych teorii o dominacji, braku dyscypliny oraz rzekomo występującej „złośliwości” zwierząt. Metody wówczas używane opierały się na korektach oraz wymuszeniu posłuszeństwa. Obecnie natomiast doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że stany lękowe u psów są poważnymi zaburzeniami neurochemicznymi i emocjonalnymi, które wymagają profesjonalnej diagnozy, medycznego wsparcia oraz głębokiej empatii.

czytaj

Problemy stomatologiczne u królika – jak rozpoznać chore zęby?

Zęby są dla królika niezwykle ważne. Zwierzęta te przez znaczną część dnia pobierają pokarm i przeżuwają siano, a ich uzębienie jest przystosowane do ciągłego ścierania. Niestety właśnie dlatego problemy z zębami należą do dość częstych problemów zdrowotnych u królików. Co ważne, królik może przez długi czas ukrywać ból. Opiekun często zauważa problem dopiero wtedy, gdy zwierzę zaczyna mieć wyraźne trudności
z jedzeniem.

czytaj

Jaki żwirek dla kota wybrać?

Zostałeś szczęśliwym opiekunem kota i stoisz przed wyborem odpowiedniego żwirku? Podpowiemy czym się różnią, jakie są zalety i wady poszczególnych z nich. W końcu żwirek to podstawa wyposażenia domu kociarza.

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz