Istnieje pojęcie koprofagii fizjologicznej, która jest naturalnym zjawiskiem i występuje u suk. Matka karmiąca młode nie tylko pobudza proces wypróżniania lizaniem swoim językiem okolic genitaliów potomstwa, ale również zjada wydalany kał. W świecie zwierząt jest to normalny proces i nie musimy się tym przejmować. To samo zjawisko możemy zauważyć u samych szczeniąt, które zaczynają poznawać świat i naśladować matkę. Zjadanie kup szczeniaków przez jednego z nich, to także całkiem normalna sprawa. Szczeniak podpatrzył co robiła jego mama i również chciał tego doświadczyć.

Inaczej wygląda sytuacja, kiedy dorosły pies zabiera się do spożywania odchodów innych zwierząt. Może to świadczyć o wielu dolegliwościach. Najczęstszą przyczyną zjadania kału są niedobory z grupy B, niepoprawna praca flory bakteryjnej, niedobory enzymów trawiennych (przy schorzeniach wątroby lub trzustki) lub nieodpowiedni podaż białka w diecie naszego zwierzaka. Pasożyty wewnętrzne, to także częsta przyczyna żywienia się odchodami, dlatego ważne jest regularne odrobaczanie naszego pupila.

Jeśli po wykonaniu stosownych badań nic nie wskazuje na problemy zdrowotne, to warto przyjrzeć się problemom behawioralnym. Częstym powodem, dla którego pies spożywa odchody jest brak kontaktu z człowiekiem. Psy są wysoce inteligentne. Jeśli brakuje im uwagi, a opiekun reaguje na sięganie po kał, to natychmiast kodują w swoich głowach, że właśnie to pozwala zwracać na siebie uwagę i należy to robić. Systemy utrzymania zwierząt także odgrywają dużą rolę. Pies trzymany w kojcu, bez zapewnienia odpowiedniej dawki ruchu szybciej zajmie się spożywaniem kału niż pies, który ma zapewnioną codzienną możliwość swobodnego pobiegania, pracy z człowiekiem lub istotnie – samej obecności opiekuna.

Walka z koprofagią patologiczną zawsze powinna się zaczynać od szukania przyczyny. Karanie psa nie zatrzyma problemu, a jedynie je zamaskuje np.pies zacznie zjadać kał, wtedy, kiedy człowiek nie będzie widział. Do czasu rozwiązania problemu warto zaopatrzyć się w kaganiec i przyzwyczaić zwierzaka do noszenia go. Nie rozwiąże to problemu, ale do momentu wyeliminowania przyczyny nasz zwierzak będzie bezpieczny.