Najbardziej znane psy w historii ludzkości. Cz.1
Czas czytania: 5 min
Pierwszym opisanym przeze mnie czworonogiem będzie Łajka. W początkowym etapie życia nazywana była Kudriawka lub Limonczik. Dopiero krótko przed lotem w kosmos (który był jednym z eksperymentów, przed planowaną w latach późniejszych, pierwszą podróżą człowieka w kosmos) nazwano ją imieniem, które zapisało się w historii. Łajka była suczką nierasową (mieszanką kilku różnych ras). Znana jest ona głównie z tego, że została pierwszym na świecie psem (tudzież żywym stworzeniem) który został umieszczony w radzieckim sztucznym satelicie o nazwie Sputnik 2 i wystrzelonym na orbitę okołoziemską 3 listopada 1957 roku. Niestety, istnieje wiele kontrowersji dotyczących tej historii. Jedną z nich jest fakt, że od początku owy lot, miał być podróżą tylko w jedną stronę. Kolejną przykrą kwestią jest sposób w jaki Łajka odeszła z tego świata. Początkowo utrzymywano, że żyła ona kilka dni, a przyczyną śmierci była hipoksja (niedotlenienie organizmu). Dopiero w 2002 roku okazało się, że zmarła ona zaledwie 6-7h godzin po starcie, w wyniku nagłego wzrostu temperatury w kapsule, w której przebywała, do przeszło 40 stopni Celsjusza.
Kolejnymi psami które opiszę są Balto i Togo. Oba były przedstawicielami rasy Syberian Husky i są znani, głównie ze względu na ich udział w wyścigu zwanym „Wielkim wyścigiem miłosierdzia”, który odbył się na przełomie stycznia i lutego 1925 roku na terenie Alaski. W tym czasie w jednym z miast (Nome) stwierdzono błonicę (ciężka choroba zakaźna występująca głównie u dzieci) która w krótkim czasie mogła doprowadzić do epidemii. Jedyną nadzieją było podanie surowicy, która znajdowała się w tamtym czasie w mieście Anchorage oddalonym o 1600km. Pierwsze 600 km surowica podróżowała pociągiem. Niestety dalsza podróż w ten sposób była niemożliwa. Inne drogi (powietrzna i wodna) ze względu na warunki atmosferyczne były w tym czasie niedostępne. W związku z tym postanowiono, że surowicę dostarczą psy wraz ze swoimi maszerami (przewodnik psiego zaprzęgu). Dzięki współpracy ludzi i psów w ciągu 5 dni, 20 zaprzęgów pokonało trasę prawie 1000km i dostarczyło surowicę do miasta Nome. Balto był liderem zaprzęgu, który pokonał ostatni etap wyprawy. Togo z kolei był liderem zaprzęgu, który pokonał najdłuższy i najtrudniejszy etap całej podróży.
Następnym psim bohaterem jest Barry – najbardziej znany psi ratownik na świecie. Był on przedstawicielem rasy Bernardyn i przypisuje mu się uratowanie (wspólnie z jego zespołem ratowniczym) przeszło 40 osób które zostały uznane za zaginione i przysypane przez lawiny śnieżne. Barry żył w latach 1800-1814r. W muzeum w Bernie, jego pomnik, będący wiernym odlewem jego ciała, jest pierwszym w kolejności eksponatem znajdującym się w głównym holu muzeum. Jego ciało zostało pochowane, na cmentarzu dla zwierząt, znajdującym się na wyspie Île des Ravageurs znajdującej się w bliskiej odległości od Paryża.
Myśląc o psich bohaterach, nie sposób nie wspomnieć o Taro i Jiro. Byli oni przedstawicielami wymarłej japońskiej rasy Sakhalin Husky. W 1957r Japoński Narodowy Instytut Badań Polarnych rozpoczął program badawczy na Antarktydzie. W styczniu tegoż roku, Japończycy założyli na wyspie East Ongul stację badawczą Showa. Wysłali na nią 11 badaczy i 15 psów zaprzęgowych. Następnego roku, statkiem „Soya” miała przypłynąć kolejna ekipa naukowców, która miała zastąpić pierwszą. Niestety ze względu na złe warunki atmosferyczne, nie udało im się dotrzeć do samej bazy. Cała ekipa została zawrócona, a pierwszy zespól został ewakuowany helikopterem. Na stacji pozostawiono 15 psów, których ewakuacja okazała się niemożliwa. Psy zostały na łańcuchach z zapasem jedzenia na kilka dni. Rok później, kolejna ekipa która przybyła na miejsce nie wierzyła własnym oczom. Dwa psy spośród całej piętnastki, przeżyły 11 miesięcy, same bez ludzi, na Antarktydzie (7 psów umarło na łańcuchach, 8 uwolniło się – wśród nich byli Taro i Jiro). Prawdopodobnie nauczyły się polować na foki i pingwiny i dzięki temu udało im się przetrwać prawie rok w tych trudnych warunkach. Jiro pozostał na miejscu wraz z ekipą i zmarł w 1960 roku. Taro z kolei wrócił do Japonii i do 1970 roku żył na Uniwersytecie Hokkaido. Na podstawie tej historii powstało kilka filmów, a najbardziej znany z nich nosi tytuł „Przygoda na Antarktydzie (Eight Below)”.
Ostatnim psem, którego historię przybliżę w cz.1 jest Bluey. Nie jest on co prawda, klasycznym przykładem psiego bohatera, gdyż nie jest kojarzony z żadnym z heroicznych czynów, ani nie ocalił niczyjego życia. Jest jednak psem, szczególnym, a swoją wyjątkowość zawdzięcza długości swojego życia – która bagatela, wyniosła prawie 30 lat (29 lat i 160 dni). Do 2023 roku pozostawał on rekordzistą Guinessa w tej dziedzinie. Bluey był przedstawicielem pasterskiej rasy Australian Cattle Dog, której średnia długość życia wynosi 13 – 15 lat. Jak widać, nasz psi celebryta, przeżył 2 krotnie więcej czasu, przez większość swojego życia pracując i pomagając swojemu panu, w pilnowaniu i zaganianiu owczego i krowiego stada. W cz.2 przybliżę sylwetkę kolejnych pięciu znanych na całym świecie psich bohaterów.
Wybrane dla Ciebie
Psy ratownicze
Psy już od tysięcy lat są wiernymi towarzyszami życia człowieka. Służą nam wiernie, pilnują naszych domów i są wspaniałymi przyjaciółmi całej rodziny. Istnieje jednak wyjątkowa grupa tych zwierząt, która każdego dnia wykonuje niezwykle trudną pracę. Są to psy ratownicze, czyli prawdziwi czworonożni bohaterowie.
czytaj
Króliki a upały – jak chronić pupila latem?
Lato to trudny okres nie tylko dla ludzi, ale również dla zwierząt. Wysokie temperatury są szczególnie niebezpieczne dla królików, które bardzo źle znoszą upały. Wielu opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że przegrzanie organizmu u królika może pojawić się szybko i stanowić realne zagrożenie życia. W naturze króliki chronią się przed gorącem
w chłodnych norach pod ziemią. W mieszkaniu czy na balkonie nie mają takiej możliwości, dlatego odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo spoczywa na człowieku.
Warto pamiętać, że królik nie chłodzi organizmu tak skutecznie jak pies. Nie dyszy intensywnie, nie poci się przez skórę i dużo gorzej radzi sobie z oddawaniem nadmiaru ciepła. Szczególnie niebezpieczne są temperatury powyżej 25 stopni Celsjusza, a przy 30 stopniach ryzyko udaru cieplnego znacząco wzrasta.
Czy królik może być sam w domu podczas urlopu? Opieka podczas wyjazdów.
Wielu opiekunów królików zadaje sobie to samo pytanie przed wyjazdem na urlop, weekend czy święta: „Czy mogę zostawić królika samego w domu?”. Odpowiedź jest prosta — królik nie powinien zostawać bez opieki na dłużej. To zwierzę delikatne, wrażliwe i wymagające codziennej kontroli. Nawet jeśli ma zapas jedzenia i wody, kilka dni samotności może skończyć się bardzo źle.
W przeciwieństwie do popularnych mitów królik nie jest „bezobsługowym” zwierzęciem zamkniętym w klatce. Potrzebuje regularnego kontaktu, obserwacji i szybkiej reakcji człowieka w razie problemów zdrowotnych. A u królików problemy potrafią rozwijać się błyskawicznie.
7 rzeczy, których nie wiedziałeś o jeżach pigmejskich
Czy wiesz, że Afrykański jeż pigmejski, którego możemy spotkać w naszych domach jest krzyżówką dwóch różnych gatunków?
Osobniki, określane tym mianem w domowych hodowlach, powstały z połączenia afrojeża algierskiego (Atelerix algirus) i afrojeża białobrzuchego (Atelerix albiventris). Dzięki skrzyżowaniu tych dwóch różnych gatunków, uzyskano kilkadziesiąt różnych form barwnych. Niektóre z nich to: salt & peper, dark grey, grey, chocolate, cinnamon, champagne, platinum, silver charcoal white, brown white, black – eyed cinnicot white czy albino. Im bardziej wymyślna i rzadka odmiana tym cena za konkretnego osobnika jest wyższa. Standardowo zaczyna się ona od 400, 500zł.
