Otyłość u psa
Czas czytania: 6 min
To na opiekunie ciąży odpowiedzialność za prawidłowe żywienie psa, dbanie o jego zdrowie i zapewnienie odpowiedniej dawki ruchu. Jakie są najczęstsze przyczyny otyłości? Jak rozpoznać otyłość u psa i odróżnić ją od nadwagi? Jakie mogą być jej skutki? W tym artykule poszukamy odpowiedzi na te wszystkie pytania.
Otyłość u psa
Otyłość to jeden z głównych problemów zdrowotnych współczesnego świata. Dotyczy zarówno ludzi, jaki jak i innych zwierząt, w tym oczywiście psów. O otyłości u psa mówimy, gdy jego masa ciała o 30% przekracza prawidłową masę, w przypadku nadwagi jest to przekroczenie masy ciała o 15-30%.
Czy mój pies jest za gruby?
Do oceny masy ciała powszechnie stosuje się wskaźnik BCS, skrót z angielskiego Body Condition Score. BCS pozwala na dokonanie oceny kondycji ciała. Opiera się on na czterech kryteriach: łatwości wyczuwania żeber, zarysu talii i brzucha, ilości tkanki tłuszczowej pod skórą i ilości masy mięśniowej. Mamy 5- lub 9-stopniową skalę opierająca się na palpacyjnej (dotykowej) i wizualnej ocenie sylwetki i zawartości tkanki tłuszczowej. Stosując tę skalę, łatwo ocenimy masę ciała psa.
Możemy też nieco uprościć skalę na własne potrzeby, a w przypadku stwierdzenia nadwagi, czy otyłości skonsultować się z lekarzem weterynarii lub dietetykiem zwierzęcym.
Zdrowy pies – idealna kondycja:
- dobrze wyczuwalne żebra i kości, ale nie są one widoczne,
- jego talia powinna być widoczna, gdy patrzymy na niego od góry i z boku,
- charakterystyczny widoczny z góry delikatny kształt klepsydry,
- struktury kostne nasady ogona wyczuwalne pod cienką warstwą tłuszczu.
Pies z nadwagą:
- żebra pokryte cienką warstwą tkanki tłuszczowej,
- brak wcięcia w talii (przy widoku z góry),
- małe podkasanie brzucha (przy widoku z boku).
Pies z otyłością:
- żebra niewyczuwalne, pokryte grubą warstwą tkanki tłuszczowej podskórnej,
- zaokrąglona sylwetka, poszerzenie tułowia (przy widoku z góry), w okolicy szyi i bioder gruba warstwa tkanki tłuszczowej,
- duży obwisły brzuch (przy widoku z boku).
Oczywiście może być różny stopień nadwagi i otyłości, dlatego powyższy opis ma tylko uzmysłowić ewentualną skalę problemu. Warto też zwrócić uwagę, że niektóre psy mogą mieć też niedowagę. W sytuacji, gdy pies normalnie pobiera pokarm, również niezwłocznie należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.
Przyczyny nadwagi i otyłości
Nadmierna masa ciała u psów może mieć wiele przyczyn.
Nieprawidłowa dieta, przewlekły dodatni bilans energetyczny, czyli przyjmowanie większej liczby kalorii, niż potrzebuje organizm, początkowo powoduje nadwagę, która może prowadzić do otyłości. Warto zwrócić uwagę na system karmienia (zwłaszcza nieograniczony dostęp do pożywienia), dokarmianie resztkami ze stołu (nigdy nie powinniśmy tego robić) oraz niewłaściwie dobraną karmę pod względem zapotrzebowania organizmu naszego psa.
Mała ilość aktywności fizycznej, brak ruchu lub jego niedobór (krótkie i spokojne spacery), brak zabaw zwłaszcza na świeżym powietrzu, to wszystko w połączeniu ze źle dobraną dietą sprzyja odkładaniu się w organizmie tkanki tłuszczowej.
Kastracja/sterylizacja wpływa na zmniejszenie całkowitego dziennego zapotrzebowania kalorycznego, a co więcej wpływa na zwiększony apetyt.
Stosowane leki też mogą przyczyniać się do otyłości. Niektóre środki medyczne (np. glikokortykosteroidy) powodują wzrost łaknienia, które może prowadzić do pobierania większej ilości pokarmu i odkładania się nadmiaru w postaci tłuszczu.
Stan zdrowia, zarówno zaburzenia, takie jak np.: cukrzyca, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, akromegalia, jak i urazy np. kończyn, mogą przyczyniać się do otyłości.
Wiek, pamiętajmy, że wraz z wiekiem zwierzęcia następuje obniżenie tempa metabolizmu oraz spadek aktywności fizycznej. To z kolei prowadzi do zmniejszenia całkowitego dziennego zapotrzebowania na kalorie. Tym samym dieta seniora, nie może być taka sama jak psa dorosłego.
Otyłość, a rasa?
Niestety niektóre rasy są podatne na nadwagę. Rasy, które wymagają szczególnej uwagi pod względem prawidłowego żywienia to m.in: terier szkocki, owczarek szetlandzki, jamnik, beagle, basset, cocker spaniel, labrador retriever, cairn terrier.
Zdecydowałeś się na psa spośród wyżej wymienionych ras? Warto, abyś już na samym początku skonsultował się z lekarzem weterynarii i dietetykiem zwierzęcym. Specjaliści pomogą dobrać odpowiednią dietą, która pozwoli uniknąć problemu z otyłością.
Skutki otyłości
Niestety nadmierna ilość tkanki tłuszczowej niesie za sobą wiele konsekwencji dla psiego zdrowia. Jednym z najbardziej narażonych na problemy jest aparat ruchu (nadmierne obciążanie stawów i kręgosłupa), ale otyłość może prowadzić także do problemów z układem oddechowym, endokrynologicznym, pokarmowym, krwionośnym i moczowym.
Jakie choroby i dolegliwości najczęściej wiążą się z otyłością?
przeciążenie stawów
zapalenia stawów i kości,
choroby zwyrodnieniowe stawów i kręgosłupa
osteochondroza
cukrzyca
niewydolność serca
niewydolność nerek
nadciśnienie tętnicze
kamica
podwyższony poziom cholesterolu
zaburzenia zwieracza cewki
idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego,
spadek odporności
zapadanie tchawicy
choroby tarczycy
choroby trzustki
choroby wątroby
choroby nadnerczy
nowotwory.
Wyżej wymienione choroby i dolegliwości, mogą powodować: ból, brak apetytu, trudności w poruszaniu się, wypróżnianiu, czy spożywaniu posiłków, kulawizny, niechęć do zabaw, czy złe samopoczucie.
Musimy pamiętać, że otyłość u psa może utrudniać leczenie chorób i rekonwalescencję po zabiegach. A podawanie środków znieczulających u otyłych psów wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia powikłań.
Mój pies jest otyły. Jak mogę mu pomóc?
Najlepszym rozwiązaniem będzie konsultacja z psim dietetykiem. Dietetyk dobierze odpowiednią dietę dla Twojego psa, a także zaproponuje cały plan terapii, będzie monitorował postępy i wprowadzał kolejne zalecenia. Najprawdopodobniej nie obejdzie się bez konsultacji u lekarza weterynarii, ale tylko tak będziemy w stanie prawidłowo zadbać o zdrowie czworonożnego przyjaciela.
Co możemy zrobić już teraz? Jeżeli pies nie ma problemów z układem ruchu, powinniśmy stopniowo zwiększać ilość ruchu. Mogą to być na przykład dłuższe spacery i większa ilość czasu przeznaczonego na zabawę.
Wybrane dla Ciebie
Króliki a upały – jak chronić pupila latem?
Lato to trudny okres nie tylko dla ludzi, ale również dla zwierząt. Wysokie temperatury są szczególnie niebezpieczne dla królików, które bardzo źle znoszą upały. Wielu opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że przegrzanie organizmu u królika może pojawić się szybko i stanowić realne zagrożenie życia. W naturze króliki chronią się przed gorącem
w chłodnych norach pod ziemią. W mieszkaniu czy na balkonie nie mają takiej możliwości, dlatego odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo spoczywa na człowieku.
Warto pamiętać, że królik nie chłodzi organizmu tak skutecznie jak pies. Nie dyszy intensywnie, nie poci się przez skórę i dużo gorzej radzi sobie z oddawaniem nadmiaru ciepła. Szczególnie niebezpieczne są temperatury powyżej 25 stopni Celsjusza, a przy 30 stopniach ryzyko udaru cieplnego znacząco wzrasta.
Czy królik może być sam w domu podczas urlopu? Opieka podczas wyjazdów.
Wielu opiekunów królików zadaje sobie to samo pytanie przed wyjazdem na urlop, weekend czy święta: „Czy mogę zostawić królika samego w domu?”. Odpowiedź jest prosta — królik nie powinien zostawać bez opieki na dłużej. To zwierzę delikatne, wrażliwe i wymagające codziennej kontroli. Nawet jeśli ma zapas jedzenia i wody, kilka dni samotności może skończyć się bardzo źle.
W przeciwieństwie do popularnych mitów królik nie jest „bezobsługowym” zwierzęciem zamkniętym w klatce. Potrzebuje regularnego kontaktu, obserwacji i szybkiej reakcji człowieka w razie problemów zdrowotnych. A u królików problemy potrafią rozwijać się błyskawicznie.
7 rzeczy, których nie wiedziałeś o jeżach pigmejskich
Czy wiesz, że Afrykański jeż pigmejski, którego możemy spotkać w naszych domach jest krzyżówką dwóch różnych gatunków?
Osobniki, określane tym mianem w domowych hodowlach, powstały z połączenia afrojeża algierskiego (Atelerix algirus) i afrojeża białobrzuchego (Atelerix albiventris). Dzięki skrzyżowaniu tych dwóch różnych gatunków, uzyskano kilkadziesiąt różnych form barwnych. Niektóre z nich to: salt & peper, dark grey, grey, chocolate, cinnamon, champagne, platinum, silver charcoal white, brown white, black – eyed cinnicot white czy albino. Im bardziej wymyślna i rzadka odmiana tym cena za konkretnego osobnika jest wyższa. Standardowo zaczyna się ona od 400, 500zł.
Sygnały stresu – co komunikuje nam nasz pies
Zauważasz u swojego czworonoga pewne zachowania. Pies ziewa, a ty myślisz, że jest zmęczony? A może słodko oblizuje swój nos, a Ty nie widzisz w tym nic złego? Po czym więc poznać, że nasz pies czuje się niekomfortowo? Skąd wiemy, że się boi?
czytaj
