Co może jeść kot?
Czas czytania: 5 min
KILKA SŁÓW O KOCIM METABOLIŹMIE
Koci metabolizm jest całkowicie inny niż u pozostałych zwierząt domowych. Kilka cech kociego metabolizmu zdecydowanie wyróżnia je w porównaniu z metabolizmem np. psów. Koci układ pokarmowy nie jest przystosowany do trawienia pokarmu roślinnego. Musi spożywać mięso, które dostarcza mu niezbędnych do funkcjonowania składników odżywczych. Koty wykazują zwiększone zapotrzebowanie na białko, w tym na wszystkie aminokwasy.
Aminokwasy egzogenne, których koci organizm samodzielnie nie wytwarza, muszą być bezwzględnie dostarczone w pożywieniu. Należą do nich: tauryna, arginina, lizyna, metionina, tryptofan, cysteina. Szczególną uwagę należy zwrócić na taurynę, która jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Niedobór tego aminokwasu może być przyczyną rozwoju kardiomiopatii rozstrzeniowej lub zwyrodnienia siatkówki. U kotów młodych, rosnących wpływa na rozwój ośrodkowego układu nerwowego. Źródłem tych aminokwasów jest mięso.
WĘGLOWODANY NIE SĄ DOBRE DLA KOTA
Zaleca się unikania węglowodanów w diecie kota. Nie są one mu do szczęścia potrzebne. Niezbędną glukozę uzyskuje z przemian białka i tłuszczów. Ponadto u kotów aktywność enzymów biorących udział w przemianach węglowodanów jest znacznie ograniczona. Koty nie mają fruktokinazy – enzymu przekształcającego fruktozy. W wątrobie kotów aktywność glukokinazy, kolejnego enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie węglowodanów, jest niewielka. Owszem, koci organizam może wykorzystywać węglowodany w niewielkich ilościach i w specyficznych stanach chorobowych, ale zdrowym zwierzętom nie są one do szczęścia potrzebne. Węglowodany to dla kota „puste kalorie”, których nadmiar przyczyni się do rozwoju otyłości i cukrzycy.
WPROWADŹ TKANKI ZWIERZĘCE DO DIETY KOTA
W pożywieniu kota muszą znaleźć się tkanki zwierzęce, ponieważ to dzięki nim dostarczane są tauryna, witamina A i kwas arachidonowy. Koty nie mają zdolności do syntezy tych związków z prekursorów roślinnych. Źródłem witaminy A jest m.in. wątróbka lub olej z wątroby dorsza. W przypadku witaminy A trzeba jednak uważać z jej podażą, ponieważ jej nadmiar jest szkodliwy. W kociej diecie muszą znaleźć się także kwas eikozapentaenowy (EPA) i kwas dokozaheksaenowy (DHA), których głównym źródłem są tłuste ryby i organizmy morskie (np. kryl).
JAKIE MIĘSO MOŻNA PODAWAĆ KOTU?
Indycze, wołowe, z kurczaka, królika, wieprzowe, jagnięce. W przypadku ryb należy pamiętać o tym, że w niektórych surowych rybach występuje tiaminaza – enzym rozkładający tiaminę (witaminę B1), która jest niezbędna dla prawidłowego zdrowia kota. Niedobór tej witaminy może objawiać się zaburzeniami ze strony układu nerwowego i pokarmowego. Lista ryb wolnych od tiamniazy jest niestety krótka: łosoś, pstrąg, halibut, morszczuk, flądra, dorsz, sola, węgorz, okoń. Inne ryby mogą być podawane kotu, ale po obróbce cieplnej.
Cennym urozmaiceniem diety będą podroby: serca, żołądki, wątróbka, ale muszą być podawane z umiarem. Są bogatym źródłem witaminy A i D (zwłaszcza wątroba), ale ich nadmiar dla kota będzie szkodliwy. Nie należy podawać mięsa z dzika, ze względu na ryzyko zakażenia chorobą Aujeszky’ego.
KARMA KARMIE NIERÓWNA
Obecnie rynek karm oferuje tak wiele produktów, że nie powinno nikogo dziwić to, że wybór karmy dla kota nie jest łatwym zadaniem. Przy wyborze karmy należy zwracać szczególną uwagę na skład kupowanych karm. Niestety wiele karm ma niejasno opisany skład i od takich produktów powinno się uciekać. Ponadto w wielu produktach można znaleźć ogromne ilości węglowodanów, które jak już opisano powyżej, są dla kotów w diecie zbędne, a nawet szkodliwe.
Należy szukać w pełni zbilansowanych, pełnoporcjowych puszek, które zawierają odpowiedni procent mięsa. Tutaj również trzeba być ostrożnym. Wiele karm zawiera pszeniczne papki, a mięso jest jedynie dodatkiem. Warto rozważyć także dietę BARF, która składa się z mięsa, podrobów i odpowiedniej suplementacji oraz whole prey. Jest to model żywienia polegający na podawaniu kotom całych tuszek małych zwierząt – gryzoni, ptactwa. Podaje się je surowe, w całości. W przypadku tego modelu żywienia bardzo ważne jest to, aby produkty pochodziły ze źródeł sprawdzonych, legalnych i będących pod nadzorem służb weterynaryjnych.
TO TEŻ CIĘ ZAINTERESUJE
Co zrobić, gdy kot nie ma apetytu?
Kwasy omega-3 w diecie psa i kota
Dlaczego mój kot zakopuje jedzenie?
Czy pies i kot mogą spożywać drożdże?
Otyłość u kotów – profilaktyka i leczenie
Alergia i nietolerancja pokarmowa u kotów
Wybrane dla Ciebie
Króliki a upały – jak chronić pupila latem?
Lato to trudny okres nie tylko dla ludzi, ale również dla zwierząt. Wysokie temperatury są szczególnie niebezpieczne dla królików, które bardzo źle znoszą upały. Wielu opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że przegrzanie organizmu u królika może pojawić się szybko i stanowić realne zagrożenie życia. W naturze króliki chronią się przed gorącem
w chłodnych norach pod ziemią. W mieszkaniu czy na balkonie nie mają takiej możliwości, dlatego odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo spoczywa na człowieku.
Warto pamiętać, że królik nie chłodzi organizmu tak skutecznie jak pies. Nie dyszy intensywnie, nie poci się przez skórę i dużo gorzej radzi sobie z oddawaniem nadmiaru ciepła. Szczególnie niebezpieczne są temperatury powyżej 25 stopni Celsjusza, a przy 30 stopniach ryzyko udaru cieplnego znacząco wzrasta.
Czy królik może być sam w domu podczas urlopu? Opieka podczas wyjazdów.
Wielu opiekunów królików zadaje sobie to samo pytanie przed wyjazdem na urlop, weekend czy święta: „Czy mogę zostawić królika samego w domu?”. Odpowiedź jest prosta — królik nie powinien zostawać bez opieki na dłużej. To zwierzę delikatne, wrażliwe i wymagające codziennej kontroli. Nawet jeśli ma zapas jedzenia i wody, kilka dni samotności może skończyć się bardzo źle.
W przeciwieństwie do popularnych mitów królik nie jest „bezobsługowym” zwierzęciem zamkniętym w klatce. Potrzebuje regularnego kontaktu, obserwacji i szybkiej reakcji człowieka w razie problemów zdrowotnych. A u królików problemy potrafią rozwijać się błyskawicznie.
7 rzeczy, których nie wiedziałeś o jeżach pigmejskich
Czy wiesz, że Afrykański jeż pigmejski, którego możemy spotkać w naszych domach jest krzyżówką dwóch różnych gatunków?
Osobniki, określane tym mianem w domowych hodowlach, powstały z połączenia afrojeża algierskiego (Atelerix algirus) i afrojeża białobrzuchego (Atelerix albiventris). Dzięki skrzyżowaniu tych dwóch różnych gatunków, uzyskano kilkadziesiąt różnych form barwnych. Niektóre z nich to: salt & peper, dark grey, grey, chocolate, cinnamon, champagne, platinum, silver charcoal white, brown white, black – eyed cinnicot white czy albino. Im bardziej wymyślna i rzadka odmiana tym cena za konkretnego osobnika jest wyższa. Standardowo zaczyna się ona od 400, 500zł.
Sygnały stresu – co komunikuje nam nasz pies
Zauważasz u swojego czworonoga pewne zachowania. Pies ziewa, a ty myślisz, że jest zmęczony? A może słodko oblizuje swój nos, a Ty nie widzisz w tym nic złego? Po czym więc poznać, że nasz pies czuje się niekomfortowo? Skąd wiemy, że się boi?
czytaj
