Kleszcze bardzo dobrze przystosowały się do polowania i ataku na ofiarę, stopa ich pierwszego odnóża wyposażona jest w Narząd Hallera, który składa się z pęczka szczecin oraz dwóch zagłębień zamkniętych przezroczystą błoną. Narząd ten jest swoistym narządem węchu (chemoreceptorem), ale wykrywa też bodźce mechaniczne (mechanoreceptor), a przypuszczalnie reaguje także na zmiany wilgotności (higroreceptor) i temperatury (termoreceptor). Oznacza to, że kleszcz reagując na temperaturę, feromony, wibracje a nawet wydychany przez nas i naszych pupili dwutlenek węgla bez problemu rozpozna swoją ofiarę z odległości nawet 20 metrów! Niestety, za sprawą substancji znieczulających jego ukąszenie jest bezbolesne, dlatego może żerować na swojej ofierze nawet kilka dni i  pozostać niezauważonym. Kleszcz pijąc krew zwraca treść żołądkową (czyli po prostu wymiotuje) do krwiobiegu psa, przekazując tym samym wszystkie choroby, których jest nosicielem.

Najgroźniejsze z nich to : babeszjoza, borelioza, anaplasmoza, riketsjoza, erlichioza, mykoplasmoza.

Badania wykazują, że co 3 kleszcz jest nosicielem boreliozy i aż  5 % kleszczy jest zarażonych więcej niż jednym patogenem groźnym dla psa. Babeszjoza, inaczej piroplazmoza psów jest chorobą występującą na całym świecie. W Polsce u ludzi występuje rzadko. Wywoływana jest przez pierwotniaki – najczęściej Babesia canis i Babesia gibsoni i przenoszona przez  najpopularniejsze w naszym rejonie geograficznym kleszcze – Ixodes ricinus, Dermacentor reticulatus, i Rhipicephalus sanguineus. Rzadko atakuje koty. Zakażenie może wystąpić również poprzez kontakt z zakażoną krwią (igły, transfuzje). Przebieg babeszjozy może być gwałtowniejszy u zwierząt, które cierpią na choroby nerek i wątroby, jednak trzeba pamiętać, że narażone są wszystkie psy, bez względu na wiek, płeć czy rasę. Pierwotniak Babesia, kiedy wraz ze śliną kleszcza dostanie się do krwioobiegu psa, przedostaje się do jego krwinek czerwonych. Rosnąc w ich wnętrzu i mnożąc się doprowadza do rozpadu komórki i hemolizy, tym samym uwalniając enzymy, które zaburzają krzepliwość krwi.  Głównym efektem jest niedokrwistość (anemia) , z  biegiem czasu wielonarządowa niewydolność a nawet śmierć. Odporność utrzymuje się jedynie do kilku tygodni, więc zwierzęta mogą przechorować babeszjozę kilka razy w swoim życiu.

Borelioza

Chorobą, która może dotyczyć zarówno nas jak i psów jest borelioza. Wywoływana przez bakterie Borelia burgdorferi, Borelia afzelli i garinii. Jest bardzo trudną do zdiagnozowania chorobą, gdyż objawy często występują dopiero po 2-5 miesiącach zaledwie u 5% psów. Obejmują najczęściej objawy ze strony układu mięśniowo-stawowego. Innymi niepokojącymi objawami jest gorączka, apatia, brak apetytu, częstsze oddawanie moczu i zwiększone pragnienie. Niewykryta, a tym samym nieleczona borelioza prowadzi do uszkodzenia narządów wewnętrznych, co w konsekwencji skończyć może się śmiercią. U czworonoga pierwsze symptomy zazwyczaj obserwujemy  dopiero wtedy, gdy choroba siać zaczyna już poważne spustoszenie w organizmie. Rozpoznanie można postawić na podstawie objawów, historii choroby i badań. W tym przypadku również opieramy się na badaniu krwi – laboratoria oznaczają poziom antygenu, bądź poziom przeciwciał IgM i IgG. Do wykonania w gabinecie są również testy płytkowe, gdzie podczas jednego badania lekarz jest w stanie ocenić, czy nasz pupil zakażony jest Borelią, Anaplasmą czy Erlichią. Niestety test ten wykrywa przeciwciała – potrzeba więc czasu, aby organizm zdołał je wyprodukować (około miesiąca w przypadku Borelii). Antybiotykoterapia jest długotrwała (zazwyczaj ok 4 tygodni) i najczęściej obejmuje podawanie doksycykliny i amoksycykliny. Oprócz tego podawane są leki przeciwzapalne, płyny i środki wspomagające pracę wątroby i nerek. W gabinetach weterynaryjnych są dostępne szczepionki przeciw boreliozie. Szczepienie wykonujemy w 3 i 4 miesiącu życia psa i powtarzamy co roku.