Problemy behawioralne adoptowanych kotów
Czas czytania: 4 min
Decyzja o adopcji zwierzęcia powinna być przemyślana, ponieważ bierzemy odpowiedzialność za zwierzę na najbliższe kilka, a nawet kilkanaście lat. Bardzo ważne jest posiadanie wiedzy nie tylko na temat podstawowej opieki ale również z zakresu socjalizacji, naturalnych potrzeb kota, jego dobrostanu, mowy ciała oraz komunikacji. Czasami będziemy musieli zasięgnąć pomocy u behawiorysty i trzeba to także mieć na uwadze. Zwierzę przebywające w trudnych warunkach jest narażone na rozregulowanie mechanizmów adaptacyjnych organizmu, a towarzyszące silne emocje mogą doprowadzić także do obniżenia odporności. Każde zwierzę reaguje inaczej na sytuacje stresowe i lękowe. W przypadku kotów możemy zaobserwować wstrzymywanie moczu, utratę apetytu, nadmierne wylizywanie się, brak aktywności, w skrajnych sytuacjach utratę sierści a nawet samookaleczanie się. Można spotkać się także z agresywnym zachowaniem w stosunku do nas. Dość często u zwierząt adoptowanych obserwuje się strach przed człowiekiem. Wynika to zwykle z dwóch powodów: pierwszym jest przykre doświadczenie ze strony człowieka oraz a drugim brak socjalizacji z człowiekiem. Przy odpowiedniej resocjalizacji kot może zaufać konkretnym osobom, ale musimy liczyć się z tym, że pozostanie on nieufny w stosunku do nieznanych mu ludzi i trzeba to uszanować. Rolą opiekuna jest zapewnienie kotu poczucia bezpieczeństwa. Kolejnym problemem może być lęk separacyjny, który. Często ten problem wymieniany jest u psów, jednak coraz częściej zdarza się także u kotów. Lęk separacyjny charakteryzuje się wysokim poziomem lęku, który spowodowany jest osamotnieniem, które objawia się zwłaszcza podczas samotnego dłuższego zostawania w domu. Innym częstym problemem u kotów jest załatwianie się poza kuwetą. Może to być spowodowane niewłaściwym ustawieniem kuwety lub zbyt małą/wysoką kuwetą, niewłaściwym żwirkiem, a także chorobą u kota. Koty dobrze maskują objawy chorobowe, dlatego bardzo ważne jest, aby z wszelkimi problemami zgłaszać się do lekarza weterynarii. Jeśli choroby zostaną wykluczone, szukamy pomocy u kociego behawiorysty. Koty nie są złośliwe jak twierdzi część osób. One po prostu w różny sposób pokazują, że coś w ich życiu jest nie tak i proszą o pomoc.
W schroniskach nie zawsze jest zapewniona wystarczająca liczba kuwet dla kotów, co także u danego osobnika może powodować problemy korzystania z niej w przyszłości. Kolejnym problemem jest atakowanie opiekuna, zwłaszcza jego kończyn. Może to być spowodowane nudą, dlatego należy poświęcać kotu więcej czasu na zabawy. Zabawa powinna trwać ok. 15 minut i odbywać się minimum dwa razy w ciągu dnia. W przypadku adopcji kociąt częstym błędem opiekunów jest pozwalanie, a nawet zachęcanie ich do „atakowania” rąk w formie zabawy. Jeśli młody kot nauczy się takiego zachowania to istnieje duże prawdopodobieństwo, że będzie dalej traktował taką zabawę jako coś normalnego w dorosłym życiu. Jeśli chodzi o agresję, u kotów może być spowodowana traumatycznymi doświadczeniami z ludźmi. U kotów adoptowanych często może występować depresja oraz zachowania kompulsywne, które wynikają z potrzeby stymulacji mózgu. Zalicza się do nich: uporczywe wylizywanie lub wygryzanie sierści, kręcenie się w kółko, gonienie za ogonem. W takiej sytuacji potrzebna będzie terapia behawioralna prowadzona we współpracy z behawiorystą i nie rzadko również farmakoterapia. Warto też zaznaczyć, że koty to zwierzęta, które nie lubią zmian w swoim otoczeniu. Dla kota problemem może okazać się przestawienie mebli, a jeszcze większym pojawienie się nowego osobnika, np. drugiego kota lub psa. Poczucie bezpieczeństwa jest najważniejszą potrzebą dla kota, dlatego po wprowadzeniu adoptowanego kota do naszego domu, dajmy mu czas na zaklimatyzowanie się, nie zmieniajmy niczego zbyt gwałtownie. Dzięki zrozumieniu i zapewnieniu potrzeb kotu możemy stworzyć piękną i silną więź z naszym kotem.
Wybrane dla Ciebie
Zatrucia roślinami u psów i kotów
Domowe i ogrodowe rośliny ozdobne mogą stanowić poważne zagrożenie dla psów i kotów. Może się zdarzyć, że zwierzę będzie chciało z ciekawości spróbować jakiejś rośliny. Szczególnie ciekawskie są kocięta i szczenięta, ale zdarza się, że starsze zwierzęta również zainteresują się rośliną, którą wcześniej omijały.
czytaj
Codzienna opieka nad psem krok po kroku
Prawidłowa opieka nad psem to najważniejsze zadanie każdego opiekuna zwierzęcia. Pies potrzebuje uwagi właściciela każdego dnia. Należy mieć na uwadze, że nie jest to jedynie podawanie jedzenia zwierzęciu. To także spacery, dbanie o zdrowie oraz wspólna zabawa. Każdy pies zasługuje na bezpieczny i szczęśliwy dom.
czytaj
Czy królik rozpoznaje swojego opiekuna? Zachowania i relacje.
Wielu przyszłych opiekunów królików zastanawia się, czy ich pupil potrafi rozpoznawać ludzi i nawiązywać z nimi więź. W końcu króliki nie merdają ogonem jak psy i nie mruczą jak koty. Przez lata panowało przekonanie, że są to zwierzęta mało kontaktowe, kierujące się wyłącznie instynktem. W rzeczywistości jest jednak zupełnie inaczej. Króliki są inteligentnymi, wrażliwymi zwierzętami społecznymi, które potrafią rozpoznawać swoich opiekunów i budować z nimi trwałe relacje.
Jak zatem królik postrzega człowieka? Skąd wiadomo, że rozpoznaje swojego opiekuna?
I w jaki sposób okazuje przywiązanie?
Pierwsza pomoc w przypadku przegrzania królika
Lato to czas, który wielu z nas kojarzy się z wypoczynkiem, słońcem i wysokimi temperaturami. Niestety, dla królików upały mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. W przeciwieństwie do ludzi króliki bardzo słabo radzą sobie
z oddawaniem nadmiaru ciepła. Nie pocą się, a ich organizm jest wyjątkowo wrażliwy na wysokie temperatury. Z tego powodu każdy opiekun powinien wiedzieć, jak rozpoznać przegrzanie oraz jak udzielić pierwszej pomocy swojemu pupilowi.
