Profilaktyka niepożądanych zachowań, czyli po pierwsze zrozumieć kota
Czas czytania: 4 min
Często można usłyszeć określenie, że kot „jest wredny” lub „robi na złość”. Wynika to właśnie z nieznajomości kocich zachowań, co przyczynia się do zaburzeń relacji człowiek – kot. Ludzie mają także tendencję do antropomorfizacji kocich zachowań, przez co powstają wobec tych zwierząt nierealne oczekiwania. Zrozumienie kota i jego zachowań to podstawa w budowaniu trwałej relacji. Edukacja opiekunów powinna opierać się na takich zagadnieniach jak: mowa ciała, socjalizacja, stymulacja, żywienie, znaczenie terenu. Opiekun powinien mieć świadomość, że np. znakowanie pazurami to fizjologiczne zachowanie. Problemy często pojawiają się z braku zrozumienia ze strony właściciela. Owszem, może zdarzyć się, że zbyt intensywne lub ograniczone znakowanie będzie przejawem zaburzenia lękowego, ale w tej pracy pisemnej skupię się głównie na zachowaniach naturalnych.
Wybór zwierzęcia na pewno nie powinien być podyktowany przypływem chwili. Znajomość podstawowych zachowań i potrzeb kota w dużym stopniu przyczyni się do uniknięcia problemów w przyszłości. Pozwoli także uniknąć sytuacji, kiedy np. adoptowane zwierzę z powrotem wróci do schroniska, ponieważ opiekunowie nie będą rozumieli jego potrzeb oraz traktowali niektóre zachowania jako niepożądane. Życie z kotem to nie umowa własności, to relacja, która wymaga od opiekuna używania odpowiednich narzędzi. Poczucie bezpieczeństwa jest najważniejszą potrzebą dla kota, dlatego po wprowadzeniu zwierzęcia do naszego domu, dajmy mu czas na zaklimatyzowanie się, nie zmieniajmy niczego zbyt gwałtownie.
Opieka nad kotem to nie tylko zapewnienie mu pożywienia, to także zabawa z nim. Koty potrzebują spędzać czas ze swoimi opiekunami. Życie w nieurozmaiconym środowisku prowadzi do nudy i apatii. Dobre samopoczucie kota znacząco wpływa na jego dobrostan. Należy pamiętać też o tym, żeby dawać kotu możliwość wyboru. Koty to bardzo inteligentne zwierzęta i w jakimś stopniu muszą same kontrolować swoje otoczenie. To właśnie opiekunowie muszą kotu zapewnić – przestrzeń i wybór. Staranne zrozumienie potrzeb tych zwierząt zapewni im zdrowie psychiczne. Jest to szczególnie ważne w przypadku adopcji kota ze schroniska. Zwierzę to znajdowało się w miejscu bardzo dla niego stresującym. Zwierzę przebywające w trudnych warunkach jest narażone na rozregulowanie mechanizmów adaptacyjnych organizmu, a towarzyszące silne emocje mogą doprowadzić także do obniżenia odporności. Każde zwierzę reaguje inaczej na sytuacje stresowe i lękowe. W przypadku kotów możemy zaobserwować dość często wstrzymywanie moczu, utratę apetytu, nadmierne wylizywanie się, brak aktywności, w skrajnych sytuacjach utratę sierści a nawet samookaleczanie się. Można spotkać się także z agresywnym zachowaniem w stosunku do opiekunów. Dość często u zwierząt adoptowanych obserwuje się strach przed człowiekiem. I nie są to zachowania „wredne”, czy „na złość”. To naturalne zachowania w takich przypadkach, które mają za zadanie zasygnalizować problem, który opiekun musi starać się rozwiązać. Niestety wielu opiekunów nie posiada takiej wiedzy, co wiąże się z częstymi powrotami tych zwierząt do schronisk. W takich sytuacjach opiekun powinien wykazać się ogromną wyrozumiałością, obserwować zwierzę i robić wszystko, aby stworzyć z nim więź, jednocześnie zapewniając dobrostan zwierzęciu. Na konkretne zachowanie zwierzęcia mają wpływ głównie zrealizowanie lub nie danych potrzeb, środowisko, stres, emocje, bodźce. Jeśli opiekun będzie wymagał zbyt dużo od kota, to wytworzenie prawidłowej więzi będzie ciężkie, a jego dobrostan i zdrowie psychiczne zostaną zaburzone. Czasami może być potrzebna pomoc behawiorysty lub zoopsychologa i w razie konieczności warto po nią sięgać
Na całość dobrej relacji opiekun – kot wpływa bardzo wiele czynników, z czego to posiadanie wiedzy przez opiekuna będzie stanowiło podstawę sukcesu.
Wybrane dla Ciebie
Profilaktyczne badania weterynaryjne
Profilaktyczne badania weterynaryjne przynoszą szereg korzyści, które wykraczają poza leczenie już istniejących dolegliwości. Po pierwsze, umożliwiają wczesne wykrywanie chorób. Wiele schorzeń, zwłaszcza na początkowym etapie, nie daje wyraźnych objawów.
czytaj
Czy papuga może być sama?
Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?
czytaj
FIV, FeLV i inne kocie choroby
Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.
czytajFajerwerki – jak pomóc naszemu psu podczas Sylwestra?
Czas czytania: 2 min Twój pies czy kot źle znoszą głośne huki strzałów i petard? Nie wiesz jak mu ulżyć? Oto kilka rad: Zakryj to zło Zasłoń okna, zaciągnij rolety, zapal wszystkie światła, włącz telewizor albo radio z ulubioną muzyką. Takie postępowanie chociaż po części spowoduje, że zagłuszysz to co tak przeraża Twojego czworonożnego przyjaciela […]
czytaj
