Czy koty naprawdę spadają zawsze na cztery łapy?
Czas czytania: 3 min
Większość tych „dodatkowych” kości znajduje się w kręgosłupie i ogonie. Kręgi są również bardziej zaokrąglone niż kręgi człowieka co sprawia, że dużo łatwiej im obraca się względem siebie. Dzięki temu koci kręgosłup jest zdecydowanie bardziej elastyczny niż ludzki co umożliwia kotu swobodna rotacje podczas spadania.
Druga bardzo ważną cechą która umożliwia kotom swobodę ruchów jest silnie zredukowany obojczyk. Panuje przekonanie, że koty nie posiadają obojczyka, nie jest to jednak prawda. Koci obojczyk jest silnie zredukowany i nie zrośnięty z obręczą barkową.
Wymienione cechy anatomii wynikają z fakty, że koty są drapieżnikami i musiały przystosować się do skradania się, skakania z dużą precyzją czy rozciągania a także chodzenia po różnych często niestabilnych powierzchniach.
Ważnym przystosowaniem drapieżniczym które pomaga w spadaniu na cztery łapy jest także zwinności i szybkie reagowanie na bodźce. Koty wykształciły je dzięki polowaniom na szybkie i zwinne zwierzęta.
Kiedy narząd równowagi wysyła do mózgu informacje, że ciało znajduje się w niewłaściwej pozycji kot bardzo szybko potrafi dostosować ruchy ciała by znaleźć się w odpowiedniej pozycji. W czasie spadania najpierw głową obraca się do właściwej pozycji. Podczas rotacji tułowia przednie łapy są podkurczone a tylne pozostają wyprostowane dzięki czemu przednia część tułowia obraca się szybciej. Następnie przednie łapy zostają wyprostowane, a tylne kot podkurcza. Po obróceniu całego ciała kot wyciąga łapy ku podłożu i wygina grzbiet by możliwie mocno zamortyzować upadek. W czasie całego procesu ważną rolę pełni także ogon który nieustannie korygując swoje położenie pozwala na utrzymanie równowagi.
Mimo świetnemu zmysłowi równowagi i niesamowitej zręczności kotom nie zawsze udaje się spaść na cztery łapy. Refleks i zwinności spada z wiekiem. Starsze koty nie są tak zwinne i elastyczne więc każdy upadek może się skończyć stłuczeniem i urazami.
Mniejsza kontrolę nad własnym ciałem mogą mieć również koty przestraszone czy zdezorientowane. Paradoksalnie groźniejsze mogą być upadki z mniejszych wysokości. Krótszy czas upadku może sprawić, że kot nie zdąży obrócić się w powietrzu. W czasie upadku z większej wysokości na ciało kota działa opór powietrza co może przedłużyć lot. Trzeba jednak pamiętać, że w czasie upadku kot może napotkać różne przeszkody, uderzając w nie może stracić orientację w przestrzeni.
Wszelkie upadki mogą być dla kotów niebezpieczne, a nawet śmiertelne. Każdy upadek nawet z niewielkiej wysokości warto skonsultować z lekarzem weterynarii. Goły okiem może być ciężko dostrzec obrażenia takie jak uraz kręgosłupa, złamania zamknięte czy też stłuczenia narządów wewnętrznych, zwłaszcza, że koty świetnie maskują ból i objawy wszelkich niedogodności. Jeżeli po zeskoczeniu z większej wysokości lub upadku kot w jakikolwiek sposób zachowuje się nienaturalnie lub chociaż trochę nieswojo warto jak najszybciej udać się z nim do lekarza weterynarii. Tylko pełna diagnostyka może pomóc w ocenie czy podczas upadku kot nie doznał żadnych obrażeń.
Wybrane dla Ciebie
Zatrucia roślinami u psów i kotów
Domowe i ogrodowe rośliny ozdobne mogą stanowić poważne zagrożenie dla psów i kotów. Może się zdarzyć, że zwierzę będzie chciało z ciekawości spróbować jakiejś rośliny. Szczególnie ciekawskie są kocięta i szczenięta, ale zdarza się, że starsze zwierzęta również zainteresują się rośliną, którą wcześniej omijały.
czytaj
Codzienna opieka nad psem krok po kroku
Prawidłowa opieka nad psem to najważniejsze zadanie każdego opiekuna zwierzęcia. Pies potrzebuje uwagi właściciela każdego dnia. Należy mieć na uwadze, że nie jest to jedynie podawanie jedzenia zwierzęciu. To także spacery, dbanie o zdrowie oraz wspólna zabawa. Każdy pies zasługuje na bezpieczny i szczęśliwy dom.
czytaj
Czy królik rozpoznaje swojego opiekuna? Zachowania i relacje.
Wielu przyszłych opiekunów królików zastanawia się, czy ich pupil potrafi rozpoznawać ludzi i nawiązywać z nimi więź. W końcu króliki nie merdają ogonem jak psy i nie mruczą jak koty. Przez lata panowało przekonanie, że są to zwierzęta mało kontaktowe, kierujące się wyłącznie instynktem. W rzeczywistości jest jednak zupełnie inaczej. Króliki są inteligentnymi, wrażliwymi zwierzętami społecznymi, które potrafią rozpoznawać swoich opiekunów i budować z nimi trwałe relacje.
Jak zatem królik postrzega człowieka? Skąd wiadomo, że rozpoznaje swojego opiekuna?
I w jaki sposób okazuje przywiązanie?
Pierwsza pomoc w przypadku przegrzania królika
Lato to czas, który wielu z nas kojarzy się z wypoczynkiem, słońcem i wysokimi temperaturami. Niestety, dla królików upały mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. W przeciwieństwie do ludzi króliki bardzo słabo radzą sobie
z oddawaniem nadmiaru ciepła. Nie pocą się, a ich organizm jest wyjątkowo wrażliwy na wysokie temperatury. Z tego powodu każdy opiekun powinien wiedzieć, jak rozpoznać przegrzanie oraz jak udzielić pierwszej pomocy swojemu pupilowi.
