Wyhodowane jako psy myśliwskie, dzisiaj utrzymywane głównie jako psy do towarzystwa. Początkowo wykorzystywane jako norowce czyli psy które podczas polowań wypłaszają zwierzęta z nor. Widać to doskonale w budowie ich ciała, krótkie nogi i  wydłużony tułów pozwalały na swobodne poruszanie się pod ziemią. Nieustępliwość, upartość i donośny głos również pomagały podczas polowań na lisy czy borsuki.  Szorstkowłose psy często wykorzystywane były przy polowaniach na dziki, a długowłose również jako aportery przynoszące postrzeloną zwierzynę. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) dzieli jamniki na dziewięć odmian. Składają się na nie trzy odmiany wielkości i trzy typy okrywy włosowej. Mamy więc jamniki standardowe, miniaturowe i królicze a przy tym krótkowłose, szorstkowłose i długowłose. Oprócz tego jamniki występują w wielu różnych odmianach barwnych. Według wzorca oficjalnie uznaje się każde możliwe umaszczenie poza czysto czarnym lub czysto białym bez podpalań. W praktyce jamniki krótkowłose i długowłose najczęściej są rude bądź czarne podpalane. Dużo rzadziej zdarzają się psy marmurkowe, niebieskie lub czerwone (blue i red merle). Jamniki szorstkowłose występują zazwyczaj w umaszczeniu łączącym przesiane włosy jasne i ciemne z mniej lub bardziej widocznym podpalaniem.

Co do wielkości jamniki dzieli się według objętości klatki piersiowej, od największej do najmniejszej odmiany są to jamniki standardowe, miniaturowe i królicze. Jeżeli chodzi o behawior to jamniki są pogodnymi, aktywnymi psami o dość zdecydowanym charakterze. Wynika to z ich pierwotnej użytkowości. Jako psy polujące na zwierzęta mieszkające w podziemnych norach musiały być samodzielne i uparte i takie potrafią być także dzisiaj jako psy towarzyszące. Są dość aktywne więc młody jamnik może być nie najlepszym wyborem dla osoby starszej, ze względu na rozmiar i dość niski próg bólu raczej nie jest również polecany dla rodzin z małymi dziećmi. Świetnie powinien za to wkomponować się do życia w średnio aktywnej rodzinie z większymi dziećmi. Mogą mieć skłonności do pogoni za niewielkimi zwierzętami i ruchliwym przedmiotami ale regularne treningi i zaspokajanie potrzeby pogoni zabawą pozwala zminimalizować występowanie takich problemów.

Pielęgnacja jamników na codzienne nie jest zbyt uporczywa. Bez względu na odmianę nie mają zbyt obfitego podszerstka. Psy długo i szorstkowłose należy przeczesywać co dwa, trzy dni zwłaszcza w okolicy uszu, pachwin i ud bo lubią się tam tworzyć kołtuny. Szorstkowłose jamniki kilka razy do roku należy trymować, dobrze jest to powierzyć groomerowi doświadczonemu w pracy z psami szorstkowłosymi. Krótkowłose psy można co kilka dni przeczesywać rękawica do sierści żeby regularnie usuwać wypadający włos okrywowy. O ile psy nie brudzą się nadmiernie wystarczy kąpać je raz – dwa razy w roku. W przypadku osobników szorstkowłosych dobrze jest dopasować szampon do typu sierści żeby nie potrzebnie nie zmiękczać włosa. Jak każda rasa z wiszącymi uszami jamniki są narażone na infekcje grzybiczne lub bakteryjne uszu. Mimo niewielkich rozmiarów, ze względu na budowę ciała dość często zdarzają się również przypadki skrętu żołądka. Ze względu na niewielkie rozmiary mogą również nierównomiernie ścierać pazury dlatego trzeba przykładać szczególną uwagę do ich przycinania.  Mają również skłonności do nadwagi dlatego warto zwracać uwagę na dopasowanie kaloryczności posiłków do aktywności psa.