Tasiemiec u psa – czy można się zarazić?
Czas czytania: 3 min
Zarażenie u zwierząt przebiega zwykle bezobjawowo. Zarażenie można stwierdzić często gołym okiem, ponieważ widoczne są człony tasiemca w odchodach, na sierści lub posłaniu. Dojrzałe segmenty tasiemca, które opuszczają odbyt mogą powodować podrażnienie i świąd odbytu, przez co zwierzęta saneczkują. Trzeba jednak mieć na uwadze fakt, że saneczkowanie nie zawsze oznacza obecność pasożytów. Takie zachowanie zdarza się także w przypadku zapalenia gruczołów okołoodbytowych. Czasami mogą wystąpić alergie spowodowane zatruciem organizm toksycznymi metabolitami pasożyta i tym samym zaburzenia pracy narządów wewnętrznych, biegunki, wymioty, pogorszenie wyglądu okrywy włosowej, chudnięcie. Nie należy więc bagatelizować zarażenia tasiemcem psim oraz obecności pcheł, które są żywicielami pośrednimi tego pasożyta. Dość rzadko dochodzi do ciężkich zarażeń, jednak przy zbyt intensywnej inwazji, zwłaszcza u osobników bardzo młodych, chorych z osłabionym układem odpornościowym może dojść nawet do śmierci. W skrajnych przypadkach u jednego zwierzęcia może występować kilkadziesiąt tasiemców. Ponadto układ odpornościowy zarażonego psa radzi sobie trochę gorzej jak system immunologiczny zdrowych zwierząt i wszelkie infekcje jeszcze bardziej osłabiają psi organizm. Tasiemiec psi nie dąży jednak do całkowitego wyniszczenia organizmu, ponieważ śmierć jego żywiciela jest jednoznaczna ze śmiercią tasiemca, więc zależy mu, aby jak najdłużej pasożytować kosztem zdrowia zwierzęcia.
Diagnostyka
nie należy niestety do najłatwiejszych. Badanie kału metodą flotacji nierzadko daje wynik ujemny. W przypadku obecności w kale członów tasiemca, jaja pasożyta mogą zostać wykryte tylko wtedy, kiedy wydostaną się członów macicznych.
Czy człowiek może zarazić się tasiemcem psim?
Do zarażenia tasiemcem psim u ludzi dochodzi rzadko, człowiek jest żywicielem przypadkowym. Narażone są przede wszystkim dzieci, które nie zawsze dbają o higienę rąk po zabawie ze zwierzętami lub całują zwierzęta, które są nosicielami pcheł. Do zarażenia dochodzi drogą pokarmową – po połknięciu pcheł z larwami tasiemca, które nazywa się cysticerkoidami. Zarażenie przebiega zwykle bezobjawowo, mogą wystąpić jednak objawy takie jak: świąd okolicy odbytu, biegunka oraz bóle brzucha. U dzieci można zaobserwować objawy ze strony układu pokarmowego: niestrawność, wymioty, bóle brzucha, utratę apetytu, a także zaburzenia snu, nadmierna ruchliwość.
Jak zapobiegać zarażeniom?
Należy pamiętać o podstawowych zasadach higieny, m.in. myciu rąk po kontakcie z psami, regularnych badaniach kału i odrobaczaniu zwierząt. Podstawą w zapobieganiu zarażeniom jest przede wszystkim zwalczanie pcheł.
Wybrane dla Ciebie
Klatka dla królika – jak ją wybrać, wyposażyć i utrzymać w czystości?
Kiedy decydujemy się na królika, jednym z pierwszych zakupów jest zwykle klatka.
W sklepie zoologicznym wybór wydaje się prosty – wystarczy znaleźć odpowiednio dużą, dokupić miseczkę, poidełko i paśnik, a następnie urządzić w niej miejsce dla naszego pupila. W rzeczywistości sprawa jest trochę bardziej skomplikowana. Królik potrzebuje przestrzeni, ruchu i możliwości swobodnego poruszania się. Klatka może być jego bezpiecznym miejscem, ale nie powinna być całym światem zwierzęcia.
Nowoczesna terapia stanów lękowych u psów
Przez wiele dekad pracy z psami, zachowania lękowe spostrzegano poprzez pryzmat błędnych teorii o dominacji, braku dyscypliny oraz rzekomo występującej „złośliwości” zwierząt. Metody wówczas używane opierały się na korektach oraz wymuszeniu posłuszeństwa. Obecnie natomiast doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że stany lękowe u psów są poważnymi zaburzeniami neurochemicznymi i emocjonalnymi, które wymagają profesjonalnej diagnozy, medycznego wsparcia oraz głębokiej empatii.
czytaj
Problemy stomatologiczne u królika – jak rozpoznać chore zęby?
Zęby są dla królika niezwykle ważne. Zwierzęta te przez znaczną część dnia pobierają pokarm i przeżuwają siano, a ich uzębienie jest przystosowane do ciągłego ścierania. Niestety właśnie dlatego problemy z zębami należą do dość częstych problemów zdrowotnych u królików. Co ważne, królik może przez długi czas ukrywać ból. Opiekun często zauważa problem dopiero wtedy, gdy zwierzę zaczyna mieć wyraźne trudności
z jedzeniem.
Jaki żwirek dla kota wybrać?
Zostałeś szczęśliwym opiekunem kota i stoisz przed wyborem odpowiedniego żwirku? Podpowiemy czym się różnią, jakie są zalety i wady poszczególnych z nich. W końcu żwirek to podstawa wyposażenia domu kociarza.
czytaj
