ABC chomika

Utarło się powiedzenie, że chomik to zwierzę dla dziecka – drobne, mało kłopotliwe i mające niewielkie wymagania. Nic bardziej mylnego! Następstwem stereotypów jest niestety to, że większość chomików w naszym kraju żyje w warunkach złych i całkowicie pomijających ich podstawowe potrzeby. Chcecie tego uniknąć? Chętnie pomożemy!
AUTOR: Marta Jesariew

Gatunki chomików        

Nie wszyscy wiedzą, że na południu Polski dziko żyje chomik europejski będący pod ścisłą ochroną gatunkową – bardziej znane są nam trzymane w domach chomiki mniejszych gatunków pochodzące z Azji: chomiki syryjskie, dżungarskie i Roborowskiego. Mniej znane domowe pupile to chomiki chińskie i Campbella. Ze względu na podobieństwo chomików dżungarskich i Campbella najczęściej spotykamy je w formie hybryd – „mieszańców”. U chomików nie wyróżniamy ras – są to odrębne gatunki, a w ich obrębie możemy wyróżnić różne odmiany struktury włosa i umaszczeń. Przeciętny chomik żyje około 2-2,5 roku; trzylatki zdarzają się bardzo rzadko. Chomiki trzymamy pojedynczo – to samotniki; drugi osobnik byłby nieustannie nękany, a ewentualny spór mógłby zakończyć się poważnymi obrażeniami a nawet śmiercią!

Dla kogo chomik i skąd go wziąć?

Chomiczki wszystkich gatunków są aktywne wieczorami i nocą, rzadziej rankiem. Część budzi się do życia już o 19, ale są i takie co wstaną dopiero po północy. Taka aktywność jest ich cechą– nie można i nie powinno się próbować tego zmienić, nie można też budzić chomika i mu przeszkadzać, bo stres bardzo skróci jego i tak krótkie życie. Zwierzęta te lubią ruch, docenią nocne wybiegi w zabezpieczonej zagrodzie i każdą nową rozrywkę jaką im zaserwujemy. Spędzają długie godziny na kołowrotku, kopaniu w głębokiej ściółce i pielęgnacji swojego futerka – a znudzone skutecznie uprzykrzą nam życie z wielkim upodobaniem gryząc pręty klatki… Są świetnymi towarzyszami dla nocnych marków – dorosłych i starszych nastolatków. Chomiki wbrew pozorom i stereotypom nie są dobrymi kompanami dla dzieci – przede wszystkim stają się aktywne wtedy, gdy maluchy już śpią. Są delikatne – wymagają ostrożnego traktowania jak również wprawnego oka, które wypatrzy pierwsze objawy ewentualnej choroby. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie by chomik mieszkał w domu, w którym są dzieci – mogą one pomagać wymieniając wodę, przygotowując jedzenie, pomagać w sprzątaniu czy budowie zabawek – potrzeba jednak rozważnego rodzica, który wytłumaczy maluchowi potrzeby zwierzątka.

Decyzja podjęta i chcemy by w naszym domu pojawił się mały lokator – skąd go wziąć Opcji jest kilka: adopcja, przygarnięcie lub hodowla rodowodowa. Adopcja z domu tymczasowego pozwala uratować i dać dom zwierzętom niechcianym, skrzywdzonym przez człowieka i porzuconym. Wbrew pozorom nie jest to proces trudny; możliwa jest na terenie całego kraju i każda osoba dobrej woli może się wszystkiego nauczyć. Warto skontaktować się z domami tymczasowymi np. Chomicza Dzielnica czy ZebrANe albo Fundacją Viva Gryzonie. Przygarnięcie to forma lokalna – czasami ktoś z sąsiedztwa oddaje za darmo nieplanowane maluchy albo zwierzę z którym z jakiegoś powodu nie może się dłużej opiekować. Jeśli zaś mowa o hodowli rodowodowej to mamy w Polsce dwie zarejestrowane hodowle rodowodowe zajmujące się odpowiedzialnym rozrodem chomików syryjskich – od hodowcy można kupić „nadwyżkę hodowlaną” – czyli takie maluchy, które nie zostają do dalszej hodowli. Hodowcy dokładają wszelkiej troski by hodowane przez nich młode były wolne od chorób, miały dobry charakter i pięknie wyglądały. Zwierzątka opuszczające hodowlę są zdrowe i wstępnie oswojone.

Dom dla chomika

Chomik jest bardzo ruchliwy – Szwajcarscy badacze w swojej pracy zmierzyli, że w ciągu nocy chomiki syryjskie w swoich klatkach przebiegały w kołowrotku średnio 8,3km dziennie, a rekordzista ponad 18km! Dlatego – tu dementujemy kolejny stereotyp – mała klatka im absolutnie nie wystarczy! Lokum powinno być możliwie jak największe, tj. mieć jak największą możliwą powierzchnię podstawy (piętra to tylko dodatek) – gorąco polecam wybrać klatkę o powierzchni ponad pół metra kwadratowego, a najlepiej jeszcze większą – np. 120x60cm. Mieszkanko musi uniemożliwiać zwierzątku ucieczkę, a jednocześnie stwarzać wiele okazji do zabawy. Możemy wybrać klatkę, akwarium lub witrynę – pamiętać należy o tym, by klatka miała małe odstępy między prętami – mniej niż 10mm, a akwarium i witryna muszą mieć pokrywę z metalowej siatki na ramie, która zapewni odpowiednią wentylację oraz uniemożliwi ucieczkę.


Najważniejszymi elementami wyposażenia są:

  • Domek i inne kryjówki należy dobierać kierując się rozmiarem konkretnego gatunku – by zmieścił się tam nasz pupil, jego gniazdo i zapasy. Najlepiej by były drewniane lub z naturalnych materiałów i były pozbawione niewielkich okienek w których zwierzak może utknąć.
  • Ważne są też zabawki które ubogacają życie malucha i zapewniają mu rozrywkę – np. wyginane mostki z patyczków, tunele z korka lub drewna albo wikliny, gniazda z trawy czy platformy i pięterka. Nie nadają się natomiast zabawki wiszące jak drabinki czy hamaki – chomik nie jest dobrym wspinaczem.
  • Najważniejszą zabawką jest kołowrotek. Ten element wyposażenia wybieramy ze szczególną starannością: powinien być duży, by kręgosłup podczas biegu był w naturalnym ułożeniu (ponad 27cm średnicy dla chomików syryjskich i ponad 20cm dla pozostałych), z gładką pełną bieżnią i bez szczebelków. Najlepiej by był wykonany z drewna lub plastiku, mile widziana jest również bieżnia z korka, a dla długowłosych samców modele pozbawione wewnętrznej osi, w którą mogą się wkręcić długie włosy.
  • Chomiki w naturze żyją w norach i te w domach także kochają kopać w ściółce, dlatego gruba warstwa ściółki lnianej, konopnej lub odpylonych drewnianych wiórków to nieodzowny element chomiczego domu! Warto pokusić się o warstwę 20cm a nawet grubszą – chomik chętnie zabuduje w niej swoje tunele. Warto dać także do klatki naturalne elementy gniazdowe – jak np. miękkie zielone siano. Wystrzegajmy się natomiast watek, kołderek i bawełny – są bardzo niebezpieczne!
  • W lokum powinno znaleźć się także miejsce na piaskownicę ze specjalnym piaskiem dla gryzoni, która służy do zabawy, pielęgnacji futerka a także jako toaleta.
  • Ceramiczna miseczka i szklany świecznik na tealight świetnie sprawdzą się jako naczynia na pokarm i wodę.
  • Przyda nam się też zabezpieczony domowy wybieg zbudowany np. z płyt HDF. Używanie „kul do biegania”, szelek czy wypuszczanie poza domem jest złe dla chomika.

Żywienie

Chomik ma szybką przemianę materii i to co je ma bardzo duży wpływ na jego zdrowie. Podstawą żywienia jest doskonale zbilansowana, naturalna mieszanka ziaren, ziół, kwiatów, owoców, warzyw i bezkręgowców dopasowana do potrzeb konkretnego gatunku. Jako uzupełnienie diety podajemy warzywa, owoce i zioła, a także okazjonalnie niewielkie ilości gotowanego bez przypraw kurczaka lub jajka.  Lista warzyw i owoców jakie można zaoferować pupilowi jest bardzo bogata – natomiast zdecydowanie należy unikać cytrusów, produktów pikantnych, owoców jednopestkowych oraz nadmiaru słodkich owoców (zwłaszcza u hybryd!). Bezpiecznie można podać np. ogórka, paprykę, pomidora, marchew, pietruszkę, koper, brokuła, kalarepę, cukinię, dynię, kalafior, cykorię, seler naciowy, jabłko. Podajemy jeden niewielki kawałek, który zwierzę jest w stanie spożyć w ciągu doby. Do tego zawsze warto zaoferować zwierzątku dostęp do garści suszonych ziół dla gryzoni – większość chomików chętnie uzupełnia nimi swoją dietę. Jako smakołyki polecam np. suszone korzenie, liofilizowane owoce czy – rzadko – orzeszka pinii lub laskowego. Odradzam natomiast sztuczne produkty – dropsy, wapienka, barwione frykasy czy słodycze nie powinny się nigdy znaleźć w zasięgu chomika. Ważna jest także świeża woda – najlepiej filtrowana lub źródlana (nie mineralna!).

Higiena i pielęgnacja

Chomik jest czyściochem i pielęgnacja nie nastręcza nam wielu problemów. Chomiki często siusiają w jednym miejscu, natomiast ich odchody są suche i pozbawione zapachu. Sprzątanie siusiu-kącika, wymiana wody i jedzenia oraz obserwacja samopoczucia to nasze codzienne obowiązki; ściółkę natomiast wymienia się dość rzadko i częściowo – nie całą naraz. Chomika nie kąpie się ani nie czesze; sam zadba on o swoje futerko, zwłaszcza mając dostęp do piasku dla gryzoni.

Pan chomik jest chory…

W każdym przypadku zagrożenia życia czy podejrzanych objawów u zwierzęcia, należy niezwłocznie udać się do lekarza weterynarii mającego jak największe doświadczenie w leczeniu gryzoni (najchętniej specjalizacja w leczeniu zwierząt nieudomowionych, laboratoryjnych lub futerkowych). Zaburzenia oddychania, krwawienie, utrata masy ciała, apatia, problemy z poruszaniem, nietypowa postawa ciała, biegunka, wydzielina z nosa czy oczu, deformacje ciała, guzy, nadmierne drapanie czy zmiana nawyków to objawy które powinny nas zaalarmować i skłonić do szybkiej wyprawy do specjalisty!

Wybane dla Ciebie

Skuteczne badanie kotów – kuwetowa skarbnica wiedzy

Sprzątanie kuwety jest niestety przykrym obowiązkiem należącym do opiekunów kotów domowych. Jednak to właśnie tam często można dostrzec pierwsze objawy chorób pasożytniczych układu pokarmowego. Zmieniona konsystencja, drażniący zapach odchodów lub większa częstotliwość wypróżnień jest przyczyną wizyty w gabinecie weterynaryjnym. Powodem tych objawów mogą być pasożyty układu pokarmowego, które mogą doprowadzić do poważnych problemów zdrowotnych zarówno u młodych jak i dorosłych kotów.

czytaj

Kocimiętka – koci dopalacz

Zmysłowy, mocny zapach obok którego Twój kot nie może przejść obojętnie. Co kryje w sobie ta tajemnicza kocimiętka, że działa tak pobudzająco? Kocimiętka z łacińskiego Nepta to roślina należąca do rodziny jasnotowatych, a sam rodzaj, obejmuje około 250 gatunków. Nazwa łacińska rodzaju pochodzi od starożytnego miasta rzymskiego Nepi, gdzie ówcześni Rzymianie uprawiali ją w ogrodach. Naturalnie, kocimiętkę spotkamy praktycznie na terenie całej Polski. Jest uprawiana w Europie, Azji i niektórych rejonach Afryki.

czytaj

Wielkanoc z pupilem

Już lada chwila zasiądziemy przy Wielkanocnym stole. Pamiętajmy, że nasi podopieczni, również mocno odczuwają tego typu uroczystości. Nie kalendarzowo, a emocjonalnie. Dlaczego? Dlatego, że Święta to często więcej aktywności, stresu, wyjazdów, zapachów czy wizyt rodziny.

czytaj

Zastosowanie fizjoterapii w leczeniu psów

Początki fizjoterapii zwierząt na świecie datuje się od lat siedemdziesiątych dwudziestego wieku, kiedy zaczęto skutecznie rehabilitować konie, zaś w Europie na dobre ta dziedzina leczenia zagościła w latach 90-tych. W Polsce początki fizjoterapii to początek dwudziestego pierwszego wieku. W 2009 roku założono Polski Związek Zoofizjoterapeutów i od tego czasu rehabilitacja zwierząt, a szczególnie towarzyszących, zaczęła się bardzo dynamicznie rozwijać

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz