7 najbardziej popularnych gatunków węży w Polskich hodowlach

Terrarystyka, jest dziedziną zoologii, która w Polsce coraz prężniej się rozwija. Widać to przede wszystkim, po ilości gatunków zwierząt egzotycznych dostępnych w hodowlach, sklepach zoologicznych jak i na giełdach terrarystycznych. Tych ostatnich jeszcze kilka lat temu było kilka w roku. Na chwilę obecną, bywają miesiące w których organizowane są na terenie Polski 2 lub 3 giełdy a zdarzały się przypadki, że w jednym mieście, tego samego dnia były 2 niezależne giełdy. Jednymi z najczęściej kupowanych zwierząt terrariowych są różne gatunki węży. W owym artykule, przybliżę po krótce 7 najbardziej popularnych i najczęściej rozmnażanych gatunków.
AUTOR: Krzysztof Maraś

Czas czytania: 4 min

Wąż zbożowy (Pantherophis guttatus)

mały dorastający do 120-150cm (maks. 180cm) i ważący 300-500g (maks. 800g), gatunek węża, pochodzący głównie z rejonów Stanów Zjednoczonych (północno – wschodnia część). Ze względu na swoją wielkość, temperament i łatwość hodowli, jest najczęściej wybieranych wężem w Polskich hodowlach. Dzięki, temu, że ich hodowla i rozmnażanie jest stosunkowo proste, hodowcom na świecie udało się, uzyskać kilkaset różnych odmian kolorystycznych. Coraz częściej można spotkać hybrydy, powstałe z krzyżowania, z innymi przedstawicielami Colubridae (np. Lampropeltis). Żyje średnio 15-20 lat.

Pyton królewski (Python regius)

gdy czuje się zagrożony zwija się w specyficzny sposób i wyglądem przypomina trochę piłkę, stąd jego angielska nazwa ball python (pyton piłka/kulka). Jest to średniej wielkości wąż osiągający maksymalnie 160cm (najczęściej 100-130cm) i wagę do 5kg (najczęściej 1,5kg-3kg). Zamieszkuje on tereny Afryki Zachodniej i Środkowej. Prowadzi skryty tryb życia, większość czasu spędzając w norach. Jest aktywny głównie w nocy i o świcie. Ze wszystkich gatunków węży posiada najwięcej odmian barwnych i ich krzyżówek (kilka tysięcy). W hodowlach żyje średnio 15-25 lat jednak są znane przypadki przekroczenia bariery 40 i 50 lat.  

Pyton birmański (Python bivittatus)

to jeden z największych gatunków węży. Osiąga średnio 3-5m (maksymalnie 6-7m) i wagę 30-50kg (maks. 100kg + ). Zamieszkuje tereny południowej Azji. Jest silnym wężem o umiarkowanym temperamencie. Mimo swoich rozmiarów, szybko się oswaja i jego obsługa nie stanowi większego problemu. W hodowlach spotyka się kilkadziesiąt odmian barwnych. Żyje średnio 15-25 lat.

Boa cesarski (Boa imperator)

błędnie nazywany boa dusicielem (Boa constrictor). Jest to średniej wielkości wąż, osiągający od 1,5m do 2,5m (maksymalnie 3m) i wagę 3-10kg (maks. 15kg). Zamieszkuje tereny Ameryki Środkowej i północną część Ameryki Południowej. Bywa agresywny (szczególnie młode osobniki). Posiada kilkadziesiąt odmian barwnych. W odróżnieniu od pozostałych opisanych w tym artykule węży, jest gatunkiem jajożyworodnym (pozostałe są jajorodne). Żyje średnio 20 – 30 lat.

Pyton dywanowy (Morelia spilota variegata)

spotykany głównie na terenach Nowej Gwinei i północnej Australii, średniej wielkości wąż, osiągający 1,5-1,8m (maks.2m) i wagę 1-1,5kg (maks. 2kg). Jest gatunkiem dość często kąsającym, przez co wymaga poświęcenia większej ilości czasu, aby go przyzwyczaić do kontaktów z człowiekiem. Mimo tego, że jest gatunkiem nadrzewnym, często można go spotkać wygrzewającego się na otwartych terenach. Żyje średnio 15-20 lat.

Wąż mahoniowy (Lamprophis fuliginosus)

jeden z mniejszych węży występujących w hodowlach. Osiąga najczęściej 70-120cm (maks. 150cm). Najczęściej, decydują się na niego osoby, które marzą o małym gatunku węża lub te które nie mają miejsca na większe terrarium.  Jest wężem o spokojnym temperamencie żyjącym na terenach kontynentu Afrykańskiego. Posiada kilka odmian barwnych. Żyje średnio 10-15 lat.  

Pyton zielony – (Morelia viridis)

jest jednym z najładniejszych, spotykanych na świecie węży. Większość osobników jest soczyście zielona, z elementami żółtego i/lub niebieskiego. Jest gatunkiem o średniej długości 120 -150cm (maks. 200cm) i wadze 1-2kg (maks 2,5kg). Zamieszkuje tereny  Nowej Gwinei, Wyspy Aru i półwyspu York. Jest to wąż, który ma dużo większe wymagania bytowe od pozostałych opisanych wyżej węży a jego rozmnożenie jest jednym z trudniejszych. Jest gatunkiem agresywnym, który wyciąga się, najczęściej tylko w sytuacjach tego wymagających (wizyta u weterynarza czy sprzątanie zbiornika). Jako jedyny z wspomnianych wyżej gatunków, prowadzi typowo nadrzewny tryb życia  Żyje średnio 15-25 lat. 


Wspomniane wyżej gatunki należą do 2 odrębnych rodzin. Boa i pytony należą do rodziny Boidae (dusiciele), z kolei wąż zbożowy i mahoniowy do Colubridae (węże właściwe). Wszystkie dusiciele są zwierzętami objętymi ochroną gatunkową i wymagają posiadania stosownych dokumentów (CITES) na podstawie których, należy je zarejestrować w Urzędzie Miasta, odpowiednim do miejsca zamieszkania osoby je posiadającej. Z kolei w sytuacji, rozmnożenia jakiegokolwiek gatunku dusicieli, wymagane jest zgłoszenie owego faktu w powiatowym inspektoracie weterynarii, gdzie zostaną wyrobione dokumenty dla każdego osobnika, który przyszedł na świat w danej hodowli.  

Wybrane dla Ciebie

Króliki a upały – jak chronić pupila latem?

Lato to trudny okres nie tylko dla ludzi, ale również dla zwierząt. Wysokie temperatury są szczególnie niebezpieczne dla królików, które bardzo źle znoszą upały. Wielu opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że przegrzanie organizmu u królika może pojawić się szybko i stanowić realne zagrożenie życia. W naturze króliki chronią się przed gorącem
w chłodnych norach pod ziemią. W mieszkaniu czy na balkonie nie mają takiej możliwości, dlatego odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo spoczywa na człowieku.
Warto pamiętać, że królik nie chłodzi organizmu tak skutecznie jak pies. Nie dyszy intensywnie, nie poci się przez skórę i dużo gorzej radzi sobie z oddawaniem nadmiaru ciepła. Szczególnie niebezpieczne są temperatury powyżej 25 stopni Celsjusza, a przy 30 stopniach ryzyko udaru cieplnego znacząco wzrasta.

czytaj

Czy królik może być sam w domu podczas urlopu? Opieka podczas wyjazdów.

Wielu opiekunów królików zadaje sobie to samo pytanie przed wyjazdem na urlop, weekend czy święta: „Czy mogę zostawić królika samego w domu?”. Odpowiedź jest prosta — królik nie powinien zostawać bez opieki na dłużej. To zwierzę delikatne, wrażliwe i wymagające codziennej kontroli. Nawet jeśli ma zapas jedzenia i wody, kilka dni samotności może skończyć się bardzo źle.
W przeciwieństwie do popularnych mitów królik nie jest „bezobsługowym” zwierzęciem zamkniętym w klatce. Potrzebuje regularnego kontaktu, obserwacji i szybkiej reakcji człowieka w razie problemów zdrowotnych. A u królików problemy potrafią rozwijać się błyskawicznie.

czytaj

7 rzeczy, których nie wiedziałeś o jeżach pigmejskich

Czy wiesz, że Afrykański jeż pigmejski, którego możemy spotkać w naszych domach jest krzyżówką dwóch różnych gatunków?
Osobniki, określane tym mianem w domowych hodowlach, powstały z połączenia afrojeża algierskiego (Atelerix algirus) i afrojeża białobrzuchego (Atelerix albiventris). Dzięki skrzyżowaniu tych dwóch różnych gatunków, uzyskano kilkadziesiąt różnych form barwnych. Niektóre z nich to: salt & peper, dark grey, grey, chocolate, cinnamon, champagne, platinum, silver charcoal white, brown white, black – eyed cinnicot white czy albino. Im bardziej wymyślna i rzadka odmiana tym cena za konkretnego osobnika jest wyższa. Standardowo zaczyna się ona od 400, 500zł.

czytaj

Sygnały stresu – co komunikuje nam nasz pies

Zauważasz u swojego czworonoga pewne zachowania. Pies ziewa, a ty myślisz, że jest zmęczony? A może słodko oblizuje swój nos, a Ty nie widzisz w tym nic złego? Po czym więc poznać, że nasz pies czuje się niekomfortowo? Skąd wiemy, że się boi?

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz