Moje psy się nie dogadują! Co mogę zrobić?
Czas czytania: 5 min
Owszem – gdy psiak ma za sobą trudną przeszłość a jego kontakty z ludźmi i psami od początku były chłodne lub nie było ich wcale, to czeka nas sporo pracy i cierpliwości. Ale co zrobić w przypadku gdy psy znają się od lat? Czy wysyłają jakieś sygnały i ostrzeżenia, że coś jest nie tak? I w kim tak naprawdę leży problem?
Pies powinien pozostać psem
Psy to niezwykle mądre stworzenia i nie bez powodu są towarzyszami człowieka. Choć coraz częściej słyszy się o tym, że są traktowane jak dzieci – one po prostu potrzebują też być psami. Pies, który nie ma zapewnionej odpowiedniej ilości ruchu, nie może węszyć, kopać, eksplorować – bywa nadpobudliwy przez to, że właściciele nie potrafią spełnić jego podstawowych potrzeb. Niszczenie przedmiotów, pilnowanie zasobów przed innym psem (jedzenia, zabawek, łóżka/legowiska) to wszystko może być spowodowane tym, że pies się nudzi i nie potrafi rozładować swoich emocji w inny sposób.
Nie bez powodu coraz bardziej popularne stają się różne zabawki węchowe, które mają za zadanie zająć psa na dłużej i pozwolić mu się wyciszyć. Zabawy węchowe potrafią zmęczyć psa bardziej niż nie jeden długi spacer! Dlatego ta zabawka to psi must have dla każdego. Oprócz węszenia bardzo ważne jest zdobywanie jedzenia, które pozwala się mu skupić na zadaniu jeszcze bardziej.
Dlaczego o tym wspominam? Ponieważ budowanie relacji z psem jest kluczem do funkcjonowania w zgodzie. Zabawa, jedzenie to coś co pies zawsze bardzo dobrze kojarzy – więc dajmy mu się tak kojarzyć. Niech czuje nasze wsparcie i zainteresowanie. Pies, który będzie pozostawiony sam sobie znacznie gorzej będzie sobie radził z emocjami.
Może domagać się uwagi od człowieka stosując różne zaczepki a na koniec powarkując na innego psa gdy ten będzie chciał się zbliżyć. Mając pod opieką więcej niż jednego psa trzeba być sprawiedliwym. Rozdzielanie psów przy każdej możliwej czynności to tak naprawdę ucieczka od problemu. Gdy wpadną na siebie – problem nie zniknie a może się nawet pogłębić.
Krok pierwszy – trochę teorii
Jak dowiedzieć się czy pies jest gotowy do ataku czy chce uniknąć konfrontacji? Od tego właśnie są sygnały ostrzegawcze, które charakteryzują ich komunikowanie się między sobą. Prościej – jest to mowa ciała psa czyli coś co dobrze by było zrozumieć będąc odpowiedzialnym opiekunem.
- Niepokój – ziewanie, oblizywanie się
- Podejrzliwość – spłaszczone uszy, podejrzliwe spojrzenie, stanie w miejscu
- Obrona – warczenie, zjeżona sierść na grzbiecie, podkulony ogon
- Strach – oklapnięte uszy, grzbiet ułożony w łuk, podkulony ogon
- Gotowość do ataku – przymknięte powieki, wystawianie zębów, uniesiona przednia łapa
- Unikanie stresujących sytuacji/wycofanie – odwracanie wzorku, głowy oraz ciała do tyłu, podkulony ogon
Krok drugi – trochę praktyki
Zmiany powinniśmy zacząć od siebie, wprowadzając nową rutynę w domu i na spacerach. Nie należy psów zmuszać do przebywania razem ale można robić to z głową, np. z małą pomocą ulubionych przysmaków. Jeśli psy są przyzwyczajone do kagańców to można je śmiało założyć a jeśli nie to wystarczy by drugi pies znajdował się w bezpiecznej odległości tak by nie drażnił drugiego swoją obecnością. Zapięcie psa na smycz bliżej nas będzie dobrym krokiem ponieważ pozwoli nam w miarę szybko i sprawnie zareagować w razie ataku.
Moment w którym zabezpieczamy je na tyle aby nie mogły zrobić sobie krzywdy jest już naszym małym sukcesem. Ale tak naprawdę aby psy kojarzyły się z sobą pozytywnie należy je na zmianę karmić smaczkami. Dlaczego zwykłe karmienie? Ponieważ w sytuacji gdy miałyby być nagradzane za wykonywane sztuczki i komendy mogłyby zacząć ze sobą konkurować co powodowałoby spięcie między nimi.
Obserwacja, systematyczność, cierpliwość i wsparcie to klucz do polepszenia się sytuacji w stadzie. Jeśli nie damy psom powodów do kłótni takich jak – rzucanie zabawki jednemu psu, podawanie posiłków zbyt blisko siebie czy odpoczynek razem w jednym miejscu, to jest duża szansa na to, że ich stosunki się ocieplą. Nie z wszystkimi przypadkami jesteśmy w stanie sobie poradzić na własną rękę, ponieważ każdy pies jest inny.
Wszystko zależy od jego charakteru, ewentualnych chorób i przebytych traum. Zawsze warto jest się skonsultować z behawiorystą oraz lekarzem weterynarii ponieważ niektóre przejawy agresji są objawem bólu i choroby. W wielu przypadkach jest profilaktycznie stosowany olej CBD, który słynie ze swoich uspokajających właściwości. A w bardziej ekstremalnych zaleca się podawanie leków psychotropowych.
Wybrane dla Ciebie
Charakterystyka rasy królika „Mini lop”
Królik mini lop, często nazywany po prostu barankiem, to jedna z najczęściej wybieranych ras królików domowych. Charakterystyczne, opadające uszy sprawiają, że trudno przejść obok niego obojętnie. Wiele osób decyduje się na mini lopa właśnie ze względu na wygląd, jednak zanim zaprosimy go do domu, warto lepiej poznać jego charakter, potrzeby i codzienne zwyczaje. To nie tylko „słodki królik”, ale pełnoprawny domownik, który wymaga czasu i zaangażowania.
czytaj
Profilaktyczne badania weterynaryjne
Profilaktyczne badania weterynaryjne przynoszą szereg korzyści, które wykraczają poza leczenie już istniejących dolegliwości. Po pierwsze, umożliwiają wczesne wykrywanie chorób. Wiele schorzeń, zwłaszcza na początkowym etapie, nie daje wyraźnych objawów.
czytaj
Czy papuga może być sama?
Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?
czytaj
FIV, FeLV i inne kocie choroby
Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.
czytaj
