Choroba Hendra
Czas czytania: 3 min
Zachorował również ich trener, który zmarł po kilku tygodniach z powodu niewydolności układu oddechowego. Rok później, w oddalonej o ok. 800 km miejscowości z powodu zapalenia mózgu zmarł hodowca koni. Okazało się, że rok wcześniej uczestniczył w sekcji konia, u którego stwierdzono wirusa Hendra.
JAKIE ZAGROŻENIA NIESIE ZE SOBĄ WIRUS HENDRA?
Wirus Hendra odpowiada za ciężkie uszkodzenia układu oddechowego u koni. Nierzadko uszkadza również układ nerwowy. U psów, królików, myszy, szczurów i drobiu może powodować bezobjawowe zakażenia. W przypadku kotów, w warunkach doświadczalnych zwierzęta te były bardzo wrażliwe na wirusa. W badaniach zaobserwowano zmianę behawioru u tych kotów oraz wysoką gorączkę, silną duszność.

Rezerwuwarem wirusa Hendra są nietoperze z rodzaju Pteropus. W transmisji zakażenia największą rolę odgrywa mocz nietoperzy. Za pośrednictwem zanieczyszczonych moczem owoców zakażają konie. Do zakażenia może dojść drogą inhalacyjną, donosową, doustną a nawet dospojówkową. Wśród koni zakażenie szerzy się drogą kontaktową za pośrednictwem wydzielin i wydalin, a głównymi wrotami zakażenia jest układ oddechowy. Taką sama drogą dochodzi do transmisji wirusa z zakażonych koni na ludzi.
Nie potwierdzono do tej pory, aby dochodziło do transmisji na drodze człowiek zakażony a człowiek zdrowy. Nie potwierdzono, aby możliwe było przenoszenie się wirusa przez konsumpcję zanieczyszczonych owoców oraz soków owocowych. Istnieje jednak duże prawdopodobieństwo transferu wirusa za pośrednictwem zakażonych koni oraz psów.
OBJAWY ZAKAŻENIA WIRUSEM HENDRA
Objawy u koni są zróżnicowane. Zakażenie może przebiegać bezobjawowo lub może rozwinąć się pełnoobjawowa choroba. Wirus może być też przyczyną nagłych padnięć koni. Pełnoobjawowa choroba charakteryzuje się występowaniem wysokiej gorączki, silnymi zaburzeniami ze strony układu oddechowego, pojawia się obrzęk części twarzowej głowy.
Ponadto obserwuje się u koni bolesne oddawanie moczu oraz morzysko. U niektórych koni, które przeszły ostrą postać choroby mogą występować objawy neurologiczne (utrata wzroku w jednym lub obydwu oczach, bezcelowy chód, ataksja, nadwrażliwość na bodźce, zaleganie). Choroba nie zawsze kończy się padnięciem zwierzęcia.

CHOROBA HENDRA JAKO ZOONOZA
Ryzyko zachorowania u ludzi po kontakcie z wydzielinami chorego konia wynosi ok. 10%. Możliwość zakażenia się od nietoperzy nie została potwierdzona. U ludzi mogą wystąpić objawy grypopodobne (kaszel, gorączka, ból gardła, głowy i mięśni). Czasami mogą pojawić się objawy neurologiczne.
Wirus wykazuje potencjał zoonotyczny, czyli stanowi zagrożenie także dla ludzi. Choroba Hendra znajduje się na liście chorób i wirusów priorytetowych o potencjale pandemicznym. Na liście tej znajdują się choroby, które stanowią poważne zagrożenie dla ludzi i zwierząt. Często przeciw tym chorobom nie ma szczepionek i skutecznego leczenia. Zakażenia wirusem Hendra są jak na razie rzadkie. Jeśli jednak wirus Hendra nabierze właściwości szerzenia się wśród ludzi bez udziału zwierząt to zagrożenie epidemią lub pandemią będzie możliwe.
ZOBACZ TEŻ
Niesamowita więź: relacje między koniem i psem
Najmniejszy koń świata. Poznaj rase Falabella
7 rzeczy, których nie wiedziałeś o koniach
Wybrane dla Ciebie
Niesamowita więź psa i człowieka
W świecie zwierząt trudno jest znaleźć relację tak bardzo głęboką i wyjątkową jak ta, która łączy psa i człowieka. Od chwili kiedy pierwsze dzikie psowate zbliżyły się do ludzkich osad, minęły dziesiątki tysięcy lat. Przez cały ten czas pies przeszedł niesamowitą drogę – od drapieżcy i stróża ludzkich siedlisk do nieodłącznego członka rodziny, towarzysza codziennego życia, a często także bezcennego wsparcia psychologicznego dla człowieka.
czytajKróliki i linienie – jak prawidłowo pielęgnować sierść i zapobiegać kulom włosowym?
Linienie jest naturalnym procesem, który dotyczy każdego królika. W pewnych okresach roku może jednak przebiegać bardzo intensywnie. Wtedy sierść znajduje się dosłownie wszędzie – na podłodze, dywanie, ubraniach, a przede wszystkim na samym króliku. Dla opiekuna oznacza to więcej sprzątania i częstsze czesanie pupila, ale dla królika intensywne linienie może być również okresem wymagającym szczególnej uwagi.
czytajChoroby skóry u królika – łupież, strupy, świąd i wypadanie sierści. Kiedy potrzebny jest weterynarz?
Zdrowy królik powinien mieć czystą skórę i sierść bez większych zmian, strupów czy wyłysiałych miejsc. Czasami jednak opiekun może zauważyć, że zwierzę intensywnie się drapie, na sierści pojawia się biały osad, skóra jest zaczerwieniona albo sierść zaczyna wypadać w nietypowych miejscach. Takich objawów nie należy ignorować.
czytajCzy istnieje kot dla alergika?
Prawie każdy z nas zna osobę, która narzeka na alergię na koty. Jest to szczególnie dotkliwa i problematyczna przypadłość, biorąc pod uwagę rosnącą liczbę kotów żyjącą w naszym społeczeństwie.
czytaj






