DLACZEGO WŁAŚNIE EMI?

Zazwyczaj psami pierwszego wyboru do służb mundurowych są owczarki niemieckie i belgijskie. Skąd więc wziął się tam labrador? Odpowiedź tkwi w specyfice tej rasy. Labradory nie są naturalnie tak posłuszne i karne jak owczarki, ale mają dużą przewagę ewolucyjną. W ich DNA dużo częściej niż u innych ras występuje mutacja w genie odpowiadającym za odczuwanie sytości. W efekcie psy te nie mają pełnej zdolności do zaspokojenia głodu. Jak można się domyślić, sprzyja to nauce, która opiera się na nagrodach w postaci smaczków. Pies głodny to pies wysoko zmotywowany na działanie.

By dowiedzieć się, czy Emi jest nosicielką tej mutacji, należałoby wykonać testy genetyczne. Jednakże bazując jedynie na relacji opiekunów, możemy się wiele dowiedzieć. Wspominają oni, że poza aktywnością fizyczną, suczka najbardziej kocha właśnie smaczki. W konsekwencji Emi jest idealną kandydatką, której sprawność w połączeniu z zamiłowaniem do jedzenia, pozwala jej z łatwością przyswajać wiedzę.

SZKLOLENIE PRACUJĄCEGO SUPERPSA

Każdy pies, w trakcie szkolenia, przypisany zostaje do opiekuna. Następnie ludzko-psi duet spędza ze sobą wiele czasu, by nawiązać ścisłą relację i nauczyć się komunikacji. Psy pozostają związani z opiekunem przez cały czas trwania służby lub do momentu przejścia na emeryturę jednego z partnerów. Szkolenie zwierząt zaczyna się po ukończeniu pierwszego roku życia. Sprawdzane są naturalne predyspozycje takie jak chęć do zabawy, czuły nos i odporność na intensywne bodźce. Kandydaci testowani są pod kątem reakcji na głośne strzały, wybuchy oraz zachowanie w tłumie. Następnie, po wstępnej kwalifikacji psy przydzielane są do konkretnego szkolenia. Do wyboru są specjalizacje: patrolowo-obronna, tropiąca, do wyszukiwania ludzi, broni, narkotyków oraz tytoniu.

REALIA PRACY W SŁUŻBACH MUNDUROWYCH

Po ukończeniu specjalistycznego szkolenia, ich kariera trwa czasem nawet 10 lat. Biorąc pod uwagę długość życia osobników ras dużych, możemy stwierdzić, że służbę pełnią one przez prawie całe swoje życie. Psy współpracujące ze Strażą Graniczną, na lotniskach zajmują się szeregiem zadań. Najczęściej pomagają rozpoznawać bagaże, w których znajdują się nielegalne substancje — narkotyki i materiały wybuchowe. Czasem pozwalają zidentyfikować przemycane części roślin i zwierząt, które podlegają międzynarodowej ochronie. Dzięki temu te niezwykłe psy pomagają walczyć z trzema największymi nielegalnymi biznesami na świecie.

Według opiekunów, ich podopieczni świetnie się bawią, wykonując te niezwykle ważne zadania. Psy, pracując nosem, w trakcie akcji zużywają ogromne pokłady energii, dlatego ich praca wymaga niezwykłej wytrzymałości fizycznej oraz uważnego ludzkiego opiekuna, który zauważy najmniejsze sygnały zmęczenia. Silnie zmotywowany pies nie odpuści nawet przy skrajnym zmęczeniu, więc jeśli opiekun przegapi moment, w którym pies powinien odpocząć, może dojść do przeciążeń organizmu. Dodatkowo pracujące zwierzęta mogą doświadczać objawów podobnych do ludzkiego wypalenia zawodowego. Dzieje się to prawdopodobnie ze względu na rygorystyczne wymagania, którym muszą sprostać, pozostając ułożonym i spokojnym nawet w skrajnych sytuacjach.

PSY NIE DO ZASTĄPIENIA

Praca zwierząt w służbach mundurowych jest nieodzownym wsparciem w walce o nasze bezpieczeństwo. Pamiętajmy o tym, że psy niezależnie od epoki historycznej, zawsze pomagały tam, gdzie człowiek sam nie potrafił sobie poradzić. Do dziś psie nosy są czulsze od nowoczesnych urządzeń wykrywających zapachy i substancje. Psia skuteczność jest niemal stuprocentowa. Niejeden raz psiaki ryzykowały własne życie w miejscach, które dla ludzi były niedostępne. Ratowały rannych i zapobiegały katastrofom. Nie zapominajmy o ich udziale w naszym bezpieczeństwie. Prawdopodobnie dla psów, takich jak Emi nasz szacunek czy podziw nie będzie miał znaczenia. Pozwoli on jednak uznać niezaprzeczalną wartość, jaką wnoszą zwierzęta w funkcjonowanie naszego świata i tworzenie historii z ich udziałem.

TO TEŻ CIĘ ZAINTERESUJE

Rasy psów: labrador

Zmęczony pies, to szczęśliwy pies

Utrata węchu u psa – objawy i leczenie

Zmysł węchu na pierwszym planie – aktywności z wykorzystaniem psiego nosa

Jak działa psi słuch, czyli dlaczego Twój pies wybrałby Beethovena zamiast Sanah?

Share on Facebook

Tweet