Szamponoterapia u psów

Szamponoterapia jest istotnym elementem w walce z zaburzeniami dermatologicznymi u psów. Jako metoda leczenia miejscowego w chorobach skóry znana jest od dawna, ale w ostatnim czasie zaczęła nabierać większego znaczenia.
AUTOR: Adrianna Iwan

Czas czytania: 4 min

JAK POPRAWNIE PRZEPROWADZIĆ KĄPIEL?

W dobie rosnącej wciąż lekooporności bakterii i występowania m.in. szczepów gronkowców metycylinoopornych (MRSA) u zwierząt, kąpiele lecznicze stają się terapią pierwszego wyboru. Podstawą sukcesu terapeutycznego jest jednak nie tylko prawidłowy dobór preparatu. Istotną rolę odgrywa prawidłowe przeprowadzenie kąpieli leczniczej. Nieprawidłowo dobrany szampon oraz niewłaściwie przeprowadzona kąpiel może zaostrzyć chorobę i jej objawy, zamiast je złagodzić.

Szampony stosowane w medycynie weterynaryjnej można podzielić na kilka grup. Wyróżnia sięszampony przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwłojotokowe oraz przeciwalergiczne.  Ponadto należy zaznaczyć, że szampony przeznaczone dla ludzi nie nadają się, te dla niemowląt również. Wynika to z faktu, że pH skóry ludzi i zwierząt znacząco się od siebie różni, a skuteczność szamponu zależy w dużym stopniu od pH. U człowieka pH skóry wynosi 5,5, a u psów waha się między 7 a 8, więc różnica jest znacząca.

SKŁADNIKI AKTYWNE W SZAMPONACH DLA PSÓW

Istotną rolę odgrywają również dodatkowe składniki aktywne. Szampony dla ludzi zawierają często dodatkowe substancje konserwujące i zapachowe, które u zwierząt  mogą spowodować alergie kontaktowe. Obecnie jest wiele szamponów przeznaczonych dla psów. Nie ma więc powodów, aby stosować u nich szampony ludzkie. Dobry szampon, poza działaniem przeciwdrobnoustrojowym, powinien wykazywać również właściwości nawilżające i łagodzące. 

SUBSTANCJE CZYNNE W SZAMPONACH WETERYNARYJNYCH

W zależności od przyczyny problemu dermatologicznego stosuje się różne substancje. W szamponach przeciwbakteryjnych najczęściej spotykać można: chlorheksydynę, mleczan etylu oraz nadtlenek benzolilu. Coraz częściej można spotkać również jony srebra, związki jodu, kwas borowy i kwas octowy. Szampony przeciwgrzybicze zawierają zwykle ketonkonazol, mikonazol, a także chlorheksydynę. Mogą zawierać również wspomniane powyżej substancje: kwas borowy, kwas octowy, związki selenu, siarki oraz nadtlenek benzoilu.

Chlorheksydyna  – nie wykazuje działania toksycznego i drażniącego, ma działanie antyseptyczne i dezynfekcyjne. Jest skuteczna w zwalczaniu zakażeń spowodowanych przez bakterie Gram – dodatnie i Gram – ujemne, z wyjątkiem Serratia i Pseudomonas. Istotną informacją jest to, że stężenie 2-4% pozwala skutecznie zwalczać drożdżaki z rodzaju Malassezia i gronkowce. Chlorheksydyna rzadko powoduje reakcje uczuleniowe.

Nadtlenek benzoilu – na skórze metabolizowany jest do kwasu benzoesowego, który obniżając pH skóry, wykazuje działanie antybakteryjne, utrzymujące się nawet 48 godzin. Wykazuje dużą skuteczność w przypadku zakażeń na tle Staphylococcus pseudointermedius. W szamponach najczęściej jego stężenie wynosi 2-3%. Takie stężenie jest dobrze tolerowane przez zwierzęta, wyższe stężenia może podrażniać skórę. Ważną informacją jest to, że u zwierząt z czarną okrywą włosową może odbarwiać włosy. 

Kwas octowy i borowy –  najczęściej występują w preparacie razem, każdy z nich w stężeniu 2%. Takie połączenie stwarza nieprzyjazne środowisko dla bakterii i drożdżaków. Z tego względu preparaty zawierające te oba kwasy stosowane są wspomagająco w leczeniu ropnych zakażeń skóry, zwłaszcza na tle Pseudomonas aeruginosa oraz Malassezia spp.

PODSUMOWANIE

Szamponoterapia jest czasochłonna, dlatego powinna odbywać się w komfortowych dla zwierzęcia warunkach. Warto pamiętać, że nie jest zalecane stosowanie suszarek fryzjerskich. Ponadto najlepszy szampon nie rozwiąże problemu jeśli będzie niewłaściwie zastosowany.

Podstawą sukcesu, poza odpowiednim doborem szamponu, jest jego właściwe stosowanie. Każdy problem dermatologiczny powinien być powodem do wizyty u lekarza weterynarii specjalizującego się w dermatologii. Do każdego zwierzęcia trzeba podejść indywidualnie, stwierdzić przyczynę jego problemu i wdrożyć schemat działania. Czas trwania terapii oraz częstotliwość kąpieli dobieramy indywidualnie dla każdego zwierzęcia.

ZOBACZ TEŻ

Pchły – jak się uch pozbyć?

Humanizacja zwierząt. Tak, ale w granicach rozsądku

ABC stawów kąpielowych – zdrowie rozwiązanie do ludzi i zwierząt

Wybrane dla Ciebie

Klatka dla królika – jak ją wybrać, wyposażyć i utrzymać w czystości?

Kiedy decydujemy się na królika, jednym z pierwszych zakupów jest zwykle klatka.
W sklepie zoologicznym wybór wydaje się prosty – wystarczy znaleźć odpowiednio dużą, dokupić miseczkę, poidełko i paśnik, a następnie urządzić w niej miejsce dla naszego pupila. W rzeczywistości sprawa jest trochę bardziej skomplikowana. Królik potrzebuje przestrzeni, ruchu i możliwości swobodnego poruszania się. Klatka może być jego bezpiecznym miejscem, ale nie powinna być całym światem zwierzęcia.

czytaj

Nowoczesna terapia stanów lękowych u psów

Przez wiele dekad pracy z psami, zachowania lękowe spostrzegano poprzez pryzmat błędnych teorii o dominacji, braku dyscypliny oraz rzekomo występującej „złośliwości” zwierząt. Metody wówczas używane opierały się na korektach oraz wymuszeniu posłuszeństwa. Obecnie natomiast doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że stany lękowe u psów są poważnymi zaburzeniami neurochemicznymi i emocjonalnymi, które wymagają profesjonalnej diagnozy, medycznego wsparcia oraz głębokiej empatii.

czytaj

Problemy stomatologiczne u królika – jak rozpoznać chore zęby?

Zęby są dla królika niezwykle ważne. Zwierzęta te przez znaczną część dnia pobierają pokarm i przeżuwają siano, a ich uzębienie jest przystosowane do ciągłego ścierania. Niestety właśnie dlatego problemy z zębami należą do dość częstych problemów zdrowotnych u królików. Co ważne, królik może przez długi czas ukrywać ból. Opiekun często zauważa problem dopiero wtedy, gdy zwierzę zaczyna mieć wyraźne trudności
z jedzeniem.

czytaj

Jaki żwirek dla kota wybrać?

Zostałeś szczęśliwym opiekunem kota i stoisz przed wyborem odpowiedniego żwirku? Podpowiemy czym się różnią, jakie są zalety i wady poszczególnych z nich. W końcu żwirek to podstawa wyposażenia domu kociarza.

czytaj

  • ZDROWY PUPIL

  • Zobacz bezpłatne poradniki dotyczące pielęgnacji i żywienia małych zwierząt domowych. Więcej materiałów w dziale Pobierz