• Instagram
• Facebook

Kojarzycie przysłowie czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał? W przypadku psów jest w pewnym stopniu prawdziwe – szczeniakowi dużo łatwiej przyswoić zasady życia w ludzkim świecie niż dorosłemu psu. Zdarza się nawet, że braki w socjalizacji są niemożliwe do nadrobienia. Dlatego tak ważne jest, żeby umożliwić szczenięciu poznawanie świata w odpowiednich, bezpiecznych warunkach.

CZYM JEST SOCJALIZACJA?

Celem socjalizacji jest zapewnienie psu pozytywnych doświadczeń z różnorodnymi bodźcami, dzięki czemu w przyszłości może reagować na nie w sposób zrównoważony i nieagresywny. Jakie są niezsocjalizowane psy? Lękliwe, nieprzewidywalne, niewysyłające sygnałów uspokajających, niedogadujące się z innymi czworonogami. Raczej każdy wolałby być właścicielem psa, który jest pozbawiony tych cech.

Socjalizacja to nie tylko poznawanie obcych psów, ale też ludzi, różnych miejsc, przestrzeni i sytuacji społecznych. W trakcie socjalizacji warto odwiedzić np. weterynarza (pierwsza wizyta powinna być bezbolesna i adaptacyjna!), centrum handlowe, park, restaurację czy plażę. Najlepiej stopniowo zapoznać szczeniaka ze wszystkimi sytuacjami, z którymi może mieć do czynienia jako dorosły pies. Skorzystaj z komunikacji miejskiej, nawet jeśli na co dzień jeździsz autem – przejazd tramwajem lub autobusem może być świetnym doświadczeniem dla Twojego pupila.

Cały proces socjalizacji rozpocznij od spokojnych miejsc np. w okolicy swojego domu, żeby szczenię nie poczuło się przytłoczone nadmiarem bodźców. Pamiętaj, że w socjalizacji ważne jest, by wszystkie doświadczenia były pozytywne!

KWARANTANNA – WRÓG SOCJALIZACJI  

Ścisłe przestrzeganie kwarantanny może skutkować brakami socjalizacyjnymi, ponieważ szczenię podczas izolacji ma ograniczoną liczbę bodźców. Nie poznaje nowych miejsc, nie ma kontaktu z innymi przedstawicielami swojego gatunku i nie może w naturalny sposób eksplorować środowiska. Szczeniak, który wyjdzie spod kwarantannowego klosza jest “upośledzony” w środowisku społecznym.

Dlatego warto zwracać uwagę na jego bezpieczeństwo podczas poszczepiennej obniżonej odporności. Co to oznacza? Nie pozwalajmy na kontakt z obcymi psami, o których stanie zdrowia nic nie wiemy. Niemniej lepiej nie stawiać na całkowitą izolację. Badania pokazują, że szczenięta, które do 14. tygodnia życia nie miały kontaktu z różnorodnymi bodźcami (dźwiękami, ludźmi i innymi psami) częściej zachowują się w sposób lękowy jako dorosłe psy. Artykuł Tiffani Howell i współpracowników (Puppy parties and beyond: the role of early age socialization practices on adult dog behavior, 2015) wyraźnie wskazuje, że brak odpowiedniej socjalizacji w młodym wieku zwiększa ryzyko agresji i odczuwania lęku w dorosłym życiu.

O CZYM PAMIĘTAĆ PODCZAS SOCJALIZACJI?

• Nadmiar bodźców jest tak samo zły, jak ich brak – bombardowanie szczeniaka co chwilę nowymi dla niego rzeczami może sprawić, że pies się wycofa i zacznie reagować lękowo na nieznane sytuacje. Socjalizacja oznacza również naukę radzenia sobie ze stresem, jednak jeśli wrzucimy naszego pupila w warunki, w których nie może sobie poradzić, możemy odnieść efekt odwrotny do zamierzonego.

• Istnieje krytyczny okres dla socjalizacji szczeniąt, który przypada na pierwsze 3 – 4 miesiące życia. Opóźnienie socjalizacji do czasu, aż szczenię otrzyma pełną serię szczepień i zakończy kwarantannę, często prowadzi do problemów behawioralnych. Jak pokazują badania (Critical period in the social development of dogs, 1961), najlepsze rezultaty osiąga się, gdy socjalizacja rozpoczyna się już między 7 a 8 tygodniem życia.
• Duże znaczenie w procesie socjalizacji ma… hodowca. To on pokazuje szczenięciu świat jako pierwszy, dlatego przed zakupem psa należy sprawdzić, jak przebiega socjalizacja w hodowli.
• Bardzo ważna jest kontrola środowiska. Nie pozwalaj na szaloną zabawę z innymi psami, podczas której szczenię jest zatracone w szalonej gonitwie i nie wie, co dzieje się dookoła. Proces socjalizacji nie jest oderwany od procesu szkoleniowego czy wychowawczego – wszystkie te procesy łączą się ze sobą. Polecaną metodą socjalizacji z innymi psami są np. spacery równoległe. Na pewno nie podejmuj interakcji z przypadkowymi czworonogami w parku. Wybierz wcześniej psy, które są zrównoważone i dobrze dogadują się z innymi przedstawicielami swojego gatunku.

PODSUMOWANIE

Socjalizacja to budowanie społecznych podstaw do prawidłowego funkcjonowania psa w naszym świecie. Można powiedzieć, że to taki “poradnik życia”, dzięki któremu nasz pies będzie szczęśliwy. W trakcie socjalizacji zawiązuje się więź między psem a opiekunem – to proces, w którym właściciel jest oparciem dla szczeniaka. W późniejszym okresie życia psa trudne sytuacje, takie jak wizyta u weterynarza, są znacznie łatwiejsze, jeśli szczenię doświadczyło wcześniej badania fizykalnego, zapoznało się z zapachami w klinice weterynaryjnej i odbyło “testową wizytę”. Różnorodność bodźców w okresie socjalizacji minimalizuje ryzyko, że w dorosłym życiu naszego pupila coś go zaskoczy. A nawet jeśli tak się zdarzy, to będzie miał zasoby emocjonalne, żeby sobie z tym poradzić.

TO TEŻ MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Zachowania agresywne u psów

Jak dieta wpływa na zachowanie psa?

W jaki sposób pracować z psem lękliwym?

Jak wybrać dobrą hodowlę psów? Poradnik

Jakim sposobem oduczyć psa spania w łóżku?

Humanizacja zwierząt. Tak, ale w granicach rozsądku

Psie bójki. Jak zachować się podczas ataku jednego psa na drugiego?

Obrona zasobów u psów: Zrozumienie i zarządzanie problemem behawioralnym

Agresja u psów – fakty i mity. Rozmowa z zoopsycholożką i trenerką psów Dominiką Iwanek (podcast, zdjęcia)

Pies reaktywny – przyczyny, objawy, metody pracy. Rozmowa z zoopsycholożką Pauliną Konopką (podcast, zdjęcia)

Share on Facebook

Tweet