Reproduktor i krycie u psów: Proces rozmnażania, etapy krycia i wskazówki dla hodowców
Czas czytania: 5 min
JAKIE WYMAGANIA MUSI SPEŁNIAĆ PIES-REPRODUKTOR?
Pies, który ma zostać reproduktorem, musi spełniać szereg określonych wymagań. Przede wszystkim powinien posiadać wyrobiony rodowód Związku Kynologicznego w Polsce (ZKwP). Jest to oficjalny dokument, który jest ważny we wszystkich organizacjach zrzeszonych w ramach międzynarodowej federacji kynologicznej FCI. Samiec powinien także mieć ukończone piętnaście miesięcy. Warunkiem dopuszczenia do krycia jest również otrzymanie trzech ocen doskonałych na wystawach psów rasowych, w tym jedną na wystawie międzynarodowej lub klubowej.

Z JAKIMI KOSZTAMI MUSIMY SIĘ LICZYĆ?
Chcąc nabyć szczeniaka, który posiada potencjał wystawowy oraz hodowlany, trzeba niestety liczyć się z kosztami. Taki zwierzak będzie o wiele droższy niż tak zwany piesek „na kolanka”. Cena za doskonale rokujące szczenię może być nawet dwukrotnie wyższa od tej, którą przyjdzie nam zapłacić za psa, który nie rokuje lub posiada dyskwalifikujące go wady. Należy mieć także na uwadze, że koszty uzyskania uprawnień na psa reproduktora obejmują nie tylko cenę zakupu. Trzeba pamiętać również o opłatach związanych z wystawami oraz ewentualnymi badaniami genetycznymi. Takie badania są niezbędne w przypadku niektórych ras psów.
Krycie może zostać rozliczone nie tylko w formie pieniężnej. Zdarza się, że strony umawiają się na rozliczenie poprzez odbiór szczeniaka z miotu, który przyjdzie na świat. Taki piesek może potem stać się kolejnym potencjalnym tatą przyszłych miotów. W przypadku suczki, można wyrobić uprawnienia suki hodowlanej.
Należy pamiętać o tym, że hodowla psów to nie tylko interes, ale przede wszystkim ogromna odpowiedzialność. Ważny jest tutaj tak naprawdę każdy szczegół. Od zdrowia oraz dobrych warunków życia, po świadome żywienie i odpowiedni dobór genetyczny. Hodowca musi mieć wszechstronną wiedzę w zakresie kynologii.
CZY HODOWLA PSÓW MOŻE BYĆ OPŁACALNYM BIZNESEM?
W przypadku suki hodowlanej koszty są spore. Na hodowcy spoczywa bowiem obowiązek nie tylko wyrobienia papierów hodowlanych, ale także utrzymania suczki. Zajście w ciążę to moment gdy przyszła matka zaczyna być pod ciągłą opieką weterynaryjną. Trzeba przewidzieć ewentualne dodatkowe badania, suplementację czy witaminy. Wszystko to kosztuje. Po urodzeniu szczeniąt czeka na hodowcę przegląd miotu, który także nie jest darmowy. Obecnie dobre hodowle zapewniają przyszłym opiekunom szczeniąt wyprawki. W ich skład wchodzą między innymi takie akcesoria jak obróżka, kocyk, worek karmy, smaczki czy smycz. Bardzo często hodowcy kupują te akcesoria z własnej kieszeni. To generuje dodatkowy koszt.
Czy mając to wszystko na uwadze możemy stwierdzić, że właściciel suki hodowlanej zarabia na miocie? I tak i nie. Nie mamy bowiem gwarancji jak duży będzie miot. Może się zdarzyć, że urodzi się jedno szczenię albo kilkanaście piesków. W przypadku licznego miotu modnej rasy jest szansa na zwrot całości poniesionych kosztów lub nawet jakiś zarobek. Gorzej wygląda sprawa jeśli miot jest nieliczny. Problemem może okazać się również hodowla niepopularnych w Polsce ras. Często hodowcy niszowych ras mają problem ze sprzedażą szczeniąt. Często okazuje się, że szczenięta pozostają na utrzymaniu hodowcy dłużej niż ten zakładał. A to są dodatkowe koszty, które trzeba ponieść. W przypadku hodowli jest to więc sprawa dla pasjonatów. Nie należy upatrywać tutaj zarobku.

JAKIE KOSZTY PONOSI WŁAŚCICIEL REPRODUKTORA?
Nieco inaczej ma się sprawa w przypadku reproduktora. Właściciel samca nie ponosi żadnych kosztów związanych z ciążą i odchowaniem szczeniąt. W przypadku ojca istotne jest jego zdrowie, a także osiągnięcia na wystawach. Hodowcy, którzy są pasjonatami, dążą do jak najlepszych osiągnięć wystawowych. Budują dzięki temu prestiż. Podczas wystawiania samca należy nastawić się na spore koszty. Psy są jednak w o wiele lepszej sytuacji niż suczki ponieważ mogą kryć wielokrotnie w trakcie roku. A każde krycie jak już wiemy – kosztuje. W przypadku samca jest zatem spora szansa na zarobek.
PODSUMOWANIE
Decydując się na bycie hodowcą lub właścicielem reproduktora, nie należy kierować się względami zarobkowymi. Jest to ciężka praca wymagająca pieniędzy, zaangażowania oraz wiedzy. Zapewnienie prawidłowych warunków życia psom jest kosztowne i stanowi bardziej hobby niż zarobkowanie.
TO TEŻ CIĘ ZAINTERESUJE
Czy pies widzi siebie w lustrze?
Zmęczony pies, to szczęśliwy pies
Czy pies może mieć lęk wysokości?
Myślenie, które szkodzi. Mity o psach
Obcinanie uszu i ogona u psów (kopiowanie)
Co słyszy Twój pupil, gdy mówisz „dobry pies”?
Dlaczego Twój pies niszczy zabawki? (podcast)
Wybrane dla Ciebie
Pies – istota emocjonalna i społeczna
Psy top zwierzęta, które już od tysięcy lat towarzyszą człowiekowi. Jednak dopiero współczesna nauka pozwala nam zrozumieć ich złożoną naturę. Mity funkcjonujące w przestrzeni publicznej twierdzą, że psy funkcjonują według prostych schematów dominacji czy „walki o pozycję”. Tak jednak nie jest. Ich zachowanie jest wynikiem emocji, doświadczeń, biologii i środowiska, w którym żyją.
czytaj21 ciekawostek ze świata zwierząt
Chomiki prowadzą nocny tryb życia. Oznacza to tyle, że śpią w dzień i budzą się późnym wieczorem. Zabawa z tym pupilem może być trudna, ponieważ prowadzi inny tryb życia niż my.
czytajCzy zwierzęta gospodarskie nawiązują więzi?
Zwierzęta gospodarskie, takie jak krowy, świnie, kury i kozy, odgrywają kluczową rolę w przemyśle hodowlanym, zapewniając nam żywność i produkty, takie jak mięso, mleko i jaja. Często jednak zapominamy, że te zwierzęta mają zdolność do nawiązywania więzi społecznych między sobą oraz z ludźmi. W tym artykule przyjrzymy się, w jaki sposób zwierzęta gospodarskie nawiązują więzi i jakie znaczenie ma to dla ich dobrostanu.
czytajRola siana i tymotki łąkowej w diecie
Choć temat siana może wydawać się banalny, to właśnie od niego zależy zdrowie
i długość życia wielu zwierząt roślinożernych. Właściwy wybór siana i zrozumienie jego roli w diecie pozwala uniknąć wielu problemów trawiennych i stomatologicznych. Szczególne miejsce zajmuje tu tymotka łąkowa, uznawana za jedną
z najbezpieczniejszych i najbardziej uniwersalnych traw żywieniowych.






