Czy istnieje kot dla alergika?
Czas czytania: 5 min
Czasem alergia stoi na drodze do realizacji marzeń o posiadaniu pupila, a nawet może sprawiać trudności w funkcjonowaniu rodzin, w których w jednym mieszkaniu spotykają się koty i alergicy.
SKĄD SIĘ BIERZE ALERGIA NA KOTY?
Wbrew powszechnym przekonaniom źródłem alergii nie jest kocia sierść, a białko obecne w ślinie i gruczołach łojowych. Kot, między innymi myjąc się, pozostawia na swoim ciele uczulające białko oznaczane jako Fel d I. Nie jest to oczywiście jedyny możliwy alergen produkowany przez organizm kota, jednakże to właśnie on odpowiada za większość przypadków. Owłosienie jest więc jedynie nośnikiem alergenów, a nie bezpośrednią przyczyną problemu.
Alergen może także unosić się w powietrzu, ponieważ naskórek zwierzęcia złuszcza się i jest biernie przenoszony na dalekie odległości. Rozprzestrzenianie cząsteczek naskórka ułatwia fakt, że są one wyjątkowo drobne — mniejsze nawet od alergenu roztocza. Im więcej kotów w mieszkaniu, tym więcej potencjalnie uczulających substancji zawieszonych w powietrzu. Istnieje także ryzyko rozwinięcia się alergii krzyżowych. Osoba uczulona na koty, może odczuwać dyskomfort, przebywając w towarzystwie innych zwierząt, a nawet po spożyciu mięsa konkretnych gatunków.
OBJAWY REAKCJI ALERGICZNEJ
Symptomy wielu alergii są zbliżone do siebie. Uczulenie na koty nie jest odstępstwem od reguły. Do najczęstszych objawów reakcji alergicznej należą:
- katar
- kichanie
- zaczerwienienie oczu i łzawienie
- wysypka
- zaczerwienienie skóry.
W skrajnych przypadkach może dojść do wstrząsu anafilaktycznego. W takiej sytuacji objawy stają się niebezpiecznie nasilone. Dodatkowo dochodzi do problemów z oddychaniem, opuchlizny, a także zaburzeń ze strony układu pokarmowego czy krążenia. Jeśli zauważymy u kogoś powyższe objawy, należy szybko zareagować, ponieważ taki stan może stanowić zagrożenie dla życia.
Lekiem pierwszego wyboru w przypadku wstrząsu anafilaktycznego jest epinefryna, jednakże jest ona dostępna jedynie na receptę. Najlepiej działać zawczasu. Podejrzewając u siebie lub bliskich alergie na koty warto wybrać się do lekarza specjalisty, który zleci odpowiednie testy i dobierze sposoby terapii.
JAKIEGO KOTA POWINIEN WYBRAĆ ALERGIK?
Ze względu na zawartość alergenów w ślinie, a nie sierści kota, realnie nie istnieją zwierzęta hipoalergiczne. Nawet kompletnie pozbawione owłosienia sfinksy nie zagwarantują komfortu dla alergików. Niewątpliwie będzie to korzystna alternatywa, ponieważ brak sierści sprawia, że kot myje się rzadziej, a alergen nie utrzymuje się tak długo na jego skórze. Dodatkowo to ich naskórek łuszczy się rzadziej, co pomaga w ograniczeniu alergenu w powietrzu.
Inne rasy uznawane za odpowiednie dla alergików to: devon rex, czy kot syberyjski. Pierwszy z nich cechuje się krótkim owłosieniem, które analogicznie do przypadku sfinksa ogranicza częstotliwość czyszczenia futra. Zarówno devon, jak i sfinks, jeśli przyzwyczajone od młodych lat, łatwo poddają się zabiegom pielęgnacyjnym, w tym kąpielom. Pozwalają one pozbyć się alergenu z powierzchni ciała zwierzęcia.
Natomiast kot syberyjski zawiera w swoich wydzielinach znacznie mniej uczulającego białka w porównaniu z innymi kotami, co pozwala na ograniczenie ekspozycji na alergen przy zachowaniu bujnej sierści. Co ciekawe liczba gruczołów, odpowiedzialnych za wydzielanie uczulającego białka, różni się nie tylko między rasami, ale także między poszczególnymi osobnikami. Najwięcej mają ich niekastrowane samce, dlatego przy wyborze kociego towarzysza warto wziąć to pod uwagę. Jednakże musimy pamiętać, że ryzyko wystąpienia reakcji zależy przede wszystkim od nasilenia alergii konkretnego człowieka. Nie bez znaczenia jest również długość i bliskość interakcji ze zwierzęciem.
ODCZULANIE I LEKI JAKO ALTERNATYWA DO ROZSTANIA Z KOTEM
Często wykrycie alergii u jednego z domowników oznacza wyrok dla kota. Niejednokrotnie opiekunowie zmuszeni są rozstać się ze swoim pupilem w trosce o zdrowie swoich bliskich. Alternatywą jest stosowanie leków antyhistaminowych, które blokują rozwój reakcji. Leki te nie eliminują źródła problemu, a jedynie uśmierzają objawy i redukują dyskomfort z nimi związane.
Jedynym trwałym sposobem na poradzenie sobie z problemem jest odczulanie. Jednakże jest to proces trwający od trzech do pięciu lat, a jego rozpoczęcie wymaga postawienia diagnozy przez lekarza specjalistę. Zabieg ten polega na cyklicznym wstrzykiwaniu alergenu pod skórę, w celu „odwrażliwiania organizmu” na bodźce uczulające. W Polsce terapie odczulające są refundowane, pacjent pokrywa jednorazowo koszt do 300 złotych. Dostępne są także terapie wziewne, jednakże ich koszt musi zostać w pełni pokryty przez pacjenta.
TO TEŻ MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ
Jak rozpoznać alergię u kotów?
Problemy dermatologiczne u kotów
5 ciekawostek o rasie kotów devon rex
Jak kot stał się ikoną? O kotach w kulturze
Wybrane dla Ciebie
Charakterystyka rasy królika „Mini lop”
Królik mini lop, często nazywany po prostu barankiem, to jedna z najczęściej wybieranych ras królików domowych. Charakterystyczne, opadające uszy sprawiają, że trudno przejść obok niego obojętnie. Wiele osób decyduje się na mini lopa właśnie ze względu na wygląd, jednak zanim zaprosimy go do domu, warto lepiej poznać jego charakter, potrzeby i codzienne zwyczaje. To nie tylko „słodki królik”, ale pełnoprawny domownik, który wymaga czasu i zaangażowania.
czytaj
Profilaktyczne badania weterynaryjne
Profilaktyczne badania weterynaryjne przynoszą szereg korzyści, które wykraczają poza leczenie już istniejących dolegliwości. Po pierwsze, umożliwiają wczesne wykrywanie chorób. Wiele schorzeń, zwłaszcza na początkowym etapie, nie daje wyraźnych objawów.
czytaj
Czy papuga może być sama?
Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?
czytaj
FIV, FeLV i inne kocie choroby
Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.
czytaj
