• Instagram
• Facebook

Jednakże część osób, ze zrozumiałych przyczyn, woli przygotować się, zanim zdecyduje się na zwierzę, tak aby spełnić wszystkie wymagania i zmaksymalizować szanse na jego długie życie. W tym celu warto uwzględnić wiele czynników, które pomogą naszym kotom żyć długo, zdrowo i szczęśliwie.

CZY RASA KOTA MA ZNACZENIE?

Przeciętny kot żyje od 12 do 18 lat. Tak duże wahania w średniej zależą od wielu czynników. Jednym z nich jest rasa. Do najdłużej żyjących kotów należą oczywiście dachowce, które w przeciwieństwie do większości rasowych kuzynów, nie są obciążone konkretnymi schorzeniami genetycznymi. Najdłużej żyjąca kotka o wdzięcznym imieniu Creme Puff była właśnie dachowcem i dożyła rekordowego wieku 38 lat.

Nie oznacza to jednak, że szlachetnej krwi, rasowe zwierzęta nie mogą cieszyć się długowiecznością. Do ras uznawanych za żyjące średnio dłużej niż przeciętny kot należą: Kot balijski (na zdjęciu poniżej), Kot birmański, Kot syjamski. Nie jest to jednak recepta na stuprocentowy sukces. Predyspozycje genetyczne grają pewną rolę, ale długość życia naszego pupila zależy także od cech indywidualnych, trybu życia, czy przypadków losowych.

WPŁYW DIETY I AKTYWNOŚCI FIZYCZNEJ

Zdecydowanie nie bez znaczenia jest to, jak dbamy o naszego pupila. Analogicznie do zaleceń znanych z ludzkiego podwórka, jedną z najważniejszych kwestii jest dieta i odpowiednia dawka ruchu. Wybierając sposób karmienia naszych pupili, kierujmy się ich wymaganiami. Postawmy na karmę pełnoporcjową z wysoką zawartością mięsa, która zapewni kotu odpowiednią dawkę tauryny. Pamiętajmy także, że karma w formie suchej powinna stanowić jedynie dodatek, a nie podstawę żywienia naszego pupila. Poleganie jedynie na jedzeniu suchym niepotrzebnie obciąża uzębienie pupila, a te są częstym powodem dodatkowych wydatków w gabinetach weterynaryjnych.

Oprócz diety dużą rolę w utrzymaniu zdrowia naszego pupila odgrywa aktywność fizyczna. Koty niewychodzące żyją statystycznie znacznie dłużej, ponieważ nie są narażone na niebezpieczeństwo z zewnątrz, chociażby w postaci pędzących samochodów, a także mają mniejszą ekspozycję na patogeny i pasożyty. Natomiast w przypadku kotów trzymanych wyłącznie w domu wzrasta ryzyko otyłości, w wyniku ograniczonej dawki ruchu. W grupie ryzyka są też koty po zabiegu kastracji. Warto więc pamiętać o codziennej zabawie. W tym celu przydatne mogą być zabawki do samodzielnej lub wspólnej rozrywki. Nasz kot nie potrzebuje wielkich metraży, żeby się wybiegać, jeśli tylko zapewnimy mu odpowiednią motywację.

PROFILAKTYKA TO PODSTAWA

Utrzymując zwierzę w najlepszych możliwych warunkach, nadal może na nie spaść nieszczęście w postaci choroby. Nie unikniemy takich losowych sytuacji, ale możemy zadbać o szybkie wykrycie rozwijającego się schorzenia. Najważniejsza jest profilaktyka szczepień i regularne wizyty w gabinecie lekarza weterynarii. Pamiętajmy, że kot to z natury drapieżnik, który będzie maskował swoje dolegliwości. Nie czekajmy więc na jednoznaczny sygnał bólowy, działajmy, jak tylko coś zwróci naszą uwagę. Najmniejsze zmiany zachowania, szczególnie trwające przez dłuższy okres, powinny skłonić nas do umówienia wizyty.

Podczas kontrolnych wypraw do lekarza róbmy naszym pupilom badania krwi, szczególnie z nastawieniem na sprawdzenie stanu nerek, ponieważ to właśnie niewydolność tych narządów jest odpowiedzialna za znaczny odsetek przedwczesnych zgonów wśród kotów. Warto także pamiętać o znaczeniu kastracji i sterylizacji w długowieczności kotów. Zabiegi te zmniejszają wpływ zmian hormonalnych oraz minimalizują ryzyko chorób związanych z drogami rodnymi gruczołami mlecznymi, w tym nowotworów. Według niektórych źródeł wykastrowane kocury żyją nawet dwukrotnie dłużej, a długość życia kotek wydłuża się o jedną trzecią.

STAROŚĆ TO NIE WYROK

Gdy dokładamy starań, by wydłużyć życie naszym pupilom, kierujmy się nie tylko własnym strachem przed rozstaniem, ale przede wszystkim troską i miłością do naszego kota. Długie życie będzie wiązało się z pogarszającym się zdrowiem, co będzie trudnym wyzwaniem dla opiekuna i ciężkim doświadczeniem dla starzejącego się zwierzęcia. Nie patrzmy jednak na starość jak na pasmo nieszczęść. Nawet poważnie chore koty, które zmagają się różnymi niepełnosprawnościami, zasługują na opiekę i ciepło rodzinnego domu.

Każdy z nas ma prawo chcieć żyć długo i szczęśliwe u boku ukochanego zwierzęcia. Niestety nie wszyscy opiekunowie mają takie podejście. Pamiętajmy, że są na świecie koty porzucone właśnie ze względu na swoje szwankujące zdrowie. Być może warto zastanowić się więc nad adopcją seniora. Wspólne życie z takim kotem nie będzie szczególnie długie, ale z pewnością będzie wypełnione całą masą wdzięczności.

TO TEŻ MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Co może jeść kot?

Po co kotu drapak?

Czy koty lubią pływać?

Jak powiększyć przestrzeń dla kota?

Kot wychodzący. Czy to bezpieczne?

7 rzeczy, które uwielbia Twój kot senior

Jak kot stał się ikoną? O kotach w kulturze

Problemy stomatologiczne u psów i kotów

Jak ma się wiek psa i kota do długości ludzkiego życia?

Chwiejnym krokiem przez świat, czyli o kotach kiwaczkach

Jakie zwierzęta są najczęściej wybierane na domowe pupile?

Jak dbać o dobrostan kota? Rozmowa z Aliną Fijałkowską, zoopsycholożką i kocią behawiorystką (podcast, zdjęcia)

„Myślenie o niewidomych kotach jest obarczone wieloma stereotypami”. Rozmowa z Joanną Piotrowską, prezeską Fundacji Pomocy Kotom Niewidomym „Ja pacze sercem”

Share on Facebook

Tweet