Chwiejnym krokiem przez świat, czyli o kotach kiwaczkach
Czas czytania: 4 min
CO TO JEST HIPOPLAZJA MÓŻDZKU?
Jest to zaburzenie rozwojowe, które ma miejsce jeszcze w okresie płodowym. Jest to stan, w którym móżdżek nie rozwija się prawidłowo. Móżdżek pełni bardzo ważne funkcje. Odpowiada przede wszystkim za utrzymanie równowagi i koordynację ruchową, kontroluje zdolności motoryczne. Nieprawidłowo działający móżdżek będzie więc przyczyną zaburzenia w ruchu. Hipoplazja nie jest ani bolesna, ani zaraźliwa. Skąd to się w ogóle bierze? Główną przyczyną jest zakażenie ciężarnej kotki wirusem panleukopenii kotów. Wirus przenika przez łożysko i zakaża kocięta już w łonie matki. Następnie szybko atakuje dzielące się komórki móżdżku.
Krótko mówiąc, wirus hamuje rozwój tej części mózgu. W ostatnich tygodniach ciąży (okres okołoporodowy) oraz w pierwszych tygodniach po urodzeniu móżdżek szybko wzrasta i rozwija się. Hipoplazja może dotyczyć całego miotu lub tylko jednego kocięcia. Wirus panleukopenii nie jest jednak jedyną przyczyną hipoplazji. Może mieć ona podłoże genetyczne lub być spowodowana urazem mechanicznym oraz z powodu niedożywienia kotki w czasie ciąży.
JAKIE SĄ OBJAWY HIPOPLAZJI MÓŻDZKU?
Nie bez powodu koty z hipoplazją nazywa się „kiwaczkami”. Niedorozwój móżdżku jest przyczyną braku koordynacji, niestabilności i chwiejności. U kotka z hipoplazją móżdżku najczęściej obserwuje się nieskoordynowane chodzenie, kołysanie się z boku na bok i tzw. gęsi chód (hipermetria). Charakterystyczne jest również drżenie głowy oraz drżenie zamiarowe, które występuje, gdy zwierzę zamierza wykonać jakiś ruch.
Objawy te są widoczne, gdy kociak zaczyna chodzić. Stopień objawów zależy od tego, jaka duża część móżdżku uległa niedorozwojowi. Jeśli móżdżek został uszkodzony częściowo i asymetrycznie to objawy mogą dotyczyć jednej strony ciała.
CZY HIPOPLAZJA JEST ULECZALNA?
Hipoplazji niestety nie da się cofnąć. Schorzenie to jest nieuleczalne. Koty z hipoplazją nie odczuwają żadnego bólu związanego z tą przypadłością. Są często tak samo (a nie rzadko nawet bardziej) rozbrykane jak pełnosprawne koty. Trzeba je otoczyć ciut większą troską ze względu na to, że tracą równowagę. Kiwaczki powinny przebywać w takich pomieszczeniach, w których nie będą narażone na upadek (np. ze schodów) czy zranienia. Mogą potrzebować trochę większych kuwet. Poza tym nie potrzebują specjalnego traktowania.
Co ważne, koty z hipoplazją nie zarażają innych kotów, więc mogą one mieszkać z innymi kotami. Istotny jest również fakt, że hipoplazja jest zaburzeniem stałym, co oznacza, że nie ma charakteru postępującego i nie obserwuje się nasilenia objawów wraz z wiekiem. Kocię rośnie normalnie i staje się dorosłym kotem, który może przeżyć wiele lat. Koty z hipoplazją mogą żyć tak jak pełnosprawne koty, z czasem znajdują swój sposób na poruszanie się i idą przez świat chwiejnym krokiem. Mimo niepełnosprawności mogą wieść normalne, długie i szczęśliwe życie.
TO TEŻ MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ
Czy kota nigdy nie wolno kąpać?
Problemy dermatologiczne kotów
Choroby odzwierzęce – fakty i mity
Zakaźne zapalenie wsierdzia u kotów
Problemy stomatologiczne u psów i kotów
Kot wychodzący. Jakie choroby może złapać?
Astma u kotów – przyczyny, objawy, diagnoza
Zatrucia lekami przeciwbólowymi u psów i kotów
Wybrane dla Ciebie
Profilaktyczne badania weterynaryjne
Profilaktyczne badania weterynaryjne przynoszą szereg korzyści, które wykraczają poza leczenie już istniejących dolegliwości. Po pierwsze, umożliwiają wczesne wykrywanie chorób. Wiele schorzeń, zwłaszcza na początkowym etapie, nie daje wyraźnych objawów.
czytaj
Czy papuga może być sama?
Na papuzich grupach czy forach często powraca temat, czy papuga potrzebuje drugiej papugi do towarzystwa. Jedni twierdzą, że obecność drugiego ptaka jest absolutnie konieczna, inni odpowiadają, że człowiek może zastąpić drugą papugę, kiedy spędza z nią wystarczająco dużo czasu. Gdzie leży prawda? Czy papuga może być szczęśliwa w pojedynkę?
czytaj
FIV, FeLV i inne kocie choroby
Koty to drapieżniki, które ewolucyjnie nauczyły się maskować ból i choroby. Z tego powodu opiekunom często niełatwo jest wyłapać pierwsze symptomy rozwijających się schorzeń, a tym samym opóźniają wdrożenie działań leczniczych. W tym trudnym zadaniu pomaga wiedza o specyficznych dla kotów, enigmatycznie brzmiących, chorobach i ich objawach.
czytajFajerwerki – jak pomóc naszemu psu podczas Sylwestra?
Czas czytania: 2 min Twój pies czy kot źle znoszą głośne huki strzałów i petard? Nie wiesz jak mu ulżyć? Oto kilka rad: Zakryj to zło Zasłoń okna, zaciągnij rolety, zapal wszystkie światła, włącz telewizor albo radio z ulubioną muzyką. Takie postępowanie chociaż po części spowoduje, że zagłuszysz to co tak przeraża Twojego czworonożnego przyjaciela […]
czytaj
